千年遗痕 碎处生光

海拔9米

<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">昵 称:海拔9米</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">美篇号:7003996</span></p> <p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> ——殷墟、长城、西夏陵、莫高窟、龙门石窟,岁月奏出的回响</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 殷 墟</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">黄土不语,甲骨自己裂开。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">断处自有断处的语法,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">锈在鼎腹又写了一遍铭文——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">碎片的意义,恰恰在于拒绝拼成完整的样子。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 古长城</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">条石卸了棱角,山脊上卧成一行旧句。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">落日每天从同一个缺口落下去,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">这一次,没有烽烟接它。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不再御敌的墙,守住了比疆土更大的东西。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 西夏陵</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">贺兰山把风磨了又磨,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">最后一个西夏字碎成沙,落回沙里。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">石像生眉眼淡了,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">可他坐着的姿势比任何史书都笃定:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不必记得我。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">我坐在这里,本身就是一种记得。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 敦煌莫高窟</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">飞天的衣带退到几乎什么颜色都不剩,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">那线条反而活了,像一笔写完就不再回头的草书。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">颜料一层层交出自己,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">交到最后,墙壁露出了墙壁的本色——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">褪色不是失去,是时间在做它自己的壁画。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 龙门石窟</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">伊水过崖,不回头。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">卢舍那的掌心空了,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">指尖在某一场唐风里悄然走失,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">风替匠人收了未刻完的尾。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">断指摊开,什么都不曾握住——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">空,才是最大的不空。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"><span class="ql-cursor"></span></span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">黄土裂处,有字可读。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">断壁尽头,有风可听。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">岁月磨去形骸,却把魂魄留得更干净——</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">这人间最大的完整,大约就是不再怕残缺。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"></span></p>