<h3 style="text-align: center; "><br /></h3><h3 style="text-align: center; ">你苍白的指尖理着我的双鬓,</h3><h3 style="text-align: center; ">我禁不住象儿时一样</h3><h3 style="text-align: center; ">紧紧拉住你的衣襟。</h3><h3 style="text-align: center; ">为留住你渐渐隐去的身影,</h3><h3 style="text-align: center; ">虽然晨曦已把梦剪成烟缕,</h3><h3 style="text-align: center; ">我还是久久不敢睁开眼睛。</h3> <h3 style="text-align: center; "><br /></h3><h3 style="text-align: center; ">我依旧珍藏着那鲜红的围巾,</h3><h3 style="text-align: center; ">生怕浣冼会使它</h3><h3 style="text-align: center; ">失去你特有的温馨。</h3><h3 style="text-align: center; ">岁月的流水不也同样无情?</h3><h3 style="text-align: center; ">生怕记忆也一样退色呵,</h3><h3 style="text-align: center; ">我怎敢轻易打开它的画屏?</h3> <h3 style="text-align: center; "><br /></h3><h3 style="text-align: center; ">为了一根刺我曾向你哭喊,</h3><h3 style="text-align: center; ">如今带着荆冠,我不敢</h3><h3 style="text-align: center; ">一声也不敢呻吟。</h3><h3 style="text-align: center; ">纵然呼唤能够穿透黄土,</h3><h3 style="text-align: center; ">我怎敢惊动你的安眠?</h3> <h3 style="text-align: center; "><br /></h3><h3 style="text-align: center; ">我还不敢这样陈列爱的祭品,</h3><h3 style="text-align: center; ">虽然我写了许多文字</h3><h3 style="text-align: center; ">给花、给海、给黎明。</h3><h3 style="text-align: center; ">呵,母亲!</h3><h3 style="text-align: center; ">我对你的温柔甜谧的思念,</h3><h3 style="text-align: center; ">不是瀑布,不是激流,</h3><h3 style="text-align: center; ">是花木掩映中唱不出歌声的古井。</h3> <h3 style="text-align: center; "><br /></h3><h3 style="text-align: center;">花静静地绽放</h3><h3 style="text-align: center;">在我忽然想你的夜里</h3><h3 style="text-align: center;">多想告诉你</h3><h3 style="text-align: center;">其实你一直都是我的奇迹 </h3> <h3 style="text-align: center; "><br /></h3><h3 style="text-align: center; ">多想告诉你</h3><h3 style="text-align: center;">其实我一直都懂你</h3><h3 style="text-align: center; "><br /></h3>