篱边晚色

泰然自若

<p class="ql-block">七律·篱边晚色</p><p class="ql-block">文/泰然自若</p><p class="ql-block">萧瑟篱边落浅霞,古城疏影拂风斜。</p><p class="ql-block">鸟啼曲岸凝凉露,人坐孤村望远家。</p><p class="ql-block">暗逐烟光栖院竹,虚怜秋色衬香花。</p><p class="ql-block">悠然清兴随云缓,独向窗前品贡茶。</p> <p class="ql-block">七律·篱边晚色</p><p class="ql-block">文/泰然自若</p><p class="ql-block">短蔓牵风黄菊株,篱边向晚望平芜。</p><p class="ql-block">寒生叶尽渔歌起,淡著霜初雁影趋。</p><p class="ql-block">静里言心频荡漾,闲来观念落虚无。</p><p class="ql-block">诗怀盈握云收彩,付与村沽醉欲扶。</p> <p class="ql-block">七律·篱边晚色</p><p class="ql-block">文/泰然自若</p><p class="ql-block"> 篱边萧瑟冷风霜,雁唳寒空庭院光。</p><p class="ql-block">浅酌菊花新酿远,微吟秋色野歌长。</p><p class="ql-block">千言唤起云残照,数语牵来雾晚凉。</p><p class="ql-block">多少游人漂泊感,闻声默默忆家常。</p>