<p class="ql-block">第一章 荆南沉陆,狼烟起雍土</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">大雍景和二十七年,秋。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">荆南大地,千里烽烟,万里残阳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">江水滔滔血色翻涌,秋风卷着焦土灰烬,掠过破碎的州县城郭。昔日富庶安稳的楚南山河,历经半年血战,彻底崩裂。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">北地金国铁蹄南下,破雄关、摧边军、屠村寨、逼世家。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">大雍南疆四道防线,尽数崩塌。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">北疆隘口失守,戍边将士尸骨堆叠如山;沿江水寨溃退,战船焚毁满江烈火;乡野村寨十室九空,流民遍野,哭声震谷。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">荆南,沦陷。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">乱世倾覆之前,楚南有四大望族,世代守土、世代戍边,扎根荆南百年,支撑半壁南疆安稳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易家,世代节度,掌南疆兵权,忠烈传家。</p><p class="ql-block">付家,世代冶甲,铸天下兵刃,铁血立身。</p><p class="ql-block">肖家,世代斥候,掌天下情报,隐护山河。</p><p class="ql-block">唐家,世代乡绅,掌州县民政,安居一方。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">百年四族,同守荆南,共镇南疆,曾是大雍最坚固的南疆屏障。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">可战火来临,人心百态,善恶立分。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金人大军压境,兵锋滔天,朝堂远在千里之外,援兵迟迟不至。四族首当其冲,直面亡国裂土之祸。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">乱世,最磨人心,也最见人心。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">最先殉国的是付家。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">付家满门铁匠,世代铸甲铸刃,一身筋骨比钢铁更硬。金兵破城之日,付家老少无人逃亡,匠人执锤为兵,子弟披甲死战,铁匠湾烈火冲天,户户举火殉节,满门无降者,满门尽忠魂。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一夜之间,百年冶甲世家,烟消云散。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">紧接着是肖家。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">肖家掌尽南疆明暗情报,深知大势已去、无力回天。为保族中火种、留一线复国暗线,肖家不与金兵硬碰血战,全族弃庄隐入山野,辗转北迁,假意沦为金国羁民,忍辱潜伏,以待来日。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一族远迁,全员囚隐。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">四族之中,唯有唐家,骨头最软,野心最盛。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">乱世危局降临,唐家没有殉国、没有隐遁,反而第一时间开门献城,屈膝降金。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唐家主亲率族中子弟,跪拜金将马前,献上荆南户籍、粮仓、水道、乡勇布防图,甘愿俯首做犬,投靠金国,换取宗族存续、权势荣华。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一朝背主,百世骂名。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">昔日四族并肩守山河,</p><p class="ql-block">至此——</p><p class="ql-block">付家死尽,肖家流离,唐家叛国。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">只剩易家,独木撑天,血染南疆。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">土岭山庄。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">秋风萧瑟,大旗残破。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易家老爷子易赓云,白发苍苍,一身旧甲未卸,独立山庄高台,望着满目破碎河山,望着付家焦土、肖家空庄、唐家降旗,眼底尽是苍凉沉恸。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他一生戍边,少年从军,沙场百战,守了一辈子荆南。</p><p class="ql-block">守得住外敌,守不住乱世人心;守得住百年安稳,守不住一朝国崩。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易家三代子弟,尽数披甲上阵。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">长子战死沙场,次子积劳成疾早逝,沙场香火几乎断尽。</p><p class="ql-block">仅剩三个孙儿,撑起易家最后风骨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">长孙易少墨,年少持重,沉稳如山,早已承袭易家兵略,节度南疆军务,是荆南军民心中最后的支柱。</p><p class="ql-block">次孙易少山,刚烈悍勇,血战北疆,死守隘口不退。</p><p class="ql-block">幼孙易少训,天资伶俐,心性浮动,野心暗藏。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山庄大堂,残灯摇曳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易赓云望着立在堂下的三个孙儿,望着窗外漫天狼烟,一字一句,沉如重鼎:</p><p class="ql-block">“荆南已破,朝堂已弃。</p><p class="ql-block">大金势大,山河倾覆。</p><p class="ql-block">四族百年基业,今日碎尽。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">付家殉国,是忠。</p><p class="ql-block">肖家隐忍,是义。</p><p class="ql-block">唐家叛国,是奸。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唯独我易家,世代守土,可战死,不可投降,可灭族,不可屈膝。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">少年易少墨垂眸拱手,声线沉稳坚定:</p><p class="ql-block">“孙儿谨记祖训。</p><p class="ql-block">易家在,荆南在。</p><p class="ql-block">易家亡,忠义不亡。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">彼时的他,尚在绝境之中苦苦支撑,以为死守即可保土,浴血即可待援。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他尚未知晓——</p><p class="ql-block">乱世最狠的刀,从来不是外敌铁骑。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">而是人心叛离,骨肉倒戈。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夜色渐深,北方大地,金营灯火连片如海,铺满沦陷的荆北山河。</p><p class="ql-block">唐家子弟奔走金营,俯首谄媚,替金人安抚乡野、镇压流民、搜捕残兵。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">南疆大势,已去。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">鸡鸣寺钟声沉沉,穿透夜色,似悲似寂。</p><p class="ql-block">住持成华立于山门,望着乱世狼烟,闭目诵经,不问兴亡。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金花孤城之内,太守披甲守城,孤臣泣血,独护一城残民。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">风雨欲来,天地倾覆。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">荆南的乱世悲歌,</p> <p class="ql-block">大雍景和二十七年,秋。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">荆南落霜,山河泣血。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">浩浩荆江水色赤红,漂满断旗碎甲、浮尸残木。绵延千里的南疆原野,战火燎原,村墟成烬,关隘崩塌。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">立国百年的大雍南疆防线,全线崩摧。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">北域大金铁骑,经年厉兵秣马,一朝倾巢南下,破关、屠城、覆军、掠地,势如摧枯拉朽。大雍北疆无险可守,朝廷援兵迟缓,中枢摇摆,远水不救近火。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">最先承受乱世倾覆之痛的,是荆南四望族。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">荆南百年安稳,赖以四族立柱——</p><p class="ql-block">易家掌兵,付家铸刃,肖家司谍,唐家理民。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">四族共生,拱卫楚南,世代相安,共镇南疆半壁江山。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">可大势倾颓之际,烈火炼人心,忠奸善恶,一朝分明。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">最先殉道者,付家。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">铁匠湾十里炉火,百年铮铮,一朝焚尽。</p><p class="ql-block">金兵压境,招降许以厚禄,付家全族无一人出降。</p><p class="ql-block">匠人执铁锤为刃,子弟披残甲死战,老弱妇孺闭门举火。</p><p class="ql-block">烈焰吞尽屋舍炉火,付家满门,举族殉国,寸骨不降。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">荆南铁骨,自此绝响。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">其次隐遁者,肖家。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">肖家世代掌荆南明暗眼线、山河布防、乡野密报,深知战局根脉,看清大雍大势已去。</p><p class="ql-block">为留一线复国火种、保全宗族根脉、隐匿忠义暗线,肖家不做无谓死拼,阖族弃庄北迁,忍辱依附金治,藏锋蛰伏,以身入囚,以待天时。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一族隐忍,全族含垢。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">再其次叛国者,唐家。