咏水唐诗选

1122

<p class="ql-block">从9月29日以来,在下每日习书陆续写了大唐诗人张籍,徐夤、张文琮、骆宾王等的咏水诗,配诗意画发了朋友圈,今将这些内容合为一辑《咏水唐诗选》,可谓一段水的诗史,分享于诸美友。</p> <p class="ql-block">9月29日习书</p><p class="ql-block">荡漾空沙际,</p><p class="ql-block">虚明入远天。</p><p class="ql-block">秋光照不极,</p><p class="ql-block">鸟色去无边。</p><p class="ql-block">势引长云阔,</p><p class="ql-block">波轻片雪连。</p><p class="ql-block">汀洲杳难测,</p><p class="ql-block">万古覆苍烟。</p><p class="ql-block">一张籍诗《水》《全唐诗卷三七三》第二册P1888</p><p class="ql-block">不极:不见边际</p><p class="ql-block">片雪连:水波飞溅似雪片。</p><p class="ql-block">此诗以开阔笔触,四联八句,不用一典,直写所见,从沙际到远天,从秋光到苍烟,从眼前到万古,写水之虚明,水之深远,水之浩渺,水之恒久。在《全唐诗》中五首咏水诗中独树一帜。</p><p class="ql-block">​</p><p class="ql-block">​昨天写《海》,今天写《水》,送海水远去。</p> <p class="ql-block">10月9日习书</p><p class="ql-block">火性何如水性柔,</p><p class="ql-block">西来东出几时休。</p><p class="ql-block">莫言通海能通汉,</p><p class="ql-block">虽解浮舟也覆舟。</p><p class="ql-block">湘浦暮沈尧女怨,</p><p class="ql-block">汾河秋泛汉皇愁。</p><p class="ql-block">洪波激湍归何处,</p><p class="ql-block">二月桃花满眼流。</p><p class="ql-block">一唐•徐夤诗《水》书前四句《全唐诗卷七O四》第四册P1400</p><p class="ql-block">诗人以“火性”与“水性”对举——火刚烈,水柔顺。“西来东出”写水自西向东奔流不息,暗含中国地势西高东低、江河东流之实。</p><p class="ql-block">“汉”指天河、银河。古人以为江河通海,海通天河。既言水之便利,也言水之循环。</p><p class="ql-block"> “浮舟也覆舟”:用《荀子·王制》“君者舟也,庶人者水也。水则载舟,水则覆舟”之典。既是咏水,更是在咏史论政。</p><p class="ql-block"> “尧女”指尧帝之女、舜帝之二妃娥皇、女英追舜帝至湘水,泪洒斑竹,投水殉夫的故事,写水之含怨。</p><p class="ql-block">“汾河”句,写汉武帝刘彻巡幸汾河,作《秋风辞》,有“泛楼船兮济汾河……少壮几时兮奈老何”之句,写水之含愁。</p><p class="ql-block">“桃花”指桃花汛,农历二三月桃花盛开时,春水上涨。写水之奔流不息,春去春来,终归于自然流转。</p><p class="ql-block">徐夤此诗,四联八句,由物及史,由史及情,由情及天时,内涵丰富,是咏水诗之佳作。</p><p class="ql-block">​</p> <p class="ql-block">10月10日习书</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">标名资上善,</p><p class="ql-block">流派表灵长。</p><p class="ql-block">地图罗四渎,</p><p class="ql-block">天文载五潢。</p><p class="ql-block">方流涵玉润,</p><p class="ql-block">圆折动珠光。</p><p class="ql-block">独有蒙园吏,</p><p class="ql-block">栖偃玩濠梁。</p><p class="ql-block">一唐•张文琮诗《咏水》《全唐诗卷二七》第一册P234</p><p class="ql-block">张文琮,贝州武城(今河北清河)人。好自写书,笔不释手。太宗贞观年间为持书侍御史,迁复州、亳州刺史。高宗永徽初(650),拜户部侍郎。四年,出为建州刺史。</p><p class="ql-block">上善:语出《老子》“上善若水,水善利万物而不争”。</p><p class="ql-block"> 四渎:长江、黄河、淮河、济水,古代四大独流入海河流。</p><p class="ql-block">五潢:星名,天上水府星座,象征天河。</p><p class="ql-block">方流:水流作直角转折。古代传说方流之水,其下有玉;圆折之水,其下有珠。见《淮南子•地形训》</p><p class="ql-block">蒙园吏:指庄周,宋国蒙(今河南商丘东北)人。曾任蒙之漆园吏,故称。栖偃:栖息。</p><p class="ql-block">濠梁:濠水之桥。濠水在今安徽凤阳附近。《庄子·秋水》载庄子与惠施游于濠梁之上,有观鱼之辩。 </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">张文琮《咏水》立意高远,层层递进,虚实结合,结构严谨,对仗精工,首尾以道家思想贯穿,中间一联光彩夺目。属于上乘咏水名篇,凭借“方流涵玉润,圆折动珠光”足以不朽。</p> <p class="ql-block">10月14日习书</p><p class="ql-block">列名通地纪,</p><p class="ql-block">疏派合天津。</p><p class="ql-block">波随月色净,</p><p class="ql-block">态逐桃花春。</p><p class="ql-block">照霞如隐石,</p><p class="ql-block">映柳似沉鳞。</p><p class="ql-block">终当挹上善,</p><p class="ql-block">属意淡交人。</p><p class="ql-block">一骆宾王诗《咏水》《全唐诗卷六七》第一册P539</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">地纪:指四海。左思《蜀都赋》:地以四海为纪”</p><p class="ql-block">天津:天河,银河。</p><p class="ql-block">挹(yì):汲取。</p><p class="ql-block">上善:出自《道德经》“上善若水”,指最高的善德。</p><p class="ql-block">淡交人:《庄子•山水》:“君子之交淡若水,小人之交甘若醴”</p><p class="ql-block">诗人先写水通天彻地的宏大格局,再写月色、春花、霞光、垂柳映照于水的千姿百态,最后借水言志:终究要汲取水的上善品德,倾心于淡泊交往的君子。</p>