<p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">笔蘸秋风兴韵律,笺洇花露赋诗篇(咏秋诗词锦集·第四十三辑)</span></p><p class="ql-block"> 诗词作者:周郁鸳</p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 第一部分:律诗</span></p><p class="ql-block"> 七律·秋雨</p><p class="ql-block">潇潇秋雨漫天涯,驰目细观铺白纱。</p><p class="ql-block">瓢泼过林起波浪,风吹落地绽春华。</p><p class="ql-block">慢飘衰草驱琴蛐,急打残荷惊鼓蛙。</p><p class="ql-block">难得清宵好凉爽,是将美景送诗家。</p> <p class="ql-block"> 七绝·初秋忧喜</p><p class="ql-block">西风有意收残暑,落叶含悲报早秋。</p><p class="ql-block">暮雨助凉人亦喜,寒蝉高树却啼愁。</p><p class="ql-block"> 七绝·秋夜</p><p class="ql-block">落叶飘飘铺满地,西风似泣不堪听。</p><p class="ql-block">唱愁蝉曲无人和,独有月光探小厅。</p> <p class="ql-block"> 七绝·愁情</p><p class="ql-block">又读潘郎秋日赋,闲吟性德怨情诗。</p><p class="ql-block">风摇疏树鸣蝉急,似把忧愁报我知。</p><p class="ql-block"> 七绝·秋景</p><p class="ql-block">西风落叶落街中,天际云霞送雁鸿。</p><p class="ql-block">七月微凉好游玩,先观丹桂看红枫。</p> <p class="ql-block">七绝·秋日杂感(组诗)</p><p class="ql-block"> 一</p><p class="ql-block">三更睡醒望青天,好梦醉心何失眠?</p><p class="ql-block">若是秋宵送韵味,又添风月赛神仙。</p><p class="ql-block"> 二</p><p class="ql-block">眼望鸿归又转凉,觉秋暗把鬓添霜。</p><p class="ql-block">却能拾得新诗句,哪有闲情去感伤。 </p><p class="ql-block"> 三</p><p class="ql-block">岁月悠悠两鬓霜,人生易老莫悲伤。</p><p class="ql-block">素心不染世情味,敢把苍颜笑夕阳。</p><p class="ql-block"> 四</p><p class="ql-block">风轻云淡水悠悠,都说天凉好个秋。</p><p class="ql-block">喜见窗前二分月,煽情消得一腔愁。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 七绝·秋夜(两首)</p><p class="ql-block"> 一</p><p class="ql-block">仰望星空月似钩,蝉声报讯又三秋。</p><p class="ql-block">晚风戏谑翻诗稿,笑我痴心梦不休。</p><p class="ql-block"> 二</p><p class="ql-block">明月临窗喜夜凉,晚风如酒送吾尝。</p><p class="ql-block">何人能解心中意,为揽秋声醉梦长。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 七绝·高枝(两首)</p><p class="ql-block"> 一</p><p class="ql-block">不凭树大炫荣光,非为顶天意气扬。</p><p class="ql-block">未料西风嫉心重,犹吹绿叶落寒塘。</p><p class="ql-block"> 二</p><p class="ql-block">高枝总被乱风摇,非是凌云而自骄。</p><p class="ql-block">绿叶凋零秋日里,枯躯不惜做柴烧。</p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 第二部分 词</span></p><p class="ql-block"> 卜算子(苏轼体)</p><p class="ql-block"> 自嘲</p><p class="ql-block">本是山野人,想步青云阁。欲望书中黄金屋,却是无缘获。</p><p class="ql-block">讽言戏侯王,鄙语谈官爵。一介贫民同样过,懒骂乾坤错。</p><p class="ql-block"> 卜算子(苏轼体)</p><p class="ql-block"> 自嘲</p><p class="ql-block">本是种地人,却想登天阁。十载寒窗圣贤书,命相谁知薄。</p><p class="ql-block">大志博功名,小斗量愁乐。总遇人生不平事,欲骂乾坤错。</p> <p class="ql-block"> 行香子(晁补之体)</p><p class="ql-block"> 自勉</p><p class="ql-block">贫又何妨,苦又何妨。如果看开在仙乡。人前示弱,田里豪强。也去经商,去养鳖,写文章。</p><p class="ql-block">岁华易老,流光易逝。至今将己比斜阳。向前奋勇,忆昔情长。尽可安然,要自在,莫乖张。</p> <p class="ql-block"> 浪淘沙令(南唐李煜体)</p><p class="ql-block"> 自嘲</p><p class="ql-block">不必著袈裟,早似僧家。如冠白发胜乌纱。似水流年人易老,梦里年华。</p><p class="ql-block">世事有奇葩,岁月难赊。心中往事当烟霞。何必自嫌生得贱,应学莲花。</p> <p class="ql-block"> 西江月(柳永体)</p><p class="ql-block"> 秋日写怀</p><p class="ql-block">明月不知旧梦,少年曾爱新妆。而今人老鬓侵霜。一幅老翁形象。</p><p class="ql-block">行旅几经冷暖,流年几度炎凉。情怀还系水云乡。弹铗对天高唱。</p> <p class="ql-block"> 莺啼序(汪元量体)</p><p class="ql-block"> 秋日感怀</p><p class="ql-block">如期素秋又到,看风光真好。闲步陌野与河堤,看景老少欢笑。正是稻粱黄,莲子飘香,修竹如春貌。草何衰、风下青青,绿肥秋蓼。 </p><p class="ql-block">小院风轻,凉台月照,夜被莺声绕。莫贪好时光,正事休将忘了。学廉颇、豪情壮志,不服老、方当年少。发似霜、且对秋风,清高孤傲。 </p><p class="ql-block">曾思往昔,大祸连连,而没有矬倒。怎知道、我多灾难,恨天难遂人心,年轻未料。平常心态,不生烦恼。何须去怨天憎地,想开来、休去把心闹。民安国泰,若人身健康宁,休说少年今老。 </p><p class="ql-block">心良人正,乐道安贫,只天知道。风习习,日匆匆,又是一年秋到。斯人老在时光岛。高树寒蝉啼燕将秋报。一年四季将终了。似黄牛休怕他人笑。何分贵贱都干,勤俭为家,要谁知晓。</p> <p class="ql-block"> 作者简介 </p><p class="ql-block"> 周郁鸳,男,出生于上世纪六十年代,系怀化作协,及怀化、湖南省诗词楹联家协会会员和中国楹联协会会员,同时又是长篇言情小说写手。并在若干省级及全国大型诗词刊物上发表诗词若干首。</p>