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">世代乡绅、坐拥良田州县、受大雍百年恩养的唐家,临乱世而失骨。</p><p class="ql-block">眼见金兵势大、朝廷弃南、三族一死一隐,唐家主当即决计——弃忠投敌,借乱登天。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">开门纳敌,献册献粮,出卖山河关隘、乡勇户籍、水陆暗道。</p><p class="ql-block">甘愿俯首为犬,依附金廷,换取代治荆南的权柄。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">百年世族,一朝沦为敌酋爪牙。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">忠、义、奸,三者落定。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">最后余下易家,独撑残天。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">土岭山庄秋风猎猎,旧旗残破。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易赓云立在高台之上,白发被霜风尽数吹乱。</p><p class="ql-block">他半生沙场,一身疮疤,守过无数边关狼烟,护过数代荆南安稳。</p><p class="ql-block">却守不住这末世倾覆,守不住朝堂弃地,守不住人心崩乱。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">大雍待四族不薄,</p><p class="ql-block">可国难当头,</p><p class="ql-block">有人以血殉土,有人以身藏锋,有人卖国求荣。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山庄庭中,三名少年肃立。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">长身沉静者,是长孙易少墨。</p><p class="ql-block">少年早已持节度兵权,掌荆南残军,性沉如水,遇事不乱,肩扛易家百年忠义,是残南最后支柱。</p><p class="ql-block">刚烈如火者,是次孙易少山。</p><p class="ql-block">悍勇赤诚,不信天、不认命,唯信刀甲可护山河,血肉可挡金锋。</p><p class="ql-block">眉目灵动、心性浮动者,是幼孙易少训。</p><p class="ql-block">聪慧机敏,却耐不住孤苦死守,眼底藏着不甘,藏着躁动,藏着乱世里最危险的野心。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易赓云目光扫过三孙,声如落石,沉压满堂:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“四族立荆南百年,</p><p class="ql-block">付家殉忠,肖家隐义,唐家投敌。</p><p class="ql-block">如今山河破碎,朝堂远遁,南疆无主。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">我易家,世代戍边,世受雍恩。</p><p class="ql-block">可战死,可灭门,可断香火,不可降金。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这乱世人人各择前路,</p><p class="ql-block">唯独易家,只许一条路——</p><p class="ql-block">守土,守心,守忠,守死。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">三孙齐齐躬身,应声如铁。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">彼时天地倾覆,大势如山压顶。</p><p class="ql-block">荆南全境,大半沦陷。</p><p class="ql-block">金兵连营千里,狼旗插遍州县。</p><p class="ql-block">唐家子弟冠带一新,助敌巡乡、镇压义民、搜捕残军,气焰滔天。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">乱世众生,各有归宿。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">鸡鸣寺隐于深山,钟声迟缓,佛音淡漠,不问人间兴亡。</p><p class="ql-block">住持成华闭寺自修,冷眼观战火,静看山河崩塌,不救、不阻、不言。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金花孤城独悬,太守披甲死守,无援无兵,以一城血肉硬抗乱世洪流,孤臣泣血,独护流离万民。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山野残兵、流离百姓、溃散官吏、落魄义士,</p><p class="ql-block">或逃、或降、或隐、或死。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">大雍盛世,至此落幕。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">南疆乱世,自此开篇。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">无人知晓——</p><p class="ql-block">这破碎山河里最先生出的裂痕,</p><p class="ql-block">不在外敌,不在朝堂,</p><p class="ql-block">而在易家骨肉之间。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">风卷残阳,血染土岭。</p><p class="ql-block">荆南的忠义与背叛、铁血与悲歌、覆灭与重生,</p><p class="ql-block">自这一刻,缓缓拉开万</p> <p class="ql-block">第三章 土岭盟约,风雨同袍</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">秋霜一日重过一日。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">荆南八郡尽数归于金唐治下,关卡盘查日紧,乡野之间,凡是曾经追随大雍的乡勇、溃散边军、世家旧部,皆遭到搜捕清算。</p><p class="ql-block">唐家借着金国授予的权柄,四处清查坞堡庄园,收缴兵器战马,逼令各地乡绅签字归降。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">偌大南疆,只剩两处不肯俯首的火种。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一处西南,金花孤城,太守以一城抗天下,断佛缘、弃外援,独守流离苍生。</p><p class="ql-block">一处东北,土岭山庄,易家据南荆坡马场,凭群山天险收拢残兵,依山筑寨,养马练兵。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">两处孤火,遥遥相望。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">土岭山庄之内,连日议事,灯火长明。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">付家铁匠湾已成一片焦土,炉火熄灭,铁骨埋于残垣;肖家全族北迁隐忍,音讯渺茫,只偶尔有暗线传来北国情报。</p><p class="ql-block">四族之中,如今只剩易家还在楚南故土之上,举旗未倒。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">大堂之上,白发苍苍的易赓云端坐主位。</p><p class="ql-block">案前摊开荆南山川舆图,山川沟壑、关隘渡口、村寨坞堡,密密麻麻标注了金兵营寨与唐家驻守的据点。</p><p class="ql-block"> 易少墨一身玄色劲装,身姿沉静,指尖落在地图上金花郡的方位。</p><p class="ql-block">“如今八郡归金,唐家为虎作伥。</p><p class="ql-block">金花太守一城独守,已是四面合围,早晚要遭到金唐大军强攻。</p><p class="ql-block">一旦金花失守,西南再无牵制,金兵便可全力合围土岭山庄。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少山按腰间长刀,眉头紧蹙,语气刚烈:</p><p class="ql-block">“依我之见,不如即刻领兵南下,驰援金花,两家合兵一处,互为犄角,方能撑住荆南残局。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 易少训站在一侧,沉默不言,目光来回扫视地图,眼底藏着顾虑。</p><p class="ql-block">他心中清楚,易家眼下残兵不多,战马虽有,甲胄不足。贸然出兵千里,山路阻隔,一旦半路遭遇金唐伏兵,土岭根基都可能一朝倾覆。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厅堂之内,争论之声此起彼伏。</p><p class="ql-block">山庄的老将们分成两派。</p><p class="ql-block">一派主张固守土岭,凭险自守,不轻易外出,先保存易家血脉;</p><p class="ql-block">一派主张南下结盟,与金花太守联手,两处互为唇齿,方能长久牵制金兵。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易赓云始终沉默,听众人争辩许久,才缓缓抬眼,看向易少墨:</p><p class="ql-block">“少墨,你怎么看?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨抬眸,声音沉稳清晰:</p><p class="ql-block">“固守,是等死。</p><p class="ql-block">孤军困守土岭,没有友军、没有粮草补给,早晚会被金兵围死。</p><p class="ql-block">驰援,是冒险。</p><p class="ql-block">可唇亡齿寒,金花若破,下一个便是土岭。</p><p class="ql-block">与其坐等敌人分批击破,不如主动赴约,缔结盟约。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">我易家守土,守的从不止一座土岭山庄,是荆南万千不肯屈膝的百姓。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一番话说罢,满堂渐渐安静。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易赓云长长一声叹息,风霜爬满的脸上,终于露出一丝决绝。</p><p class="ql-block">“好。</p><p class="ql-block">便由你,亲自走一趟金花城。</p><p class="ql-block">带三百精锐,牵百匹战马,备上粮草伤药。</p><p class="ql-block">不求立刻开战,只求一纸盟约——土岭与金花,互为唇齿,守望相助,共抗金唐。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">三日后。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">晨雾漫过山道。</p><p class="ql-block">易少墨一身简装,佩一柄长剑,率领三百易家骑兵,自南荆坡出发。</p><p class="ql-block">山路崎岖,山林萧瑟,沿途随处可见被焚毁的村落、荒弃的田地。</p><p class="ql-block">一路上避开金兵关卡、唐家巡哨,昼伏夜行,辗转数日,终于抵达金花郡城外。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">孤城高墙,旌旗猎猎。</p><p class="ql-block">城墙上士卒衣甲残破,却人人神色坚毅。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">城门缓缓打开。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金花太守亲自出城相迎。</p><p class="ql-block">数月死守熬下来,他两鬓生出不少白丝,官袍沾着尘土,眉宇之间那一股霸烈风骨,分毫未减。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">二人于城楼之上,对坐饮酒。