周秀良篆书南朝王僧虔《笔意赞》

慎独勤勉

<p class="ql-block">《笔意赞》,南朝王僧虔所作,为历代书论之要籍。其标举“神采为上,形质次之”,倡心手相契,骨丰肉润,务求笔墨法度与精神气韵两相兼备,揭示书法艺术的核心旨归。</p><p class="ql-block"> 今世书坛,不乏标新立异、故作狂怪之风,所谓丑书乱书,弃古法而尚猎奇,背离笔墨本真。先贤此论,恰可匡正流弊,警示后学:书道当以古为宗,不可刻意造作,求奇炫巧。</p><p class="ql-block"> 余以小篆书之成册,借篆籀古质之笔,阐先贤书学要义。愿览者循理悟道,守正祛邪,体味汉字笔墨之精神,传承中华书脉。</p> <p class="ql-block">书之妙道,神彩为上,</p><p class="ql-block">形质次之,兼之者方</p> <p class="ql-block">可绍于古人。以斯言之,</p><p class="ql-block">岂易多得?必使心</p> <p class="ql-block">忘于笔,手忘于书,心手达情,书不忘想,是</p> <p class="ql-block">谓求之不得,考之即彰。乃为笔意赞曰</p> <p class="ql-block">剡纸易墨,心圆管直。</p><p class="ql-block">浆深色浓,万毫齐力。</p> <p class="ql-block">先临《告誓》,次写《黄庭》。</p><p class="ql-block">骨丰肉润,入妙通灵。</p> <p class="ql-block">努如植槊,勒若横钉。</p><p class="ql-block">开张凤翼,耸擢芝英。</p> <p class="ql-block">粗不为重,细不为轻。</p><p class="ql-block">纤微向背,毫发死生。</p> <p class="ql-block">工之尽矣,可擅时名。</p> <p class="ql-block"><b>《笔意赞》【南朝·王僧虔】</b></p><p class="ql-block"><b> 原文</b></p><p class="ql-block"> 书之妙道,神采为上,形质次之,兼之者方可绍于古人。以斯言之,岂易多得?必使心忘于笔,手忘于书,心手达情,书不妄想,是谓求之不得,考之即彰。</p><p class="ql-block"> 乃为《笔意赞》曰:</p><p class="ql-block">剡纸易墨,心圆管直。浆深色浓,万毫齐力。</p><p class="ql-block">先临《告誓》,次写《黄庭》。骨丰肉润,入妙通灵。</p><p class="ql-block">努如植槊,勒若横钉。开张凤翼,耸擢芝英。</p><p class="ql-block">粗不为重,细不为轻。纤微向背,毫发死生。</p><p class="ql-block">工之尽矣,可擅时名。</p><p class="ql-block"><b> 白话译文</b></p><p class="ql-block"> 书法的精妙之道,精神神采为首要,点画形体为其次;二者兼备,方能继承古人的书学境界。如此高妙的境界,岂是轻易可以达到?</p><p class="ql-block">必须做到内心忘却握笔,手腕忘却书写,心手交融、抒发真情,书写之时不存杂念。这便是刻意强求反而得不到,反观作品,道理自会显现。</p><p class="ql-block"> 于是作《笔意赞》:</p><p class="ql-block">选用剡溪良纸、易水佳墨,运笔心意圆融,笔管端正。墨色浓润饱满,笔毫一齐发力。</p><p class="ql-block">先临摹王羲之《告誓文》,再研习《黄庭经》。笔画骨力丰健、血肉温润,达到神妙通灵的境界。</p><p class="ql-block">竖画如同竖立长矛,劲挺刚健;横画好似横置铁钉,坚实有力。</p><p class="ql-block">字形舒展如凤凰展翅,风姿昂扬似灵芝挺立。</p><p class="ql-block">粗笔画不显得臃肿笨重,细笔画不显得单薄轻浮。</p><p class="ql-block">笔画细微的向背转折,毫发之间便决定字的生死优劣。</p><p class="ql-block">功夫臻于纯熟,方可享有当世盛名。</p> <p class="ql-block">附作品原件:尺寸68+46厘米</p>