诗词丨闲坐小窗观浮云,一书一茶一知音🌙☀

士心思念

<p class="ql-block">文丨诗词君</p><p class="ql-block"><b>周作人说:“得半日之闲,可抵十年尘梦。”</b></p><p class="ql-block">半日的悠闲,可洗净十年劳碌生涯的心中尘埃。</p><p class="ql-block"><b>人至中年,忙不如闲,红尘多少事,不如偷得一点闲。</b></p><p class="ql-block">给自己心灵放个假,江山风月,本无常主,闲者便是主人。</p><p class="ql-block"><b>檐下听雨,窗前观云,一壶清茶一卷书,与知己好友谈天说地,享受生命里的清浅时光,微笑向暖,安之若素。</b></p> <p class="ql-block"><b>品一杯清茶:</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor"></span></b></p><p class="ql-block"><b>《人月圆·山中书事》</b></p><p class="ql-block"><b></b>元·张可久</p><p class="ql-block">兴亡千古繁华梦,诗眼倦天涯。</p><p class="ql-block">孔林乔木,吴宫蔓草,楚庙寒鸦。</p><p class="ql-block">数间茅舍,藏书万卷,投老村家。</p><p class="ql-block"><b>山中何事?松花酿酒,春水煎茶。</b></p><p class="ql-block">大概每个人心中都有一个隐居山林的梦。</p><p class="ql-block">在山山与树树的夹缝间,辟半亩薄地,起一间柴屋,和松柏为友,与茶酒为伴。</p><p class="ql-block"><b>在最简单的生活中,将浮云吹作雪,将世味随茶轻轻地咽下。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>《寒夜》</b></p><p class="ql-block">宋·杜耒</p><p class="ql-block"><b>寒夜客来茶当酒,竹炉汤沸火初红。</b></p><p class="ql-block">寻常一样窗前月,才有梅花便不同。</p><p class="ql-block">天寒地冻,窗外是寒意泠泠,窗内是炉火正旺,暖意融融。</p><p class="ql-block">这个夜晚注定不同寻常,不仅仅是因为窗外梅花吐蕊,更因为有挚交好友深夜来访。</p><p class="ql-block">茶与朋友配,能增香三分。</p><p class="ql-block"><b>一人独品,是清雅;二人对饮,是知己;多人成饮,亦可畅所欲言,相谈甚欢。</b></p> <p class="ql-block"><b>读一卷好书:</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor"></span></b></p><p class="ql-block"><b>《和董传留别》</b></p><p class="ql-block">宋·苏轼</p><p class="ql-block">粗缯大布裹生涯,腹有诗书气自华。</p><p class="ql-block">厌伴老儒烹瓠叶,强随举子踏槐花。</p><p class="ql-block">囊空不办寻春马,眼乱行看择婿车。</p><p class="ql-block"><b>得意犹堪夸世俗,诏黄新湿字如鸦。</b></p><p class="ql-block"><b>若有诗书藏于心,岁月从不败美人。</b></p><p class="ql-block">书卷气如春风拂面,清雅高洁犹如松下的清风,洁美淡远如皎洁的明月。</p><p class="ql-block">可以对抗俗世的风风雨雨,跨越行走途中的千山万壑,始终被岁月温柔以待。</p><p class="ql-block"><b>一晨一昏,朝夕之间,有万卷诗书作伴的人生,才是风光无限,人间值得。</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>《摊破浣溪沙·病起萧萧两鬓华》</b></p><p class="ql-block">宋·李清照</p><p class="ql-block">病起萧萧两鬓华,卧看残月上窗纱。</p><p class="ql-block">豆蔻连梢煎熟水,莫分茶。</p><p class="ql-block"><b>枕上诗书闲处好,门前风景雨来佳。</b></p><p class="ql-block">终日向人多酝藉,木犀花。</p><p class="ql-block">李清照大病初愈,虽然白发横生,可依然诗兴不减。</p><p class="ql-block">倚靠于枕上读着诗书,也是悠然自在的生活,门前之景,在风雨之中更添了几分情趣。</p><p class="ql-block"><b>浮华落尽,喧嚣退却,一卷诗书,一窗烟雨,便是好时光。</b></p><p class="ql-block">只要心中有诗意,处处都是怡然的心情。</p> <p class="ql-block"><b>有一知音:</b></p><p class="ql-block"><b><span class="ql-cursor"></span></b></p><p class="ql-block"><b>《寄黄几复》</b></p><p class="ql-block">宋·黄庭坚</p><p class="ql-block">我居北海君南海,寄雁传书谢不能。</p><p class="ql-block"><b>桃李春风一杯酒,江湖夜雨十年灯。</b></p><p class="ql-block">持家但有四立壁,治病不蕲三折肱。</p><p class="ql-block">想见读书头已白,隔溪猿哭瘴溪藤。</p><p class="ql-block">真正的友谊是什么,是春风得意时的把酒言欢,更是贫困潦倒中的一句问候。</p><p class="ql-block">知道你生活境况不佳,就算天涯路远,也依然记挂在心,为你排忧解难。</p><p class="ql-block">正是彼此对彼此的真心,彼此对彼此的懂得,才换来了真正的朋友。</p><p class="ql-block"><b>浮世三千,人海茫茫,若心中存一知己,天涯海角又何惧。</b></p><p class="ql-block"><b></b></p><p class="ql-block"><b>《送别》</b></p><p class="ql-block">唐·王维</p><p class="ql-block">下马饮君酒,问君何所之?</p><p class="ql-block">君言不得意,归卧南山陲。</p><p class="ql-block"><b>但去莫复问,白云无尽时。</b></p><p class="ql-block">不是志同道合,又怎能成为朋友?既然志同道合,又怎能不知你所爱,懂你所追求。</p><p class="ql-block">真正的知音,总是懂你所想,向你所向。只要知道你一切安好,便已足够。</p><p class="ql-block"><b>有一知己,足以慰风尘!</b></p><p class="ql-block">愿每一份真心都不会被辜负,愿世间的友谊都能地久天长。</p> <p class="ql-block">《浮生六记》中有一段话直抵心灵。</p><p class="ql-block">世事茫茫,年光有限,算来何必奔忙?人生碌碌,竟短论长,却不道荣枯有数,得失难量。闲来静处,且将诗酒猖狂,唱一曲归来未晚,歌一调湖海茫茫。</p><p class="ql-block">春看暖风微薰、山花灿烂;夏听鸟语蝉鸣,蛙声一片;秋赏果实累累、枫红遍野;冬观皑皑白雪,蓝天无际。</p><p class="ql-block"><b>放空自己,行到水穷处,坐看云起时。</b></p><p class="ql-block">一书一茶一知音,人生足矣。</p><p class="ql-block">*本文综合来源于网络,编辑:拾一。</p> <p class="ql-block">原文转载自微信公众号,著作权归作者所有</p>