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">江风穿过城垛,卷起城头残破的大雍旗帜。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">太守先举杯,看向眼前这名年纪尚轻、却扛起一整个世家命运的易家长孙。</p><p class="ql-block">“土岭远隔群山,易公子不惜涉险而来,就不怕我金花已是一座死地?”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨举杯回敬,坦然应声:</p><p class="ql-block">“太守敢以一城抗天下大势,易家为何不敢赴一场生死之约。</p><p class="ql-block">今日我不为功名,不为私利。</p><p class="ql-block">只为荆南尚有不肯低头之人。</p><p class="ql-block">土岭有马场、有骑兵、有山间天险;</p><p class="ql-block">金花有城池、有万民、有城防工事。</p><p class="ql-block">两家联手,一依山,一傍水,一马军,一步城。</p><p class="ql-block">金唐想要吞下荆南,便没有那么容易。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">太守听罢,仰头将杯中烈酒一饮而尽,重重将酒杯按在石栏之上。</p><p class="ql-block">“痛快!</p><p class="ql-block">久闻易家世代忠烈,今日一见,果然名不虚传。</p><p class="ql-block">既然公子以诚而来,我金花郡,愿与土岭山庄定下生死盟约。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">当下,城楼立约,歃血为誓。</p><p class="ql-block">土岭、金花,结为同袍之盟。</p><p class="ql-block">敌来同御,粮缺相济,消息互通,祸福共担。</p><p class="ql-block">一人未降,两家不跪;一旗不倒,荆南不绝。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">盟约既定,风声远传。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">消息很快传入金唐大营,传入唐家主耳中。</p><p class="ql-block">唐家主收到密报,立于州府高台,望着南方与东北方向两面竖起的抗金旗帜,脸色阴沉。</p><p class="ql-block">“本以为荆南残勇已是一盘散沙,没想到易家和金花太守,竟然联到了一处。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">帐下金将冷笑一声:</p><p class="ql-block">“不过两处残兵孤城,螳臂挡车而已。</p><p class="ql-block">待到冬日一过,粮草备齐,我便分兵两路,先破金花,再平土岭。</p><p class="ql-block">楚南大地,不容逆旗久存。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">远山鸡鸣寺,钟声依旧悠悠回荡。</p><p class="ql-block">成华住持听闻城外两家结盟、乱世战火愈烈的消息,只是闭目诵经,不闻不问,山门紧闭,继续做乱世局外之人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">城楼之上,盟约已成。</p><p class="ql-block">易少墨即将启程返回土岭。</p><p class="ql-block">临别之时,金花太守望向辽阔苍茫的楚南大地,沉声说道:</p><p class="ql-block">“这一条忠义路,往后只会越走越难。</p><p class="ql-block">前路有金兵铁骑,有唐家奸佞,有世人趋炎附势,有佛门冷眼旁观。</p><p class="ql-block">往后,你我二人,便是荆南仅存的两道屏障。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨目光望向连绵群山,语气坚定。</p><p class="ql-block">“纵前路千难万险,</p><p class="ql-block">易家不退,金花不倒,荆南便尚有一线生机。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">残阳西垂,雁过寒江。</p><p class="ql-block">一场土岭与金花的风雨盟约,就此定下。</p> <p class="ql-block">第四章 唐家设局,山道截杀</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">盟约既定,暮色沉沉。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨辞别金花太守,三百骑兵整装,趁着夜色离开金花郡,沿着蜿蜒山道折返土岭山庄。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山路夹在两山之间,一侧是陡峭崖壁,一侧是幽深溪谷,林木遮天,荒草漫道。</p><p class="ql-block">这条回土岭的小路偏僻隐秘,寻常金唐巡兵极少出没,原本是最为稳妥的归程。</p><p class="ql-block">只是谁也没有料到,城楼歃血结盟的消息,早已顺着唐家安插在金花城外的细作,快马送了出去。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">州府大堂,烛火摇曳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唐家主听完密探回报,一掌重重拍在案上,脸上满是阴寒。</p><p class="ql-block">“易少墨远赴金花,与孤城太守缔结盟约。</p><p class="ql-block">一旦土岭、金花互为犄角,往后想要平定荆南,便要多费数倍力气。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">身旁投靠金国的幕僚低声献计:</p><p class="ql-block">“家主,此时正是天赐良机。</p><p class="ql-block">易少墨只带三百轻骑,返程走山间僻道。</p><p class="ql-block">我们不必大张旗鼓,不必惊动金兵大营。</p><p class="ql-block">挑选五百唐家死士,提前埋伏于断魂崖山道。</p><p class="ql-block">山道狭窄,骑兵施展不开,只要拦路截杀,斩杀易少墨。</p><p class="ql-block">土岭山庄群龙无首,一盘散沙,不攻自破。</p><p class="ql-block">金花孤城失去外援,早晚也撑不住。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唐家主眼中寒光一闪,当即拍板。</p><p class="ql-block">“就这么办。</p><p class="ql-block">此事暗中行事,不告知金将。</p><p class="ql-block">事成,荆南再无抗金主力;事败,便推说是山野匪寇所为,撇清唐家干系。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夜半,五百唐家精锐,悄悄出城,连夜奔赴断魂崖。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">残月隐入乌云,山林漆黑一片。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨一行人马正在山道慢行。</p><p class="ql-block">一路长途跋涉,人困马乏,骑兵的速度慢了许多。</p><p class="ql-block">队伍行至断魂崖,此处山道最窄,仅容两三匹马并排而过,崖下溪水轰鸣,风声穿过峡谷呜呜作响。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“公子,此处地势凶险,恐有埋伏,我们加快速度快速通过。”</p><p class="ql-block">一名随行的老将勒马,低声提醒。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">话音未落。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山崖之上,忽然一声哨响。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">密密麻麻的唐家死士,自两侧密林、崖石之后骤然冲出。</p><p class="ql-block">巨石、滚木顺着山坡轰然砸落,轰隆隆砸在山道正中,直接将前路后路全部堵死。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">刀剑出鞘之声划破夜色。</p><p class="ql-block">五百死士蜂拥杀出,把三百易家骑兵死死困在狭长山道之间。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“杀!取易少墨首级!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">喊杀声震天。</p><p class="ql-block">山道狭窄,战马难以冲锋,骑兵优势尽失。</p><p class="ql-block">仓促之间,易家士卒只能下马列阵,以步兵结阵,抵挡潮水一般涌上来的唐家死士。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">刀光在黑夜之中来回碰撞,鲜血染红青石山路。</p><p class="ql-block">短兵相接,厮杀惨烈。</p><p class="ql-block">易家子弟皆是常年戍边的老兵,悍不畏死。</p><p class="ql-block">可对方人数占优,又是提前埋伏、以逸待劳,包围圈越收越紧。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">随行老将披着重伤,拼死冲到易少墨身前,身上数道刀口,鲜血浸透衣衫。</p><p class="ql-block">“公子!敌人太多,我们被包围了!末将带人断后,你带着十几名亲卫,从崖边小径突围,先回土岭报信!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨手握长剑,衣袍已经被血溅湿。</p><p class="ql-block">他环顾四周,前有滚木封路,后有追兵堵截,两侧山林全是敌人。</p><p class="ql-block">三百骑兵已经倒下近百,包围圈步步紧逼,局势危如累卵。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“我若独自突围,抛下弟兄,何谈守土,何谈忠义!”</p><p class="ql-block">易少墨长剑一横,不退反进,厉声大喝,声音穿透厮杀喧闹:</p><p class="ql-block">“所有人结盾阵,往溪谷方向靠拢!</p><p class="ql-block">狭路不可久战,强行冲开一侧,杀出重围!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">长剑出鞘,他身先士卒,向着一侧唐家死士猛冲过去。</p><p class="ql-block">剑锋起落之间,一连逼退数名敌人。</p><p class="ql-block">亲卫紧随其后,拼死护住他左右,盾墙层层推进。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">厮杀半个时辰,山道尸横遍地,草木染血。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唐家死士虽然人多,却没有易家骑兵久经沙场的悍勇。</p><p class="ql-block">一番死战,易家将士硬生生撕开一道缺口,朝着溪谷方向冲了出去。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唐家领头之人见拦不住,气急败坏,下令弓箭手放箭。</p><p class="ql-block">漫天箭矢如雨,朝着撤退的队伍射去。</p><p class="ql-block">数名断后的易家子弟,中箭倒地,永远留在断魂崖的山道之上。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨带着剩下一百七十余名残兵,顺着溪谷险路,连夜奔逃,一路不敢停歇。</p><p class="ql-block">身后唐家死士沿着山道追出十余里山路,黑夜山林道路复杂,最终失去踪迹,只能悻悻收兵。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">天亮时分。