蝃蝀诗话(十八)归去来兮

蝃蝀

<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"> <span style="font-size:15px;">一翅破沧溟,枯枝载空明。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:15px;"> 归去来兮辞,孰解个中情。</span></p><p class="ql-block">是日七月半,亭午,一只“飞龙”(赤蜻)从天而降,降立在家中一根枯枝上。“云中谁寄锦书来”?!抑或,是初秋的风,捎给我的第一封秋日来信吧,行间字里………</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《风一直吹》“一直吹”,赤蜻,像极了福金《天鹅之死》中的芭蕾舞者,独自在圣桑的《The Swan》湖中翩然起舞。双“翅”参差列,振翅、展翅、拢翅;再振翅、展翅、拢翅……“如此往复,不啻百次”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">每一次振翅,都仿若一场温柔的告别;每一回展翅恰似九天开出一“画卷”;而,每逢拢翅,又像是一首首收拢的诗歌,“零泪沾衣抚心叹”。它离我是那么地近,不过念念之间,近得足以看见它眼中泛着的光,随着头部不停的转动一如“小山重叠金明灭”。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">飞欵欵,欵欵飞,绕枝千匝不归去,《归去来兮》…《归去来兮》…《归去来兮》…“恍惚中又与你相见”………</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">图文:蝃蝀</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">丙午七月半</span></p>