<p class="ql-block">开篇语</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 盖闻岁聿其暮,天寒乃知松柏;人至耄耋,世乱方辨忠贞。流光倏忽,催鬓边之霜雪;岁序推迁,磨胸中之丘壑。少年恃气,挥斥方遒;暮年持重,沉郁苍劲。虽筋力渐衰,而志虑愈醇;虽耳目稍退,而神思弥远。</p><p class="ql-block"> 历事多则识见广,经难久则胆气张。霜雪不能摧其骨,风霜不能夺其刚。昔廉颇老矣,尚思疆场;马伏波矍铄,仍请披甲。非争一时之胜,乃存百世之芳。</p><p class="ql-block"> 今作斯篇,以明此志:老非衰颓之谓,乃更进之阶;暮非穷途之境,乃弥坚之时。愿以余生之寸焰,照亮前路之苍茫;凭此晚岁之铮骨,再克面前之艰难。</p> <p class="ql-block">碰 杯</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">且与夕阳碰一杯,遥邀落霞共倾卮。</p><p class="ql-block">余晖漫染千山色,晚照轻凝两鬓丝。</p><p class="ql-block">不叹流光催岁老,唯凭淡意对云迟。</p><p class="ql-block">酣时借取天边暖,静待清宵月上时。</p> <p class="ql-block">寸气犹作震天吼</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">寸气犹作震天吼,残骨仍存壮士猷。</p><p class="ql-block">纵是霜华侵两鬓,未销肝胆贯千秋。</p><p class="ql-block">身逢困厄休低首,志向云巅不敛眸。</p><p class="ql-block">莫道年衰心力减,一腔浩气撼山丘。</p> <p class="ql-block">新生</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">折干残枝嫩芽生,劫后枯柯意未倾。</p><p class="ql-block">断干曾经遭雨虐,新萌暗自抱阳情。</p><p class="ql-block">莫嗟朽质容颜悴,犹见微尖生气盈。</p><p class="ql-block">一遇东风回暖律,重铺青霭向云横。</p> <p class="ql-block">同读韦编</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">韦编三绝争资源,简册磨穿探奥诠。</p><p class="ql-block">昔者研经追至理,今时逐物竞尘缘。</p><p class="ql-block">青灯不倦求文脉,世路纷嚣夺利筵。</p><p class="ql-block">一样相争分两境,圣求大道俗求钱。</p> <p class="ql-block">井蛙梦</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">井蛙空有滔天梦,久困寒泉眼界拘。</p><p class="ql-block">臆想沧溟翻巨浪,身羁浅井守卑隅。</p><p class="ql-block">胸中自蓄千江势,目外难窥万里图。</p><p class="ql-block">待到离垣梦浩淼,心游天地阔无殊。</p> <p class="ql-block">候春梦</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">蛰冬宜萌明春梦,静掩寒扉敛旧游。</p><p class="ql-block">冻土深藏根下力,严霜不锁心中谋。</p><p class="ql-block">身随寂历藏余锐,心向芳菲待暖流。</p><p class="ql-block">待到东风吹野陌,再舒筋骨向芳畴。</p> <p class="ql-block">溜边儿</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">知角色己换</p><p class="ql-block">习惯了往边上站</p><p class="ql-block">不抢聚光灯,不挤人群中间</p><p class="ql-block">热闹是中央的喧嚣</p><p class="ql-block">我守着边缘的一线空间</p><p class="ql-block">不是怯懦回避</p><p class="ql-block">只是不愿卷入纷争的漩涡里面</p><p class="ql-block">看众人争逐台前</p><p class="ql-block">我静静立于侧畔</p><p class="ql-block">目光依旧望向远方</p><p class="ql-block">心底自有未凉的火焰</p><p class="ql-block">居于一隅,不与人争先</p><p class="ql-block">却也不曾,丢掉心中的山川</p><p class="ql-block">喧嚣起落,潮来潮散</p><p class="ql-block">我在边侧,</p><p class="ql-block">冷眼观世间纷争</p><p class="ql-block">静待属于自己的晴天</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">结篇话</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 嗟乎!人生百年,如白驹过隙;世路千折,若孤舟涉洋。少年有少年之锐,暮年有暮年之强。锐气可挫,而坚骨不可折;锋芒可敛,而壮志不可藏。</p><p class="ql-block"> 观夫霜中老柏,愈寒而愈青;雪里寒梅,愈冻而愈香。人亦如是:历事越多,其志越笃;经难越久,其气越刚。少年之勇,在敢作敢为;暮年之勇,在知其不可为而仍为之。</p><p class="ql-block"> 克难向前,非独少壮之事;老而弥坚,实为人生之光。且将余生作烈炬,再把暮年当少壮。纵前路有千重险隘,凭此一腔未冷之热,踏平坎坷,再赴康庄。此乃老而弥坚之真义,亦为吾辈矢志之方向。</p><p class="ql-block"><br></p>