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一身疲惫、满身血污的一行人,终于远远望见南荆坡的轮廓,望见土岭山庄高高竖起的青龙卫大旗。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山庄之内。</p><p class="ql-block">易赓云一夜未眠,站在高台之上,久久眺望南方山道。</p><p class="ql-block">当看见远处归来的队伍稀稀拉拉,战马带伤、将士染血,老人心里便是一沉。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨翻身下马,单膝跪在高台之下。</p><p class="ql-block">长剑拄地,手臂之上一道长长的刀伤还在渗血。</p><p class="ql-block">“祖父。</p><p class="ql-block">归途断魂崖,遭唐家伏兵截杀。</p><p class="ql-block">三百将士,折损一百二十二人。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">满场死寂。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">秋风吹过山庄旗杆,青龙卫大旗哗啦啦作响。</p><p class="ql-block">易赓云望着满身伤痕的长孙,又看向身后那些负伤归来的士兵,苍老的手掌紧紧攥起,眼底翻涌着滔天怒火。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“唐家……”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一声低语,沉重冰冷。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">此前,四族百年同乡,世代比邻而居。</p><p class="ql-block">纵然唐家投降金国,易赓云心中尚且留着一丝同乡情面,不愿主动骨肉相残。</p><p class="ql-block">断魂崖一场截杀,那最后一点乡邻情分,彻底被鲜血斩断。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">土岭山庄之内,仇恨点燃。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">消息很快也传到金花孤城。</p><p class="ql-block">金花太守站在城头,听完信使带来断魂崖血战的消息,久久沉默。</p><p class="ql-block">他望着北面群山,缓缓握紧了腰间佩剑。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唐家暗中截杀,撕破所有伪装。</p><p class="ql-block">从今往后,荆南再无回旋余地。</p><p class="ql-block">盟约已立,鲜血为证。</p><p class="ql-block">土岭与金花,和唐家之间,已是不死不休。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">而唐家截杀失败的消息传到州府,唐家主面色阴沉。</p><p class="ql-block">这一次偷袭落空,非但没能除去易少墨,反而彻底激怒土岭山庄。</p><p class="ql-block">他心知,接下来,楚南的战火,只会越烧越烈。</p><p class="ql-block">于是主动前往金兵大营,面见金国主将。</p><p class="ql-block">“偷袭不成,易少墨已经安全返回土岭。</p><p class="ql-block">想要快速平定南疆,单凭我唐家兵力不足,恳请大金出兵,联合围剿土岭山庄与金花孤城。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金将闻言,哈哈大笑。</p><p class="ql-block">“你早该如此。</p><p class="ql-block">既然他们不肯归降,那就以大军碾压。</p><p class="ql-block">入冬之前,我便发兵。</p><p class="ql-block">踏平土岭,攻破金花。</p><p class="ql-block">整个荆南,只能有大金的旗帜。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">北国狼旗,开始缓缓调动。</p><p class="ql-block">一场席卷整个荆南的大战,已经迫在眉睫。</p> <p class="ql-block">第五章 万兵压岭,孤庄死拒</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">断魂崖血战落幕,山道血色未干。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唐家截杀失手,彻底撕破了乡邻情面,也彻底惊醒了金廷。</p><p class="ql-block">金将认定——荆南残勇若不连根拔除,他日必成大金南疆大患。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">秋末风急,霜寒覆岭。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金国调集南疆正规马步军八千,外加唐家征调乡勇三千,合兵一万一千联军,浩浩荡荡向北开拔。</p><p class="ql-block">旌旗连片蔽野,铁马踏碎秋霜,甲刃寒光刺眼。</p><p class="ql-block">兵锋直指——土岭山庄。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这是金国平定荆南以来,第一次动用大规模主力围剿残余汉人势力。</p><p class="ql-block">风声、马蹄声、兵甲碰撞声,震动四野州县。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">沿路所有小堡、村寨、乡勇坞壁,望见金唐大军,全部开门降顺,无人敢挡兵锋。</p><p class="ql-block">整条南疆北线,尽数臣服。</p><p class="ql-block">大军一路无阻,直逼南荆坡。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">土岭山庄,彻底被推到风口浪尖。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">消息传回山庄,全庄戒严,警钟长鸣。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">大堂之内,老少将吏齐聚。</p><p class="ql-block">易少墨臂上刀伤刚结痂,一身素衣未换,立在舆图之前,神色冷静沉稳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“金唐联军一万有余,远道而来,意在速战速决。</p><p class="ql-block">他们要一举踏平土岭,断荆南最后一支世家兵,再全力合围金花。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少山按剑而立,目含烈火:</p><p class="ql-block">“来便来!我易家百年戍边,何曾惧过金狗!</p><p class="ql-block">山庄依山而立,前扼隘口、后靠绝壁、左右密林遮蔽,地势得天独厚。</p><p class="ql-block">只要死守关口,敌军再多,也难以铺开阵型!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山庄老将纷纷请战,士气高涨。</p><p class="ql-block">经断魂崖一役,人人看透唐家卑劣、金人凶残,再无半分侥幸求和之心。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易赓云端坐主位,白发肃然,目光扫过满堂子弟,沉声定策:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“此战,不战则死,死守则生。</p><p class="ql-block">传令——</p><p class="ql-block">一、封死进山三道隘口,落石封路,伐木阻敌;</p><p class="ql-block">二、所有青壮披甲上阵,老弱退守后山,守护粮草水源;</p><p class="ql-block">三、快马传信金花郡,请太守紧盯南线,防备敌军分兵偷袭;</p><p class="ql-block">四、肖家暗线即刻北上,探查金廷后方是否还有续援。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">军令一条条落下,有条不紊,稳如磐石。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">半日之间,土岭山庄全线备战。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">隘口布滚木、断崖设落石、山道埋尖刺、密林藏弓弩。</p><p class="ql-block">易家残存两千余残兵,全数列阵于山前三道险关。</p><p class="ql-block">兵马虽少,却皆是百战余生、心志最坚之士。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">黄昏时分,天际压黑云。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">远方地平线上,无边无际的金唐联军终于出现。</p><p class="ql-block">黑旗如潮,铁马如浪,层层叠叠铺满原野,杀气扑面而来,压得山林风声都凝滞。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金将立马阵前,身披重甲,冷眼望向孤悬山间的土岭,放声喝斥:</p><p class="ql-block">“小小山庄,残兵败卒,也敢逆大金天威!</p><p class="ql-block">唐家已降、八郡已平、大雍已弃!</p><p class="ql-block">即刻开寨归降,可保全庄性命!</p><p class="ql-block">若敢顽抗,破寨之日,鸡犬不留!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">声震山谷,威势滔天。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">阵前无人回应。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">暮色里,只见一道青影缓步走出。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨一身轻甲,独立关前,身后是猎猎不倒的易家青龙旗。</p><p class="ql-block">他望着山下万军阵列,无惧、不慌、不怯,声音清冷传远:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“荆南土地,是大雍山河。</p><p class="ql-block">山中子民,是大雍百姓。</p><p class="ql-block">金人犯境,是贼;唐家叛国,是奸。</p><p class="ql-block">易家守土,不降贼,不附奸,不逆忠义,不求苟活。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">想要土岭,</p><p class="ql-block">便踏我尸骨而过。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一字一句,决绝如铁。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山下金将勃然大怒,挥刀下令:</p><p class="ql-block">“全军冲锋!踏平土岭!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">刹那间,号角嘶吼,战鼓轰鸣。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">数千金兵先锋,举盾提刃,潮水般涌向第一道山隘。</p><p class="ql-block">山道狭窄,人挤人、马挨马,黑压压冲上陡坡。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">可刚抵关口——</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山头箭雨骤落,破空如雨!</p><p class="ql-block">埋伏两侧崖顶的易家弓弩手齐齐放箭,密集箭幕倾泻而下。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">冲在最前的金兵成片倒地,血洒山道。</p><p class="ql-block">后续士卒不退,踏着尸体继续强攻。