<p class="ql-block">早上好!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">欢迎来到我的美篇……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">古诗人与秋天依依惜别(茶余饭后)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">1</p><p class="ql-block">《谪居黔南十首》</p><p class="ql-block">宋·黄庭坚</p><p class="ql-block">霜降水反壑,风落木归山。</p><p class="ql-block">冉冉岁华晚,昆虫皆闭关。</p><p class="ql-block">水退回沟壑,叶子落回山根,连虫子也把门掩上。秋尽时,万物都开始各归其处。</p><p class="ql-block">2</p><p class="ql-block">《晚秋夜》</p><p class="ql-block">唐·白居易</p><p class="ql-block">碧空溶溶月华静,月里愁人吊孤影。</p><p class="ql-block">花开残菊傍疏篱,叶下衰桐落寒井。</p><p class="ql-block">塞鸿飞急觉秋尽,邻鸡鸣迟知夜永。</p><p class="ql-block">凝情不语空所思,风吹白露衣裳冷。</p><p class="ql-block">盛开后渐渐凋零的菊花倚着稀疏的篱笆,枯败的梧桐树叶飘落在寒井之上。秋天的告别,总带着些许寒意。</p><p class="ql-block">3</p><p class="ql-block">《瑞鹤仙·败荷擎沼面》</p><p class="ql-block">宋·赵长卿</p><p class="ql-block">败荷擎沼面,红叶舞林梢,光阴何速。</p><p class="ql-block">碧天静如水,金风透帘幕,露清蝉伏。</p><p class="ql-block">追思往事,念当年、悲伤宋玉。</p><p class="ql-block">渐危楼向晚,魂销处、倚遍阑干曲。</p><p class="ql-block">凝目。一霎微雨,塞鸿声断,酒病相续。</p><p class="ql-block">无情赏处,金井梧,东篱菊。</p><p class="ql-block">渐兰桡归去,银蟾满夜,水村烟渡怎宿。</p><p class="ql-block">负伊家、万愁千恨,甚时是足。</p><p class="ql-block">开败的荷花在水面举着残缺的叶片,红色的叶子在树林里做最后的飞舞,时光就这样快,转眼又过了一秋。</p><p class="ql-block">4</p><p class="ql-block">《九日登李明府北楼》</p><p class="ql-block">唐·刘长卿</p><p class="ql-block">九日登高望,苍苍远树低。</p><p class="ql-block">人烟湖草里,山翠县楼西。</p><p class="ql-block">霜降鸿声切,秋深客思迷。</p><p class="ql-block">无劳白衣酒,陶令自相携。</p><p class="ql-block">霜降的风把山楼吹得空阔,人站在高处,离故乡却更远。秋的告别,是雁先走,人还留在原地。</p><p class="ql-block">5</p><p class="ql-block">《长安晚秋》</p><p class="ql-block">唐·赵嘏</p><p class="ql-block">云雾凄清拂曙流,汉家宫阙动高秋。</p><p class="ql-block">残星几点雁横塞,长笛一声人倚楼。</p><p class="ql-block">紫艳半开篱菊静,红衣落尽渚莲愁。</p><p class="ql-block">鲈鱼正美不归去,空戴南冠学楚囚。</p><p class="ql-block">天快亮时残星点点在空中闪烁,飞越关塞的大雁从空中飞过,幽怨的笛声从楼头落下来。秋天,很难不思念家乡。</p><p class="ql-block">6</p><p class="ql-block">列岫亭</p><p class="ql-block">宋·佚名</p><p class="ql-block">倚槛穷双目,疏林出远村。</p><p class="ql-block">秋深山有骨,霜降水无痕。</p><p class="ql-block">天地供吟思,烟霞入醉魂。</p><p class="ql-block">回头云破处,新月报黄昏。</p><p class="ql-block">万物卸下丰腴,露出属于秋的本来面目。告别晚秋,不必只看落叶,也看看那副深秋后清瘦的骨架,它撑过一季繁华,现在正撑着空阔,等雪来。</p><p class="ql-block">7</p><p class="ql-block">《秋尽吟》</p><p class="ql-block">宋·邵雍</p><p class="ql-block">数日之间秋遂尽,百思无以慰蹉跎。</p><p class="ql-block">园林正好爱不彻,草木已黄情奈何。</p><p class="ql-block">虽老筋骸行尚健,尽高台榭望仍多。</p><p class="ql-block">终朝把酒未成醉,又欲临风一浩歌。</p><p class="ql-block">不过几天,秋天就要远去了。园林还没爱够,草木都已经黄了。秋的告别常常这样仓促,还没有来得及好好享受这秋光。</p><p class="ql-block">8</p><p class="ql-block">《舟中杂纪·其十》</p><p class="ql-block">元·王冕</p><p class="ql-block">老树转斜晖,人家水竹围。</p><p class="ql-block">露深花气冷,霜降蟹膏肥。</p><p class="ql-block">沽酒心何壮,看山思欲飞。</p><p class="ql-block">操舟有吴女,双桨唱新归。</p><p class="ql-block">霜降的舟上有冷露、有肥蟹、有沽酒的壮心,有吴女摇着双桨唱归。晚秋不一定全是凉意,有时一篙水、一声歌,就能把将尽的季节撑得暖暖的。</p><p class="ql-block">9</p><p class="ql-block">《残秋郊外》</p><p class="ql-block">宋·文同</p><p class="ql-block">萧萧风色弄寒威,见尽郊原向晚晖。</p><p class="ql-block">昨夜星霜和月落,满林红叶隔烟飞。</p><p class="ql-block">已嗟北渚莲初老,更惜东篱菊渐稀。</p><p class="ql-block">休感岁华伤节物,眼前樽酒重相违。</p><p class="ql-block">秋风萧瑟,带着丝丝寒意席卷而来。太阳渐渐西沉,郊野的每一寸土地都被染上了落日的余晖。</p><p class="ql-block">10</p><p class="ql-block">《暮秋山行》</p><p class="ql-block">唐·岑参</p><p class="ql-block">疲马卧长坂,夕阳下通津。</p><p class="ql-block">山风吹空林,飒飒如有人。</p><p class="ql-block">苍旻霁凉雨,石路无飞尘。</p><p class="ql-block">千念集暮节,万籁悲萧辰。</p><p class="ql-block">鶗鴂昨夜鸣,蕙草色已陈。</p><p class="ql-block">况在远行客,自然多苦辛。</p><p class="ql-block">风过空林,飒飒地像有人走来,回头却只有满山凉气。暮秋时节的每一种声音都让人忍不住叹息,惹出离愁和辛酸。</p>