雁阵,一把扫帚//王国良

岁月诗刊

<p class="ql-block">.</p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">雁阵,一把扫帚</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">王国良</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">褐色的羽毛,裹紧肉身</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">连缀起来,就是一把扫帚</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">从夏商周汉,扫到今秋</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">仿佛扫的就是时间的后院</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">从南到北,再从北到南</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">每年都要扫上一遍</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">叫着喊着,扫阔了天空</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">扫弯了月亮,扫蓝了乡愁</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">扫,绿了江南,黄了塞外</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">磨软了风,划白了云</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">多想也加入浩荡的它们</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">扫一扫,寒露后的苍凉</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">人世的霜雪,落日的苍茫</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">也扫一扫身上的落叶</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">露出生命的底色,再种一茬金谷子</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">红高粱,白桦林,采油树</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">​.</span></p>