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">紧接着,山崖之上巨石滚落、粗木砸落、热油泼下。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山道狭窄优势,此刻尽数化作敌军死局。</p><p class="ql-block">人挤无路、退无可退、躲无可躲。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一轮冲锋,金兵死伤数百,寸步未进。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山下金将面色铁青,难以置信。</p><p class="ql-block">他手握万余大军,横扫八郡,从未见过如此凶悍决绝的残兵死守。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唐家主立在侧阵,看着惨烈战况,眼底阴寒:</p><p class="ql-block">“易家占据天险,硬冲损耗太大。</p><p class="ql-block">今夜围山不攻,断其出入、断其斥候、断其消息。</p><p class="ql-block">困他三日,待其军心疲惫、粮水紧张,再全力总攻。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金将点头纳策。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夜幕降临。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">万余大军依山围岭,密密麻麻扎下连营。</p><p class="ql-block">篝火连绵数里,将整座南荆坡死死围困。</p><p class="ql-block">土岭山庄,彻底孤立。</p><p class="ql-block">外无援兵、内少粮草、下有万敌、前路绝路。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山庄城头,夜风凛冽。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨立在最高哨台,俯瞰山下无边敌营灯火。</p><p class="ql-block">身后,易少山持枪肃立,眼底战意滚烫。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“哥,敌众我寡,这一战,凶险至极。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨望着漫天寒夜,轻声道:</p><p class="ql-block">“凶险,却有生机。</p><p class="ql-block">地利在我,人心在我,忠义在我。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金人得势在一时,</p><p class="ql-block">我们守的,是一世山河。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">今夜,万军围孤岭。</p><p class="ql-block">今夜,易家立死关。</p><p class="ql-block">今夜,荆南最后一缕汉家火种,直面滔天乱世洪流。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">而远在西南金花孤城,</p><p class="ql-block">太守登城北望,望见北方连天战火红光,久久沉默。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他知道——</p><p class="ql-block">土岭这一战,</p><p class="ql-block">若胜,荆南尚存犄角之势;</p><p class="ql-block">若败,南疆再无一寸抗金热土。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">乱世最烈的死守,</p><p class="ql-block">今夜,正式拉开血战大幕。</p> <p class="ql-block">第六章 付家残火,举族抗金</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">土岭被围,万军锁山。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金唐联营连绵数里,灯火如星,死死封死南荆坡所有出入要道。</p><p class="ql-block">易家两千残兵死守山隘,凭天险硬生生扛住金兵首轮狂攻,却也彻底陷入绝境。</p><p class="ql-block">外援断绝、斥候难出、消息不通,整座山庄如一叶孤舟,悬于滔天战火之中。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">所有人都以为,荆南抗金之力,仅剩易家一脉残骨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">无人知晓——铁匠湾付家,尚有残火未熄。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">昔日四族鼎立,付家世代冶铁铸兵,掌荆南兵刃甲胄之根,族人个个筋骨如钢、血性烈性。</p><p class="ql-block">早前金兵破郡、唐家献城,世人皆传付家满门殉火、炉火绝响。</p><p class="ql-block">可乱世从来不是一死便能了结忠义。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">当年城破前夜,付家老族长早料大势倾颓。</p><p class="ql-block">为保荆南最后兵甲火种、留一线助战之力,他暗中做出决绝安排:</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">将族中老弱妇孺、初学匠人尽数遣散隐匿深山;</p><p class="ql-block">将未满弱冠的少年子弟、仅剩的精锐匠兵尽数收拢;</p><p class="ql-block">留三百付家死士,藏于铁匠湾后山密谷,弃炉火、隐踪迹、蓄锐气,不露面、不声张,只待国难最危之时,拼死一出。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">八郡尽降,山河变色。</p><p class="ql-block">付家残部隐忍月余,眼睁睁看着乡邻叛降、州县易旗、义士流离。</p><p class="ql-block">他们不逃、不降、不现身,只为等一个最值得殉命的时刻。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">此刻,万军围土岭、易家独木撑天,便是付家残族等待的终局。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">深山密谷,残炉余灰未冷。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">付家现任少族长,年仅二十二岁的付苍戈,一身粗布短打,肩背铸锤,满身铁屑风霜。</p><p class="ql-block">他望着北方土岭方向连天战火红光,听着遥遥传来的金营号角、厮杀巨响,手握重锤,目若寒星。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">身后三百付家子弟,人人手持锻铁短刃、手锤、残甲,无精良战袍、无战马铁骑,皆是匠人出身、血性铸成。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">付苍戈声如沉铁,遍告全族:</p><p class="ql-block">“四族共生百年,易家守兵、肖家藏谍、唐家治民、我付家铸刃。</p><p class="ql-block">今日唐家叛国为贼,肖家忍辱北隐,山河倾覆,唯易家独守忠义。</p><p class="ql-block">易家在,荆南火种在。</p><p class="ql-block">易家若亡,南疆再无汉家旗。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">我付家世代铸甲,铸的是护国之刃;</p><p class="ql-block">百年炉火烈烈,燃的是守土之心。</p><p class="ql-block">今日,无降、无退、无苟活!</p><p class="ql-block">举族残力,驰援土岭,以我付家余血,破金贼万军围锁!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">三百匠人,齐齐举锤应声,声震深谷:</p><p class="ql-block">“举族赴死,共护忠义!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这是荆南最悲壮的一支兵马。</p><p class="ql-block">他们不是正规边军,无阵战之术;</p><p class="ql-block">不是世家精锐,无甲马之利。</p><p class="ql-block">是打铁半生、淬火一生的匠人,是本该守着炉火安稳度日的普通人。</p><p class="ql-block">可国难当头,匠人执锤,亦是干戈。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">当夜,夜色漆黑如墨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">付苍戈率领三百付家死士,弃深山隐匿之地,绕开金唐外围哨卡,沿无人荒岭险道潜行。</p><p class="ql-block">他们熟知荆南每一寸山川沟壑、旧年冶铁密道、山林暗径,这是百年冶族刻入血脉的山河记忆。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一路昼伏夜走,避哨、潜行、穿林、越谷。</p><p class="ql-block">金兵联营再密、唐家巡查再严,也防不住一群生于此山、熟于此土的荆南匠人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夜半三更,悄然抵至土岭西侧后山绝崖。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">此处是万军围山的盲区,崖壁陡峭、无路可行,金将认定无人能从此处突围驰援,故而布防最疏。</p><p class="ql-block">可付家世代开山冶铁、凿谷建炉,最擅攀崖拓路。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">三百子弟,手握铁凿、铁锤,徒手攀崖、踏石而上。</p><p class="ql-block">寒风吹裂肌肤,崖石磨破掌心,无人呼痛,无人退缩。</p><p class="ql-block">满身血汗,一路攀爬,终于悄然登上土岭后山。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山庄哨卫发现黑影,即刻张弓戒备。</p><p class="ql-block">直到看清来人满身铁屑、手握锻锤、眼底熟悉的荆南血性,哨兵骤然泪目。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“是……是付家子弟!付家没死!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">后山寨门缓缓开启。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨闻讯连夜赶来,立在寨口。</p><p class="ql-block">当看见满身风霜、手持铁锤的付苍戈,看见身后三百布衣执刃的付家残众,素来沉稳无波的眼底,骤然翻涌热浪。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">月余隐忍,满目山河皆贼。</p><p class="ql-block">人人趋利避害、人人顺势苟安,</p><p class="ql-block">唯独早已“覆灭”的付家,以身藏锋,绝境赴援。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">付苍戈重锤拄地,躬身沉声:</p><p class="ql-block">“付家三百残众,无甲无马,唯有余力、有余血、有余命。</p><p class="ql-block">今日举族来援,</p><p class="ql-block">与易家共存亡,与土岭共生死,与荆南共殉难!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">乱世至今,易少墨见过背叛、见过苟且、见过冷眼、见过人心凉薄。</p><p class="ql-block">却在此绝境合围、万军压顶的死局里,看见了最滚烫、最纯粹的忠魂。