鹧鸪天·秋天五帖

杨泽春

<p class="ql-block">题记:木叶经霜意自淳,听风望远净嚣尘。荣枯阅尽襟怀淡,留住心中一抹春。</p> <p class="ql-block"> 鹧鸪天·秋天五帖 秋声</p><p class="ql-block"> 词/杨泽春</p><p class="ql-block">木叶萧萧落浅汀,西风漫送晚鸿鸣。</p><p class="ql-block">一窗冷雨敲清梦,几缕疏烟绕短亭。</p><p class="ql-block">尘事远,素心宁,世间聚散总无形。</p><p class="ql-block">闲听万物随时序,静对流年淡利名。</p> <p class="ql-block"> 鹧鸪天·秋望</p><p class="ql-block"> 词/杨泽春</p><p class="ql-block">极目郊原染浅黄,遥天云影共苍茫。</p><p class="ql-block">芦花曳岸凝轻露,野菊含香对夕阳。</p><p class="ql-block">山淡淡,水泱泱,无边清色入诗囊。</p><p class="ql-block">浮生多少悲欢意,尽付西风一缕长。</p> <p class="ql-block"> 鹧鸪天·秋思</p><p class="ql-block"> 词/杨泽春</p><p class="ql-block">岁序催凉感旧痕,光阴暗换鬓边根。</p><p class="ql-block">曾经灯火同酬夜,此际霜风独倚门。</p><p class="ql-block">情未减,梦犹存,相思不必寄芳樽。</p><p class="ql-block">悠悠往事心头过,半是温存半是温。</p> <p class="ql-block"> 鹧鸪天·秋闲</p><p class="ql-block"> 词/杨泽春</p><p class="ql-block">抛却尘劳得自安,幽阶独坐享清欢。</p><p class="ql-block">烹茶慢看流云渡,展卷静闻晚桂残。</p><p class="ql-block">抛俗虑,避嚣烦,一襟风月不须攀。</p><p class="ql-block">荣华过眼皆虚幻,守得襟怀天地宽。</p> <p class="ql-block"> 鹧鸪天·秋悟</p><p class="ql-block"> 词/杨泽春</p><p class="ql-block">阅尽风霜始识真,荣枯往复本循因。</p><p class="ql-block">繁花盛处终零落,落叶归时反见淳。</p><p class="ql-block">抛执念,远嚣尘,从容做个世间人。</p><p class="ql-block">不求世事皆如意,但保心中一寸春</p>