<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;">寒江独钓</b></p><p class="ql-block">绘画·撰文|素笺若雪</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">石上雪初落,江寒人未归。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(128, 128, 128);">一竿钓天地,不语任云飞。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">借一块顽石,落一场大雪。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">天地褪尽铅华,只剩漫无边际的白。</p><p class="ql-block">风把喧嚣吹远,江把纷扰吞噬。</p><p class="ql-block">枯树披雪,孤舟载寒,斗笠之下,是一方不与世人争渡的清净。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">千山无鸟,万径无人。</p><p class="ql-block">他把自己坐成石的刻痕,竿入雪,丝入雪,而雪,一直落。</p><p class="ql-block">寒江独钓,钓的是柳宗元的江雪,是身前身后的岁月,是半生踏过的红尘,是滞留在江底三千年的心事。</p><p class="ql-block">雪落满斗笠,落满蓑衣,落满孤舟,也落满江面。</p><p class="ql-block">天地间万物皆空,唯有呼吸,和江寒雪白,彼此对峙,互不打扰。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">石有魂,雪有音。</p><p class="ql-block">满江风雪,只容一人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p>