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨上前一步,重重扶住他的双臂,声音沉定:</p><p class="ql-block">“今日付家赴岭,不是驰援,是同袍。</p><p class="ql-block">他日山河若复,荆南盛世,必永记——</p><p class="ql-block">付家炉火,燃尽乱世,不负山河,不负忠义。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">后山会师,绝境增火。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">三百付家匠人死士,尽数编入守岭阵线。</p><p class="ql-block">他们不懂大阵对冲,却最擅破甲、拆障、修补城防、抢修隘口、锻造临时刃器。</p><p class="ql-block">被金兵投石砸裂的崖壁,付家子弟连夜凿石加固;</p><p class="ql-block">被滚木消耗的守障,付家匠人就地取材连夜重筑;</p><p class="ql-block">将士破损的兵刃,深夜炉火再起,叮叮当当的锻铁声,重响在土岭深山。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">绝境孤岭,一夜之间,残火重燃。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山下金营,全然未觉。</p><p class="ql-block">万军依旧死死围困正面隘口,只待天亮总攻踏平山庄。</p><p class="ql-block">他们永远想不到,自己密不透风的铁桶合围,早已被一支覆灭的匠人部族,悄然破入生机。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">天将拂晓。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">付苍戈立在西山隘口,望着山下无边金营,抬手抚过掌心常年打铁留下的厚茧。</p><p class="ql-block">他轻声道:</p><p class="ql-block">“我付家百年炉火,一生淬火,</p><p class="ql-block">不为富贵,不为功名,</p><p class="ql-block">只为山河无恙,人间有忠。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">今日便让金贼知晓——</p><p class="ql-block">荆南可破,州县可失,</p><p class="ql-block">唯独匠人风骨、汉家忠义,烧不尽、杀不绝、灭不了!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">破晓之前,土岭山巅。</p><p class="ql-block">易家残兵、付家死士,两族忠烈并肩而立。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">前路依旧是万军敌阵、必死血战。</p><p class="ql-block">可从这一刻起,</p><p class="ql-block">孤军不再孤,残火不再残。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">荆南双族,铁血并肩。</p><p class="ql-block">一场注定载入乱世史诗的岭上死战,静待天明。</p> <p class="ql-block">第七章 岭上海棠,斥候传烽</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">破晓天光撕开连绵群山。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">土岭山庄的山隘之前,血战刚刚停歇一夜。</p><p class="ql-block">金唐联军昨夜一轮强攻,在三道关隘之前丢下遍地尸骸,不得已暂时退兵,却依旧把整座南荆坡围得水泄不通。</p><p class="ql-block">山下联营的篝火还未完全熄灭,层层叠叠的营帐铺满原野,像一张巨大的黑网,死死罩住山间孤庄。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山庄之内,硝烟未散,山石血迹还未洗净。</p><p class="ql-block">付家三百匠人连夜抢修被投石砸裂的寨墙,铁锤凿石之声叮叮当当,响彻后山。</p><p class="ql-block">付沧海带着年轻匠人锻造破损的刀枪,付桑田清点剩下的铁器原料;付春雪、付青竹穿梭在伤兵营帐之间,包扎伤口、熬煮草药。两族之人,不分你我,共守这一道生死防线。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">前山主寨的高台之上。</p><p class="ql-block">易少墨一身染血轻甲,手扶城垛,俯瞰山下一望无际的敌军大营。</p><p class="ql-block">一夜的防守苦战,让山庄士卒伤亡不少,粮草日渐紧张,被围困多日,与金花城之间的通路早已被唐家哨卡死死封锁,消息断绝。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“如今山道全部被封,正常的信使根本冲不出包围圈。</p><p class="ql-block">再得不到金花那边的消息,我们便成了彻底的聋子瞎子。”</p><p class="ql-block">易少山握着长刀,眉头紧锁,语气焦灼。</p><p class="ql-block">一旦两边消息失联,金唐大军便可以分头用兵,逐个攻破土岭、金花两座孤城。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">众人沉默,大堂之中气氛沉重。</p><p class="ql-block">硬冲关卡等于白白送死,可困守岭中,便是坐以待毙。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这时一道红色身影大步跨入议事大堂。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">少女一身暗红劲装,肩头轻便的皮甲还沾着山野尘土,长发高高束起,腰间短弯刀寒光微亮,正是易海棠。</p><p class="ql-block">她刚刚骑马巡查完后山密径,风尘仆仆,眉眼之间却不见半分怯意。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“兄长。后山绝壁一侧,有一条早年马场开辟出来的旧牧道。</p><p class="ql-block">那条小路隐于悬崖藤蔓之间,道路狭窄,大军无法通行,金唐守军并未重兵布防。</p><p class="ql-block">我愿意带着一队女子斥候,从此处潜出山岭,绕开敌军大营,奔赴金花郡,传递消息。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">话音落下,满堂皆是一静。</p><p class="ql-block">易少墨转头看向她,眼底带着顾虑:</p><p class="ql-block">“那条崖边小路凶险万分,崖下便是百丈深谷,一旦失足便是粉身碎骨。</p><p class="ql-block">而且山下到处都是唐家的巡逻死士,一旦暴露行踪,便是死路一条。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易海棠抬眼,目光坚定从容。</p><p class="ql-block">“南荆坡每一条山道,我自小骑马跑遍,闭着眼都认得路径。</p><p class="ql-block">男儿可上阵死战,女子亦可千里传烽。</p><p class="ql-block">土岭不能断了和金花的盟约,只要消息送到,两座城池互为呼应,才有活下去的希望。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">她掌心那层常年驯马、握缰磨出来的厚茧,在昏暗的火光之下清晰可见。</p><p class="ql-block">石缝里长出来的海棠,从来都不怕山风凛冽,不惧乱世寒霜。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一番僵持,几番商议。</p><p class="ql-block">易少墨最终缓缓点头。</p><p class="ql-block">“好。我给你二十八名斥候,全部挑选熟悉山林、擅长潜行的好手。</p><p class="ql-block">今夜寅时出发,走后山崖间牧道。</p><p class="ql-block">记住,消息重于性命,一旦遇险,优先保全密信,不必拼死缠斗。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“海棠,记下。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">黄昏落幕,夜幕再次笼罩群山。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易海棠回到自己的住处,将密信仔细用油布层层裹好,贴身藏在衣襟内侧。</p><p class="ql-block">她摘下身上显眼的红色甲片,换上和山林夜色相近的深褐色短衣,只将那柄贴身短弯刀留在腰间。</p><p class="ql-block">临行之前,她来到南荆坡马场,抚摸着自己从小养大的战马。</p><p class="ql-block">马儿温顺地蹭了蹭她的肩头。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“暂且委屈你留在此地,待我归来,再与你一同驰骋山原。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夜色深沉,山风呼啸。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">后山绝壁藤蔓飘摇。</p><p class="ql-block">易海棠带领二十八名斥候,沿着狭窄崖路,抓着藤蔓岩石,一步步向下攀爬。</p><p class="ql-block">脚下就是漆黑幽深的万丈山谷,山风吹得衣袂猎猎作响,稍有一步踏空,便是万劫不复。</p><p class="ql-block">所有人屏气凝神,不敢发出半点声响,在黑暗之中,一点点翻过封锁线。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">翻过土岭外围的大山,便是金唐联军控制的乡野。</p><p class="ql-block">原野之上,到处都是巡逻的哨骑,火把的光芒来回游走。</p><p class="ql-block">易海棠带着队伍隐匿在山林沟壑之中,昼伏夜行,一次次避开巡逻关卡。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">中途,还是被一队唐家巡哨察觉踪迹。</p><p class="ql-block">数名巡兵打着火把,朝着藏身的密林搜查而来。</p><p class="ql-block">眼看就要暴露。</p><p class="ql-block">易海棠当机立断,分出一半人手引开追兵,自己带着少数几人,携带着密信,向着金花郡的方向拼命疾驰。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山林之间,短刀出鞘,一场短促惨烈的厮杀在暗夜密林爆发。</p><p class="ql-block">断后的斥候,为掩护她突围,选择留下来死战阻敌,以性命拦住唐家追兵。</p><p class="ql-block">耳边传来身后兵刃相撞的脆响与呐喊,易海棠不敢回头,只能咬紧牙关,拼命向前狂奔,泪水被山风吹干在脸颊。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一路血泪,一路奔逃。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">历经重重生死险阻。</p><p class="ql-block">三日之后,满身疲惫、衣衫破损的易海棠,终于站在了金花郡高耸的城门之下。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">城楼上的士兵看清来人身份,连忙打开侧门。</p><p class="ql-block">金花太守闻讯匆匆赶来。</p><p class="ql-block">当易海棠将那封沾着尘土、带着血迹的密信,郑重递交到太守手中之时,这位一身傲骨的孤城守臣,长长一声叹息。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“土岭危局,海棠姑娘以一身险死,千里传信。</p><p class="ql-block">楚南义士,从来不分男女。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">太守读完书信,立刻传令,整顿城内兵马。</p><p class="ql-block">一边筹备粮草军械,一边派出人马,准备从南线出兵,佯攻唐家控制的州县,以此牵制围困土岭的金唐大军,为土岭山庄,减轻山头上的万千重压。