作者原意一点通(续一三八) <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 丰 乐 亭 游 春</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">红树青山日欲斜</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">长郊草色绿无涯</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">游人不管春将老</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">来往亭前踏落花</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 此诗写作者恋春之情,前面写景,后面抒情。点明游春并暗寓惜春情怀,多姿多彩,鲜艳斑斓。明朗活泼,含意深厚。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 丰乐亭,在滁州西南丰山北麓,琅琊山幽谷泉上。此亭为欧阳修任知州时所建(庆历六年,一O四六年)。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 宝 剑</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宝剑匣中藏,暗室夜长明。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">欲知天将雨,铮尔剑有声。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">神龙本一物,气类感则鸣。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">常恐跃匣去,有时暂开扃。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">煌煌七星文,照曜三尺冰。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此剑在人间,百妖夜收形。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">奸凶与佞媚,胆破骨亦惊。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">试以向星月,飞光射搀枪。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">藏之武库中,可息天下兵。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">奈何狂胡儿,尚敢邀金缯?</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 该诗通过咏贊宝剑表达作者关注国事与反对外敌侵扰以及反对佞臣弃权之愛国热情。 全诗从各种视角描写咏赞宝剑,仅末二句针对贪婪的西夏国主与朝廷以“金缯”换和平之权臣。指出应该用武器去克敌制胜,发挥宝剑的威力。 爱国激情,铿锵有力。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 神龙本一物,古传说宝剑化为神龙。 扃(jiǒng),门窗之插关,此处指剑匣。 七星,北斗星。 文,花纹。 搀枪,指彗星。 古人以为妖星,出现即有兵乱。 缯,古代泛指丝织品。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 边 户</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">家世为边户,年年常备胡。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">儿童习鞍马,妇女能弯弧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">胡尘朝夕起,虏骑蔑如无。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">邂逅辄相射,杀伤两常俱。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">自从澶州盟,南北结欢娱。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">虽云免战斗,两地供赋租。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">将吏戒生事,庙堂为远图。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">身居界河上,不敢界河鱼。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本诗通过边户百姓之口,叙述他们在“澶渊之盟”前后之处境与遭遇。 前半写边民抵抗契丹,后半写边民备战,妇女射箭,儿童骑马。保家卫国,英雄战斗。澶渊之盟,和约签订后,虽避免战争,但加重边民负担,他们同时向宋、辽两方缴纳赋税,对契丹之扰还不可反抗。欧阳修谴责朝廷为取悦辽人,居然禁止边民到界河打渔。尖锐批评朝廷,指出妥协政策对百姓有害无益。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 欧阳修(一OO七——一O七二年),字永叔,号醉翁,晚年又号六一居士,庐陵(今江西南丰)人。天圣八年(一O三O年)进士,曾任枢密使、参知政事(副宰相)。为北宋文革新运动领袖,诗学韩愈、李白,诗风高秀研雅。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 欧阳修诗文创作上成就显著,与宋祁合修《新唐书》,独立完成《新石代史》。 为唐宋八大家之一,他在其诗文中创作了近一百个成语。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 欧阳修已在其他文中着重介绍过,从略。</span></p>