<h3> གས་ཧྲུལ།</h3><h3> ༼ཞིས་ཀྲིས་མོའོ།༽</h3><h3> </h3><h3> ༡</h3><h3>ཟབ་ཟབ་པོ་དེ་ནམ་གུང་དུ་ཙོག་པུར་འདུག</h3><h3>སྒེའུ་འགྲམ་དུ་ཚེས་ཟླ་མོག་པོ་ཞིག</h3><h3>རླུང་གིས་ཐལ་སྐྱ་འཁྱེར་ནས་</h3><h3>གྲོང་དང་གྲོང་གསེབ་དག་ཏུ་རྒྱུ།</h3><h3>ངས་སྐམ་རིད་དུ་གྱུར་པའི་སྨྱུག་རྩེ་ནས་</h3><h3>གས་ཧྲུལ་དུ་གྱུར་བའི་</h3><h3>གས་ཧྲུལ་དུ་གྱུར་བའི་གདངས་དབྱངས་ཞིག་འཕྱུར་བར་བྱེད་ནས།</h3><h3>ངའི་གས་ཧྲུལ་གྱི་བསམ་བློ་ལྷུག་པར་བརྗོད།</h3><h3><br /></h3><h3> ༢</h3><h3>ཟབ་ཟབ་པོ་དེ་ནམ་གུང་དུ་ཙོག་པུར་འདུག</h3><h3>འཁྱག་རླུང་རྩང་པོ་ཞིག་སྒེའུ་སྲུབས་དུ་</h3><h3>སྡོད་ཤག་གི་དྲོད་ཁོལ་ལྷག་མར་ཕྲག་དོག་བྱས།</h3><h3>ད་དུང་ངའི་གཟུགས་པོ་ལའང་འཇབ་རྒོལ་ཐེབས།</h3><h3>ཡིན་ནའང་ངས་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་སྣག་བུམ་གྱིས་</h3><h3>གས་ཧྲུལ་དུ་གྱུར་བའི་ </h3><h3>གས་ཧྲུལ་དུ་གྱུར་བའི་རྣམ་པ་དེ་དག་འབྲི</h3><h3>རྒྱུ་མཚན་ནི། གས་ཧྲུལ། </h3><h3>གས་ཧྲུལ་ནི་ངའི་བསམ་བློ་ཡིན།</h3><h3> </h3><h3> ༣</h3><h3>ཟབ་ཟབ་པོ་དེ་ནམ་གུང་དུ་ཙོག་པུར་འདུག</h3><h3>གཡས་གཡོན་ནི་བཙོག་འདྲིས་ཀྱི་འདྲེ་ཡི་གྲིབ་གཟུགས།</h3><h3>སྐམ་རིད་གྱི་བླ་འཁྱམ་པའི་ལྗོན་པས་</h3><h3>འཁྱག་སོབ་སོབ་ཀྱི་གཙང་འགྲམ་ན་ཨག་སྐད་འདོན་བཞིན་འུ་ཐུག་གི་བཟོ་ལྟ་འགྲན།</h3><h3>དེ་ནི་ཏག་ཏག་ངས་གས་ཧྲུལ་གྱི་འདུ་ཤེས་ཁྲོད་</h3><h3>གས་ཧྲུལ་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཞིག་བསྐྱར་དུ་བཞེངས་བརྩིས་དང་འདྲ།</h3><h3><br /></h3><h3> ༤</h3><h3>ཟབ་ཟབ་པོ་དེ་ནམ་གུང་དུ་ཙོག་པུར་འདུག</h3><h3>མིག་ཟུང་བཙུམ་མ་ཐག་འདས་ཟིན་གྱི་འདུས་བྱས་ལ་གཟིགས་ན།</h3><h3>ཨ། མོ་སྔར་བཞིན་འདམ་གྱི་དྲི་མས་མ་བསྒོས་པའི་པད་རྐང་གཅིག་རེད།</h3><h3>ཞོགས་རླུང་ལ་བསྙེ་ནས། གཟི་འོད་འབུམ་དུ་འཕྲོ།</h3><h3>འོན་ཏེ། ང་ཉི་ཟེར་མིན། ཟིལ་བའང་མིན།</h3><h3>ང་ལ་ཡོད་པ་ནི་གས་ཧྲུལ་གྱི་དབུགས་དབྱུང་།</h3><h3>གདུང་ལྕམ་དང་བུ་ག་དག་ཏུ་བཀག་ཉར་དུ་རྒྱུ་བའི་</h3><h3>བྱི་བ་ཇི་བཞིན།</h3><h3>མུན་ནག་དང་ཟོག་ཟོལ་རེ་ཀྱང་དེ་ལ་སྙེག</h3><h3> ༢༠༡༧་ལོའི་ཟླ་༧་པའི་ཚེས་༢༧་ཉིན་མགོ་ཚང་བུས་བསྒྱུར།</h3> <h3> 《残破》</h3><h3> 徐志摩</h3><h3> 一 </h3><h3><br /></h3><h3>深深的在深夜里坐着： </h3><h3>当窗有一团不圆的光亮， </h3><h3>风挟着灰土，在大街上 </h3><h3>小巷里奔跑： </h3><h3>我要在枯秃的笔尖上袅出 </h3><h3>一种残破的残破的音调， </h3><h3>为要抒写我的残破的思潮。 </h3><h3><br /></h3><h3> 二 </h3><h3>深深的在深夜里坐着： </h3><h3>生尖角的夜凉在窗缝里 </h3><h3>妒忌屋内残余的暖气， </h3><h3>也不饶恕我的肢体： </h3><h3>但我要用我半干的墨水描成 </h3><h3>一些残破的残破的花样， </h3><h3>因为残破，残破是我的思想。 </h3><h3><br /></h3><h3> 三 </h3><h3>深深的在深夜里坐着， </h3><h3>左右是一些丑怪的鬼影： </h3><h3>焦枯的落魄的树木 </h3><h3>在冰沉沉的河沿叫喊， </h3><h3>比着绝望的姿势， </h3><h3>正如我要在残破的意识里 </h3><h3>重兴起一个残破的天地。 </h3><h3><br /></h3><h3> 四 </h3><h3>深深的在深夜里坐着， </h3><h3>闭上眼回望到过去的云烟； </h3><h3>啊，她还是一枝冷艳的白莲， </h3><h3>斜靠着晓风，万种的玲珑； </h3><h3>但我不是阳光，也不是露水， </h3><h3>我有的只是些残破的呼吸， </h3><h3>如同封锁在壁椽间的群鼠 </h3><h3>追逐着，追求着黑暗与虚无！</h3>