七绝一组 早秋云巢杂吟(悟道篇)

安雨轩

<p class="ql-block">序:云巢是鄙人寓居江西金溪之栖息地。丙午夏日陪鲐背老母亲回到金溪,秋来闲暇之际赋得七绝一组。</p> <p class="ql-block">其一 观云</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">似铅云块压城隈,翻滚升腾山欲摧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一道清光天隙出,棉团朵朵去还回。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">其二 栾树花开</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">片片明黄惹老瞳,知非枯叶是花容。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不争春色添秋色,无意吉祥和祸凶。</span></p> <p class="ql-block">其三 题某县行政中心后花园</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">绿荫蔽日众香繁,曲径通幽有鸟喧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">曩昔官员专属地,今时百姓戏娱园。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">其四 观电影《奥德赛》有感</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一念菩提一念魔,宙斯规则奈人何。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">旧时血渍今犹在,木马无声唱挽歌。</span></p> <p class="ql-block">其五 丙午中元节</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">马年慈母运交红,住上高楼对月空。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">玉宇非宜烧纸烛,祭台只在净心中。</span></p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">其六 鲐背老母亲夜里急性肠胃炎</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">开门满室秽污浓,昨夜慈亲急急风。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">打扫卫生汤药喂,修行只在日常中。</span></p> <p class="ql-block">其七 萎华</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">凄风苦雨过荷池,莲瓣纷飞脱玉枝。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">莫道衰颜容貌失,萎华蕊里有摩尼。</span></p> <p class="ql-block">跋</p><p class="ql-block"> 丙午早秋,侍鲐背老母居于金溪云巢。晨观云天,行见栾树,偶览西片,逢中元之节,值慈亲违和。凡目之所遇、心之所感,随笔记之,得绝句七章。</p><p class="ql-block"> 世谓大道玄远,余以为不在遐方,只在庭闱汤药、一念静心之间。莲萎而宝性长存,云开而清光自现。</p><p class="ql-block">元宝 谨识</p> <p class="ql-block">【作者简介】</p><p class="ql-block"> 安黎明,字时晦,号一叶居士,又号安雨轩。鼓浪屿燕尾山人。泌尿外科、男科主任医师,医学硕士,庄子信徒。现已赋闲在家读书、体佛问道、旅行、吟诗填词和烹饪。坚持三不(不入社群,不参赛和不出书)原则,我诗写我心。</p>