<p class="ql-block">56-1</p><p class="ql-block">归航</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">东郭生</p><p class="ql-block">身寄南州近四年,总携归梦绿窗前。</p><p class="ql-block">而今将跨长江水,却望南州作故园。</p><p class="ql-block">————————</p><p class="ql-block">亮点简析:</p><p class="ql-block">章法取用回环却字法。开篇写羁留南州,日夜怀想故土;待到即将渡江返乡之时,心境反转,反倒把久居的南州看成故园。一个“却”字,转出乡愁的复杂况味,久客他乡,他乡亦生牵挂,回环对照,含蓄耐品。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">过松江</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">东郭生</p><p class="ql-block">一住山城已卌年,常常梦倚旧栏杆。</p><p class="ql-block">无端车掠松江北,却望山城是故园。</p><p class="ql-block">————————</p><p class="ql-block">亮点简析:</p><p class="ql-block">同承回环却字之格。久居山城四十载,往日梦里常念旧乡;车行途经松江,蓦然回望,朝夕相伴的山城,竟俨然成了心中故园。“无端”衬出意外之感,“却”字翻转情思,岁月浸润,客地渐成心乡,和上首机杼相同,而沧桑之感更重。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">两诗合评</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">二首同构,脱胎贾岛《渡桑乾》,是典型的回环却字章法。前首四年羁旅,情多牵念;后首卌载淹留,时久情深。都是先写思乡,临归之际蓦然转念,客居之地化作心上故园,写出乡愁里不易言说的矛盾与温情。</p>