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">千里烽烟,一纸传书。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">消息自金花城再度启程,沿着隐秘山道,往回送向被重重围困的土岭山庄。</p><p class="ql-block">而此时,土岭山上。</p><p class="ql-block">易少墨日日站在高台之上,望向西南的群山方向,等候海棠的消息。</p><p class="ql-block">山下金唐大营之中,金将已经定下日期,三日之后,便要发动全军总攻。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">大战的阴影,已经悬在了土岭山庄的头顶。</p><p class="ql-block">岭上的海棠已经远赴险地。</p><p class="ql-block">而山庄之内,人心暗流涌动。</p><p class="ql-block">没有人知道,深宅角落之中,易少训望着山下无边无际的金兵大营,眼底的躁动与野心,正在战火硝烟之下,悄然疯长。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">楚南的命运,忠义与背叛,坚守与沉沦,</p><p class="ql-block">都被死死压在了这座风雨飘摇的土岭之上。</p> <p class="ql-block">第八章 人心异动,少训生异心</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">土岭山风,日日带血。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">自易海棠率斥候夜闯绝崖、远赴金花传信后,山庄便陷入一种死寂的焦灼里。</p><p class="ql-block">前路是万军围城,后路是群山绝险,援兵遥遥无期,粮草一日少过一日。连日死守,将士带伤、家家泣血,岭上每一寸青石,都浸透了楚南子弟的热血。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">付家匠人依旧昼夜不休,铁锤凿石、锻甲磨刀的声响,从破晓直至深夜,从未断绝。付沧海领着青壮修补残破寨墙,付桑田压缩仅剩的铁器原料,优先打造箭矢短刃;付春雪、付青竹守在伤营,熬药包扎、安抚伤员,以女子柔弱之肩,撑起山庄后方安稳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少墨坐镇中枢,调度防务、清点伤亡、规整军纪,日夜不眠,眼底布满红血丝。易少山驻守前山隘口,寸步不离,逢敌必战,凭一身悍勇死死顶住金兵一次次试探性冲锋。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">整座土岭,人人皆死战,人人皆守义,唯独一处角落,藏着腐坏的人心。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少训,易家第三代子弟,与少墨、少山、海棠同辈。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他自幼生于世家安稳之时,未曾见过早年戍边的风霜,只享尽土岭山庄的荣光与庇护。他心性素来浮躁,贪慕浮华、畏惧苦难,往日太平岁月,尚可混迹宗族、附庸风雅,可一旦身陷绝境,生死悬于一线,心底的怯懦与私欲,便彻底破土而出。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">旁人见的是家国破碎、宗族危亡、同袍赴死。</p><p class="ql-block">他见的,却是大势已去、死路一条、富贵落空。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夜色深沉,寨内灯火稀疏,硝烟混杂着淡淡的血腥味,弥漫整座山庄。</p><p class="ql-block">前山隘口的值守兵马严阵以待,后山付家锻炉余火微明,唯有西侧僻静的厢房,死寂无声。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少训立在窗前,透过窗棂,遥遥望向山下铺展千里的金唐联营。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">数万灯火连绵成片,如繁星坠地,威势滔天。铁甲森森、营帐层层,那是大金横扫楚南八郡的赫赫兵威,是足以碾碎一切顽抗的强权。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">再转头,望向漆黑的土岭群山。</p><p class="ql-block">孤山一座,残兵数千,寨墙残破,粮草将尽。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">可笑。</p><p class="ql-block">真是可笑。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少训眼底浮起一抹阴冷的嗤笑,指尖微微颤抖,不是惧战,是不甘。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">不甘死守这座穷山孤岭,白白葬送性命;不甘陪着迂腐的族人,为一个早已覆灭的大雍、一块守不住的残土殉葬;不甘看着少墨执掌宗族权柄、少山赢得将士敬重、海棠搏得忠义美名,唯独自己困于绝境,一无所有,最终落得尸骨无存的下场。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“大势已去,螳臂当车。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他低声自语,字字寒凉。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唐家识时务,举族降金,如今依旧坐拥权势、安享富贵;八郡士族纷纷归顺,保全家族基业。唯有易家、付家,固执守着虚无的忠义,困死荒山,愚不可及。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这些日子,他亲眼所见:白日厮杀夺命,夜夜哀哭不绝。昔日熟识的族中子弟、邻里乡党,一个个倒在隘口、埋于荒坡。忠义换不来生机,死守换不来太平,唯有顺势而为,方能活命。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">念头一旦生根,便疯狂蔓延。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">最初的愧疚、残存的宗族情义,在连日的恐惧与私欲中,一点点被啃噬殆尽。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他想起断魂崖一战,唐家截杀狠绝、毫不留情;想起金兵攻城的凶残、联军碾压的威势。心中最后一丝同辈乡情、宗族羁绊,彻底崩塌。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">守,是死。降,是生。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这便是他绝境之中,唯一认准的道理。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夜深人静,山庄值守皆在前山、隘口与城头,后方守备最为松懈。</p><p class="ql-block">易少训褪去族中劲装,换上一身寻常布衣,掩去身上所有易家子弟的标识,孤身摸向后山无人的密径。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这条小径,是早年山民采药旧道,荒草丛生、少有人至,可直通山下外围密林,也是金唐哨卡巡查的薄弱之处。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他一路屏息潜行,避开夜间巡寨的士卒,避开付家值守的匠人,身形隐于夜色荒草之中,步履匆匆,决绝无回头。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一路下山,穿出密林,远远望见金兵外围的哨帐火把。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">数名金兵巡卒握戈而立,神色警惕,往来巡查。</p><p class="ql-block">当看见孤身走出山林、无甲无刃、神色温顺的易少训,一众士卒瞬间拔刀戒备。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“何人!胆敢私出山庄!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">冰冷的戈刃抵住咽喉,寒意刺骨。</p><p class="ql-block">换作寻常守岭子弟,定然宁死不屈、怒骂对敌。</p><p class="ql-block">可易少训面色平静,甚至微微躬身,放下了所有世家子弟的傲骨与尊严。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“我乃土岭易氏族人,易少训,愿弃岭归金,献寨投诚。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一语落地,夜风骤停。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金兵士卒皆是一愣,随即眼底涌上狂喜。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">土岭易家,是荆南抗金最后的硬骨,死守多日、寸土不让,让联军折损无数、束手无策。谁也未曾想到,严防死守的孤庄之内,竟有核心子弟主动投降!</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">哨卒不敢怠慢,即刻将他控制起来,快马传报,连夜上报金营主将与唐家主。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">消息如风,悄然传入金唐中军大帐。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">正端坐帐中、筹谋三日总攻大计的金将,闻声抚掌大笑,声震营帐:</p><p class="ql-block">“天助我也!土岭孤庄,看似铁桶不破,实则人心已乱!易家嫡系子弟来降,此寨必破!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">立于一旁的唐家主,眉眼阴鸷,嘴角勾起一抹冰冷笑意。</p><p class="ql-block">他最懂易家内情,知晓易少训身份特殊,熟知土岭布防、山道险隘、粮草囤积、兵力部署,知晓前后山所有虚实破绽。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“将军,此人价值千金。</p><p class="ql-block">有他内应,三日总攻,不必血战硬冲。</p><p class="ql-block">不费万千兵卒性命,便可踏平土岭,全歼易、付两家残部。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">当夜,中军大帐灯火长明。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金将亲自审问,软硬兼施。</p><p class="ql-block">高官厚禄、金银富贵、世袭安稳,一一许给易少训。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">绝境里压抑许久的贪欲,彻底吞噬了他最后的本心。</p><p class="ql-block">他毫无保留,尽数吐露土岭所有布防机密:</p><p class="ql-block">前山三道隘口的守兵排布、弓弩埋伏位置、滚木落石机关死角;</p><p class="ql-block">后山密道的通行规律、付家锻炉粮草的囤积之地、伤营所在;</p><p class="ql-block">易少墨的防御短板、易少山的守御习性、山庄夜间换防漏洞……</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">桩桩件件,皆是山庄生死命脉。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">每说出一句,便断一分宗族生路;每吐露一处,便寒一分世间忠义。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">金将听得连连点头,眼底杀意愈盛,原本艰难惨烈的强攻之计,瞬间化作稳妥的里应外合。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“好!很好!”</p><p class="ql-block">金将抬手,沉声道,“待破庄之日,封你楚南巡检,掌荆南山野防务,世代袭爵,富贵无忧。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少训躬身叩拜,心悦诚服,彻底沦为金贼屠灭同族的利刃。