<p class="ql-block" style="text-align:center;"><b style="font-size:22px;">春思</b></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">唐•李白</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">燕草如碧丝,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">秦桑低绿枝。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">当君怀归日,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">是妾断肠时。</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">春风不相识,</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">何事入罗帏?</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="color:rgb(57, 181, 74);">《春思》50x100cm</span></p> <p class="ql-block"> 《春思》是唐代诗人李白创作的新题乐府诗。此诗写一位出征军人的妻子在明媚的春日里对丈夫梦绕魂牵的思念,以及对战争早日胜利的盼望,表现思妇的思边之苦及其对爱情的坚贞。全诗言辞朴实无华,情景交融,神骨气味高雅浑然,富有民歌特色。</p> <p class="ql-block"> 作者李白(701—762),字太白,号青莲居士。有“诗仙”之美誉,与杜甫并称“李杜”。其诗以抒情为主,表现出蔑视权贵的傲岸精神,对人民疾苦表示同情,又善于描绘自然景色,表达对祖国山河的热爱。诗风雄奇豪放,想象丰富,语言流转自然,音律和谐多变,善于从民间文艺和神话传说中吸取营养和素材,构成其特有的瑰玮绚烂的色彩,是屈原以来最具个性特色和浪漫精神的诗人,达到盛唐诗歌艺术的巅峰。存世诗文千余篇,有《李太白集》三十卷。</p>