<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:20px;">虞美人·古檐秋静流光浅</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 秋日过卧龙禅寺,檐下桂开,暗香浮动。虞美人一阕,闲观物候,独记庭中花事。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 古檐秋静流光浅,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 金粟垂枝软。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 虚廊漫送一庭香,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 瓦上苔痕浸着、嫩橙黄。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 梵音漫逐清风卷,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 碎蕊襟边远。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 静观花语忘尘念,</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 满院幽芬不问、客来痕。</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> </b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:18px;">【注】</b></p><p class="ql-block"> 依《虞美人》正体(李煜体)填制,双调五十六字,前后段各两仄韵换两平韵,韵取《词林正韵》。</p> <p class="ql-block">【注】卧龙禅寺</p><p class="ql-block"> 卧龙禅寺,西北第一禅林。始于东汉灵帝年间,初名福应禅院。唐因藏吴道子观音像石刻,更名观音寺。宋初惟果禅师居此静修,世称卧龙禅人,太宗赐额卧龙禅寺,沿袭至今。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 清末,慈禧、光绪西狩长安,嘉其寺僧善行,御书山门“敕建十方卧龙禅林”,并题大雄殿额“慈云悲日”,以彰功德。</p><p class="ql-block"> 民国十三年,康有为莅寺,题书卧龙寺匾额,存于今。</p><p class="ql-block"> 寺居闹市而清幽,殿宇古朴,文脉千载,为关中名刹。</p>