<p class="ql-block">霜降诗词小序</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 霜降,是秋写给冬的最后一行小诗。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 晨起推窗,薄霜如纱,悄然覆上枯荷与残菊,将天地晕染成一幅清冷的水墨。风过林梢,卷起几个金黄,那是岁月沉淀后的从容。柿子红透枝头,似盏盏暖灯,在萧瑟中点亮温情。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 此时,万物收敛锋芒,静待蜇伏。不必感叹叶落归根的离愁,且看那霜花晶莹,恰是时光凝结的纯粹。在这寒暖交替间,煮一壶老茶,守一份心安,于清冷中品味生命的醇厚与静美。</p> <p class="ql-block">七绝.霜 降</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">瑟瑟秋风送小寒,</p><p class="ql-block">疏林红叶醉层峦。</p><p class="ql-block">遥看雁字南天去,</p><p class="ql-block">独立黄花酒半残。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">丙午马年霜降节</p><p class="ql-block">于鄂州</p> <p class="ql-block">忆旧游.霜降节鄂州即景</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 正寒侵楚甸,露结为霜,木落江干。极目西山远,见武昌楼冷,九曲亭闲。残荷犹立清浅,疏影伴衰颜。</p><p class="ql-block"> 叹逝水悠悠,孤鸿声断,独倚阑干。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 追欢。忆前度,步古城路,菊绽篱边。赤壁矶头望,想周郎意气,千古云烟。此时景物萧瑟,心事付琴弦。</p><p class="ql-block"> 待雪拥梅梢,围炉煮酒话丰年。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">丙午马年霜降节</p><p class="ql-block">于鄂州</p>