<p class="ql-block"> 文/凌云志</p><p class="ql-block"> 序</p><p class="ql-block"> 海棠素有“花中神仙”之誉,古来文人多有品题。东坡惜其幽艳,烧烛夜赏,叹“只恐夜深花睡去”;易安感其荣落,一问卷帘,留“绿肥红瘦”之叹。唐贤赞其秾丽,宋彦咏其清姿,千百年翰墨流传,尽赏此花婉媚而有骨。</p><p class="ql-block"> 春入庭院,海棠初醒。或以夜烛照妆,或以晴光映槛,或以风雨见其婉。非争艳于时,乃自存其品。因赋七律三首,以寄芳影。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 其一(夜赏,化东坡秉烛赏花)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">胭脂匀染淡红妆,不借清芬自韵长。</p><p class="ql-block">夜阑应怜花睡去,风轻漫拂蕊含香。</p><p class="ql-block">柔姿斜倚雕栏畔,艳质羞凝晓露旁。</p><p class="ql-block">最惜春残留秀色,银灯相伴赏韶光。</p> <p class="ql-block"> 其二(日观,庭前晴日繁花)</p><p class="ql-block">一树轻红覆短墙,枝攒繁蕊沐朝阳。</p><p class="ql-block">芳华未藉熏风送,丽影常随曲槛旁。</p><p class="ql-block">半掩娇容含浅晕,微舒嫩瓣蕴温光。</p><p class="ql-block">嫣然莫叹春将晚,占尽阶前满径香。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 其三(咏怀,托花写品格)</p><p class="ql-block">素晕轻描淡绛裳,嫣然浅笑立阶堂。</p><p class="ql-block">不争桃艳夸繁丽,未逐梨云诉感伤。</p><p class="ql-block">薄粉凝烟藏婉约,柔英带雨见温良。</p><p class="ql-block">纵教春尽辞尘去,留得芳名载锦章。</p>