<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">不仅因为破衣烂衫冷窝头的童年</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">不仅因为你一犯病,周遭就长出里三层外三层倒刺一样的眼睛</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">甚至,我为此而落下的病根</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">在那个腊月二十三的午后</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">在你举起笤帚、我光着脚逃命的坡路上</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我就把故乡连根拔了</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">连死后,也不打算把骨头留给泥土</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">可寒衣节的风一吹</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我就想起炕尾那块又小又薄的被子</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">想起你总是露在外面的双脚</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">母亲,在这世上,你自己都没能讨到一丝暖</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">又拿什么,来抱一抱你的孩子</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我们都是被生活冻僵的人啊</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">当年你蜷着身子使劲往被子里缩</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">肯定是为了拽住一点活人的热气</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">你临终前在我心上种下最暖的一眼</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">肯定是为了让我这一生,都能在逃离中回望</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">此刻,我多想为你,为我</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">也为普天下所有的荒凉</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">燃起一盏,不会被风吹灭的灯</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 作者</span><b style="font-size:20px;">张瑞平</b><span style="font-size:20px;">,笔名水云亭主人,中小学高级教师,山西省作家协会会员。作品散见于国家、省、市和县级报刊杂志,并被多种刊物收编;参编灵石县政协文史丛书之《永远的丰碑——灵石特种兵与神秘的八一六地下核工程》《董家岭——中国历史文化名村》。</span></p>