<p class="ql-block"> 文/凌云志</p><p class="ql-block"> 序</p><p class="ql-block"> 石榴自西域传入,其花初夏吐芳,世号榴火,五月遂名榴月。翠叶扶疏,丹英灼艳,花开兼孕新实,落则结珠,寓多子繁昌之意。自古文人多所题赏,韩愈赞其照眼鲜明,潘岳赋为九州名果,李白、欧阳修辈皆有佳句流传。其色炽而不媚,性耐熏风,不逐春芳,独耀清和之候。今成七律三章,以咏此花。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 其一</p><p class="ql-block">丹英明丽映晴霞,翠叶层舒护绛华。</p><p class="ql-block">火萼初燃凝晓日,繁枝半倚傍人家。</p><p class="ql-block">不随桃李争春早,独向熏风展艳奢。</p><p class="ql-block">待到秋来多结子,盈筐珠玉绽奇葩。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 其二</p><p class="ql-block">一树榴红笼碧纱,熏风漫拂影横斜。</p><p class="ql-block">繁英似火烧荒径,嫩萼如灯映浅霞。</p><p class="ql-block">艳骨何愁春事尽,丹心自守暑初加。</p><p class="ql-block">闲庭静对忘尘扰,醉看妍姿兴未赊。</p> <p class="ql-block"> 其三</p><p class="ql-block">赤艳翩翩出素笆,朱怀一片向天涯。</p><p class="ql-block">繁英吐焰明初夏,密叶涵阴护嫩芽。</p><p class="ql-block">色借丹霞添秀采,情钟硕果兆宜家。</p><p class="ql-block">骚人自古留题咏,不羡名园富贵葩。</p>