<p class="ql-block"> 秋亭桂雨</p><p class="ql-block"> 舒心</p><p class="ql-block">桂杪浮芳馥,行人倚野亭。</p><p class="ql-block">疏雨摧金粟,默默惜残英。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">释义:桂树枝头漫溢出清雅芬芳,行路之人驻足,斜靠在郊野凉亭。绵绵细雨吹打枝头,零落桂花(金粟)纷纷坠落;我默然伫立,暗自怜惜这满地残花。</p> <p class="ql-block"> 愁怀</p><p class="ql-block"> 舒心</p><p class="ql-block">远客伤羁旅,居人念亲慈。</p><p class="ql-block">夜来风雨起,万绪趁暗滋。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">释义:漂泊异乡的游子饱受羁旅之苦;留守家园之人,常怀牵挂双亲之忧。入夜风雨骤起,纷乱愁思,于沉沉夜色里悄然滋生。</p> <p class="ql-block"> 观雨悟理</p><p class="ql-block"> 舒心</p><p class="ql-block">雨收云渐散,云合雾华升。</p><p class="ql-block">聚散循常度,灵泽往复兴。</p><p class="ql-block">浮生何所喻?大道自天成。</p><p class="ql-block">本自无生死,循环又一征。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">释义</p><p class="ql-block">雨水停歇,云层缓缓散开;云气汇聚,水汽氤氲升腾。</p><p class="ql-block">云雾聚散自有恒定规律,甘霖雨露循环往复,生生不息。</p><p class="ql-block">人的生命当作如何看待?世间大道本是自然造就。</p><p class="ql-block">万物本源,本不存在真正的消亡与新生;一切只是循环往复,再度启程。</p> <p class="ql-block"> 晨厕</p><p class="ql-block"> 舒心</p><p class="ql-block">晓起趋茅宇,群蚊逐影飞。</p><p class="ql-block">片时难静候,搔扰苦相催。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">释义:清晨起身前往茅舍,成群蚊虫追逐着人影环绕飞舞。短短片刻也难以安然静坐,蚊虫叮咬骚扰,令人煎熬难耐。</p> <p class="ql-block"> 秋斋雨坐</p><p class="ql-block"> 舒心</p><p class="ql-block">秋雨漫连绵,单衫袭晓寒。</p><p class="ql-block">围炉书斋静,薄汗沁衣纨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">释义:秋日阴雨连绵不绝,身着单薄衣衫,清早寒气袭人。回到书斋围炉闲坐,暖意缓缓升腾,淡淡薄汗慢慢浸透衣衫。</p>