清江渔夫和网的美篇

清江渔夫和网

<p class="ql-block"> 今夜星辰</p><p class="ql-block"> 作者:清江渔夫和网</p><p class="ql-block"> (定稿2026.11)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">非是遥天珠玉,</p><p class="ql-block">非是寒野清辉。</p><p class="ql-block">是从前未了之心,</p><p class="ql-block">凝于往事眉陲。</p><p class="ql-block">风初静,云低坠,</p><p class="ql-block">孤影立,盼君归。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">不必举头寻觅,</p><p class="ql-block">不在河汉涯湄。</p><p class="ql-block">是胸中一点温光,</p><p class="ql-block">悄唤旧日芳菲。</p><p class="ql-block">尘音敛,流年缓,</p><p class="ql-block">一星芒,知为谁。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【小跋】</p><p class="ql-block"> 作于2025年孟冬之夜,时清江岸畔风初定,云影低徊,独立江滩见疏星垂野,忽觉此中光色,并非遥天寒物。</p><p class="ql-block"> 余居宜都数十载,惯见渔火摇波、星沉水面,半生行迹里,多少未了心事、未竟牵挂,都在静夜独处时漫上眉梢。三十余年笔底寻诗,不愿再写寻常星月套语,遂反其意落笔,将漫天星子收归胸中。</p><p class="ql-block"> 原来世间最亮的星,从不在河汉涯湄,只在你我心底,为某一段旧时光,为某一个迟迟未归的人,长久亮着一点温光。</p>