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夜色将尽,天欲拂晓。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少训藏好金营密令与接应暗号,借着晨雾微茫,悄然从后山密道潜回土岭山庄。</p><p class="ql-block">他神色如常,眼底再无半分同族温情,只剩冰冷的算计与漠然。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">归来之时,岭上依旧如故。</p><p class="ql-block">付家锻炉依旧星火灼灼,匠人依旧舍生修补寨墙;</p><p class="ql-block">易家士卒依旧枕戈待旦,誓死守护这片山河故土;</p><p class="ql-block">所有人都在为宗族拼命,为忠义赴死,无人知晓——</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">他们拼死守护的山庄,他们并肩信任的同族,</p><p class="ql-block">早已在深夜的黑暗里,卖尽山河,叛尽宗亲。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">破晓微光,洒落在土岭残破的城垣之上。</p><p class="ql-block">红旗猎猎,依旧挺立山巅,看似风骨未灭。</p><p class="ql-block">可无人知晓,岭上忠义的根基,早已从内部,彻底腐坏、碎裂。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">三日总攻将至,外有万军压境,内有奸人潜伏。</p><p class="ql-block">千里烽火未歇,同族刀刃将临。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">最可怕的乱世屠戮,从来不止于外敌铁马,</p><p class="ql-block">更在于人心背叛,腹底藏</p> <p class="ql-block">第九章 烽火破岭,祸起萧墙</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">三日光阴,转瞬即逝。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">土岭之上,大战前夕的压抑,像一张湿冷的巨网,紧紧裹住整座山庄。</p><p class="ql-block">山风掠过残破的寨墙,带着淡淡的血腥气息。所有人都在为即将到来的总攻拼命。</p><p class="ql-block">付家的锻炉火日夜不息,铁锤撞击铁坯的声响从清晨响至夜半,一批又一批打磨锋利的短刀、箭头源源不断送到隘口守军手中。</p><p class="ql-block">付沧海带着年轻匠人加固西侧崖壁的防御工事,石块与木桩层层堆叠;付桑田封存仅剩的铁矿原料,将所有可以当做武器的铁器全部集中;付春雪、付青竹在伤营之内,清点草药、包扎伤员,提前备好大量绷带伤药。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">前山三道关隘,易少山日夜驻守,衣甲从不离身。</p><p class="ql-block">岭上每一名士卒枕戈待旦,所有人都认定,大战只会来自山下正面的金唐联营。</p><p class="ql-block">谁也不曾防备,祸乱早已藏于高墙之内,生于骨肉之间。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">自后山密道潜回山庄的易少训,将叛心深深藏起。</p><p class="ql-block">他依旧一身易家子弟的劲装,脸上装出忧心家国、愤慨敌寇的模样,平日里主动跟着队伍巡查寨墙,时不时向易少墨禀报各处山道的守备情况。</p><p class="ql-block">只是他每一次汇报,都有意无意给出误导:故意夸大正面山道的防守压力,劝说少墨从前山各个隘口抽调人手,去支援看似危险的南线,悄悄把后山防务的兵力不断抽空。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">接连两日的调度,后山粮草营地、锻炉营地的守卫,被调走大半。</p><p class="ql-block">易少墨连日不眠不休,统筹全线防务,身心俱疲。他心底隐隐萦绕着一丝不安,总觉得兵力排布哪里不对劲,可几番核查,却始终找不出问题所在。</p><p class="ql-block">他从来没有想过,出卖整座山庄的叛徒,竟是一母同族、一同长大的堂弟。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">黄昏落日沉入群山之后,山间起了漫天浓雾。</p><p class="ql-block">乳白色的大雾笼罩山野,数步之外便看不清人影,正是偷袭的绝佳天时。</p><p class="ql-block">山下金唐大营之中,数万大军早已披甲列阵,静静等待后山传来的接应暗号。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">三更时分,夜深如墨。</p><p class="ql-block">山庄后山,荒僻崖门处。</p><p class="ql-block">四下寂静,巡山的哨兵刚刚走远。</p><p class="ql-block">易少训孤身站在崖门阴影之下,抬头望向山下浓雾笼罩的山林。</p><p class="ql-block">他深吸一口气,取出一支竹哨,嘴唇轻贴,三声长、一声短,尖锐低沉的哨音划破深夜,穿透茫茫山雾。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">这便是他与金营定下的,开门接应的暗号。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">哨声落下没多久,幽暗的密林当中,无数黑影悄然现身。</p><p class="ql-block">数百名金唐精锐死士,顺着那条隐秘的采药山道,快速攀上后山,来到崖门之前。</p><p class="ql-block">易少训伸手,亲手拉开了后山那道厚重的木栅小门。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山庄最后的生死防线,从内部,被缓缓打开。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">大批敌军悄无声息涌入后山。</p><p class="ql-block">守在后山的少量卫兵猝不及防,还来不及高声示警,便已经倒在刀锋之下。</p><p class="ql-block">冰冷的火把被引燃,敌军直奔后山粮草囤积之地、付家锻炉营地与伤兵营。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“放火!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一声令下。</p><p class="ql-block">熊熊烈火瞬间燃起。</p><p class="ql-block">粮草帐篷、木料库房瞬间被火海吞噬,冲天的火光撕破了深夜的浓雾,滚滚浓烟直冲云霄。</p><p class="ql-block">大火映红了半边土岭的夜空。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">火光与厮杀声骤然惊醒了沉睡的后山。</p><p class="ql-block">付家营地首当其冲,直面涌入的敌军。</p><p class="ql-block">没有充足的阵列,没有提前布好的陷阱。正在炉边休整的付家匠人仓促起身,放下铁锤、拿起刚锻造好的刀刃,直接冲上去阻拦敌军。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“守住锻炉!守住后山!”</p><p class="ql-block">付沧海提刀冲在最前方,刀锋迎上金兵长枪,金属碰撞的脆响刺耳惊心。</p><p class="ql-block">付桑田一边指挥匠人退守炉区,一边拼命想要扑灭粮草大营的大火。</p><p class="ql-block">付春雪、付青竹放下手中的药碗,拔出腰间短刃,挡在伤兵营的门前,拼死护住那些失去战斗能力的伤员。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">后山血战爆发,消息快马传到前山主寨。</p><p class="ql-block">正在城头值守的易少墨望见后山漫天火光,心脏猛地一沉,一股寒意从脚底直冲头顶。</p><p class="ql-block">敌军没有从正面山道发起进攻,而是从后山闯了进来!</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">“后山失守!敌人在我们身后!”</p><p class="ql-block">凄厉的示警呼喊响彻山庄。</p><p class="ql-block">前山隘口的将士瞬间陷入腹背受敌的绝境。</p><p class="ql-block">山下等候已久的金将看见岭上火光冲天,知道内应已经得手,立刻拔出长刀厉声下令。</p><p class="ql-block">“全军冲锋!踏平土岭!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">数万金唐大军,从正面山道浩浩荡荡,向着三道隘口发起潮水一般的猛攻。</p><p class="ql-block">前后夹击,腹背受敌。</p><p class="ql-block">土岭山庄的防线一瞬间全线吃紧。</p><p class="ql-block">刀光漫天,箭如雨下,喊杀声、惨叫声、烈火噼啪的燃烧声,响彻整座南荆坡。</p><p class="ql-block">寨墙一段接着一段失守,鲜血顺着青石台阶缓缓流淌。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少山从前山火速带兵回援后山,一路浴血冲杀。</p><p class="ql-block">当他劈开重围,冲到后山崖门附近,在跳动的火光之下,看清了那道站在金兵阵列之前,一身熟悉易家服饰的身影。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">那是易少训。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">那一刻,易少山瞳孔骤缩,浑身血液仿佛瞬间冻结。</p><p class="ql-block">他不敢相信自己的眼睛,嘶吼出声:</p><p class="ql-block">“少训!你为什么……!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">易少训迎着他愤怒悲痛的目光,脸上再没有半分往日同族温情。</p><p class="ql-block">只剩下漠然,以及一丝如愿以偿的冷淡。</p><p class="ql-block">“大势已去,何必白白送死。”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">轻飘飘一句话,斩断了数十年同族情谊。</p><p class="ql-block">骨肉反目,刀锋相向。</p><p class="ql-block">漫天火光下,昔日一同骑马、一同练武的世家子弟,从此站在了生死对立的两边。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">消息很快传到主寨高台。</p><p class="ql-block">当易少墨得知,出卖山庄、打开后山崖门的叛徒,正是易少训的时候。</p><p class="ql-block">这位连日硬扛万军、从未皱过一下眉头的守岭之人,身形微微一晃,手握长剑的指节因为用力而发白。</p><p class="ql-block">外敌凶狠尚可死战,骨肉背刺最是穿心。</p><p class="ql-block">巨大的悲凉与心痛,瞬间席卷他的心头。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">可眼下山河破碎,战火焚山,已经没有时间沉溺于伤痛。</p><p class="ql-block">烈火正在吞噬土岭,敌军正在不断涌入,付家子弟正在后山浴血死守。</p><p class="ql-block">易少墨猛地抬起头,猩红的双眼望向漫天烽火,拔剑高声号令,声音响彻混乱的山岭:</p><p class="ql-block">“所有将士,放弃外围防线,全部退守内寨!</p><p class="ql-block">付家子弟向主寨靠拢!死守核心大院!</p><p class="ql-block">今日土岭或许将破,但是易、付两家的风骨,绝不能断!”</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">烈焰席卷群山,战火吞噬山庄。</p><p class="ql-block">土岭已经危如累卵。</p><p class="ql-block">远在金花城、刚刚将消息递交太守的易海棠,尚不知道,她拼死冒险换来的援军计划,已经来不及了。</p><p class="ql-block">她的故土、她的山庄、她的亲人,正在漫天烽火之中,一步步走向破碎</p>