<p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">寒霜赋</b></p><p class="ql-block ql-indent-1"> </p><p class="ql-block ql-indent-1">时届三秋,气肃穹苍。叶落而千山瘦骨,霜凝而百草摧黄。</p><p class="ql-block ql-indent-1">遥瞻林麓,繁英销尽芳华;俯观郊原,柔柯敛其清芳。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> </p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">于是睹物兴怀,自嗟年光。芦花漫点于双鬓,玄发不复于昔常。</p><p class="ql-block ql-indent-1">忆昔弱岁,意气轩昂,涉世未深,锋芒尽彰。骋高谈而无避,恃孤怀以飞扬。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> </p><p class="ql-block ql-indent-1">历尘途之辗转,悟蛰理之微茫。知隆冬之将至,识静守之为良。</p><p class="ql-block ql-indent-1">纵繁霜之遍下,何妨敛耀韬光?不以岁暮而悲戚,不以时寒而彷徨。</p><p class="ql-block ql-indent-1">外随物化,内抱贞刚。俟春阳之来复,待云卉之重昌。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> </p><p class="ql-block ql-indent-1">观夫霜之为物也,非独摧朽,亦以砺良。涤浮嚣于旷野,澄尘滓于八荒。</p><p class="ql-block ql-indent-1">物经霜而后劲,人历难而弥强。</p><p class="ql-block ql-indent-1">感兹寒序,默自思量:逝岁虽往,此志毋忘。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> </p>