<p class="ql-block"> 古巷深处的范氏公祠堂,主祭“先天下之忧而忧,后天下之乐而乐”的范仲淹,檐角挑着斑驳的岁月剪影,黛瓦映着云影流转,一砖一瓦都浸着宗族沉淀的温婉韵致,晕开独属于它的动人倩影。</p><p class="ql-block">青石板漫过层层苔痕,老木窗漏下细碎天光,廊下的雕花木纹,还留存着旧时烟火的温软。风穿过高高的门楼,携着巷陌里淡淡的尘香,拂过斑驳的柱础,似在低诉一代代族人的故事。门扉半掩,静守一方流年,不问尘世喧嚣,只将百年的家风与念想,悄悄藏进飞檐翘角、墙垣回廊之间。时光缓缓流淌,岁月缄默无言,一院古祠,沉淀了烟火过往,也安放着故土绵长的情思。</p> <p class="ql-block"> 散文诗·古祠寄怀</p><p class="ql-block"> 巷陌幽深,漫过岁月的青苔。</p><p class="ql-block">黛瓦叠着流云,檐角垂落旧时光的余响。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">公祠静立在红尘一隅,</p><p class="ql-block">砖瓦刻下世代的温良,木梁承载绵长的念想。</p><p class="ql-block">风掠过雕花的窗棂,漫过斑驳的廊柱,</p><p class="ql-block">把家族的故事,轻轻揉进暮色与晨光。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">不必喧哗,不必张扬,</p><p class="ql-block">一墙一瓦,皆是故人留下的温柔回响。</p><p class="ql-block">云影缓缓游走,落在沉寂的阶前,</p><p class="ql-block">光阴在此缓缓停泊,</p><p class="ql-block">将宗族的情韵,凝作一帧不动的旧画。</p><p class="ql-block">尘世辗转,山河更迭,</p><p class="ql-block">唯有这一方古祠,守着悠悠文脉,</p><p class="ql-block">静静凝望人间岁岁寻常。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block"> 词·浣溪沙·古祠怀古</p><p class="ql-block"> 古巷深深掩旧祠,檐头残瓦映云移。</p><p class="ql-block">苔侵阶砌忆当时。</p><p class="ql-block">百代家风凝栋宇,一庭清寂寄幽思。</p><p class="ql-block">流年脉脉总依依。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"> 七律·范氏公祠</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">古巷深幽锁旧堂,飞檐斑驳阅沧桑。</p><p class="ql-block">黛瓦漫随云影转,青砖静覆藓痕长。</p><p class="ql-block">雕栏犹记家风远,画栋犹凝世泽香。</p><p class="ql-block">千载宗族存雅韵,一祠风月自悠长。</p>