读易安《漱玉词》二十一首(五)

天马行空

<p class="ql-block">其十三 读《浣溪沙·淡荡春光寒食天》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">淡荡春光寒食天,炉烟袅尽篆痕圆。</p><p class="ql-block">海棠风细飘幽砌,杏雨香轻拂绮筵。</p><p class="ql-block">海燕归飞寻故垒,江梅谢处忆流年。</p><p class="ql-block">深闺独对春无际,闲捻花枝意自妍。</p> <p class="ql-block">其十四 读《临江仙·庭院深深深几许》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">庭院深深锁翠芜,重门寂寂燕相呼。</p><p class="ql-block">风残梅萼香初褪,雨湿杨花影渐徂。</p><p class="ql-block">旧日欢娱随梦杳,天涯羁旅寄身孤。</p><p class="ql-block">江南春色浑依旧,不见当年故苑图。</p> <p class="ql-block">其十五 读《摊破浣溪沙·病起萧萧两鬓华》</p><p class="ql-block">病起萧萧两鬓华,卧看残月透窗纱。</p><p class="ql-block">半生辗转风霜老,万里羁栖岁月赊。</p><p class="ql-block">豆蔻欢悰随逝水,河山幽梦断悲笳。</p><p class="ql-block">茶烟散尽无人问,独对寒灯数落花。</p>