慕春无坎之旅(一)

圆鼓隆咚

<p class="ql-block">心本慕春色</p><p class="ql-block">风来满袖香</p><p class="ql-block">2026年9月18日我们苏大八四级法学院苏州、常州、南通的同学一行十人相约赴江西宜春和安徽无坎旅游!</p><p class="ql-block">宜春最著名的景点之一就是明月山(羊思慕)故取名:慕春!而游安徽无坎,一生无坎!故名之谓:慕春无坎之旅!</p><p class="ql-block">慕春既有羡慕青春年少之意,也有回忆大学时代的青春时光之意!而一生无坎那是人人相而望之的期盼!</p> <p class="ql-block">旅行是写给世界的情书,也是与自己对话的过程。</p><p class="ql-block">世界是一本书,不旅行的人只读了目录。</p><p class="ql-block">山在云里等我,我在路上找自己。</p><p class="ql-block">借山川风月,抚平心底所有波澜。</p><p class="ql-block">旅行不是追风景,是让自己成为风景里的人。</p><p class="ql-block">出发,永远是最有意义的事。</p> <p class="ql-block">有趣的人生,一半是山川湖海。</p><p class="ql-block">- 风吹又日晒,自由又自在。</p><p class="ql-block">- 去有风的地方,更新自己。</p><p class="ql-block">- 把故事,留给风景和风。</p><p class="ql-block">- 人间一趟,总要多去风景里散心。</p> <p class="ql-block">  山不见我,我自去见山。</p><p class="ql-block"> 心有一轮月,足以慰平生。</p><p class="ql-block"> 我见山河多壮丽,料山河见我,亦如是。</p><p class="ql-block"> 行到山穷处,且听水声来;旅途无尽头,心安即是家。</p><p class="ql-block">以星光为笺,以云雾为墨,写一首短诗赠给远方。</p> <p class="ql-block">或许某天,我会静坐,</p><p class="ql-block">听一听风来的方向,听一听雨落的声响,</p><p class="ql-block">还有我曾错过的回音,以及心跳的余温。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">或许某天,我会垂首,</p><p class="ql-block">数一数脚下的斑驳,数一数掌纹的曲折,</p><p class="ql-block">还有暗夜里亮过的星,与未说出口的远方。</p> <p class="ql-block">秋色山水之美,无须赘言!</p><p class="ql-block">相约相守才是永恒之美!</p><p class="ql-block">同学情,已刻入骨子;</p><p class="ql-block">四年同窗,最美的时光!</p><p class="ql-block">让我们珍惜每一次相聚相约,</p><p class="ql-block">诠释同窗之谊!</p>