诗词‖自留地的思念

昆仑巅@

<p class="ql-block">诗词‖自留地里的思念①</p><p class="ql-block">从记事起,农业社的气息</p><p class="ql-block">总是萦绕在耳边</p><p class="ql-block">放牛割草、担土垫圈</p><p class="ql-block">筚路蓝缕、笑傲苦难</p><p class="ql-block">村庄对面,扑鸽屲的山脚下</p><p class="ql-block">那块被桃花半掩的自留地</p><p class="ql-block">就是我家的命根子。</p><p class="ql-block">爷爷奶奶的烟锅,父亲母亲的锄头</p><p class="ql-block">还有我们兄弟姊妹稚嫩的双手</p><p class="ql-block">在日升月落间,把汗珠子摔成八瓣</p><p class="ql-block">点种玉米洋芋,移栽包菜白菜秋田</p><p class="ql-block">变着法子在土里刨食</p><p class="ql-block">与苦难的命运死磕着</p><p class="ql-block">才勉强托起一家人活着的尊严。</p><p class="ql-block">试雨河水清粼粼地淌着</p><p class="ql-block">像一根琴弦,日夜不息地奔流</p><p class="ql-block">弹拨着饥馑岁月里苦涩的乡音。</p><p class="ql-block">流年似水,世事变迁</p><p class="ql-block">爷爷奶奶故去多年</p><p class="ql-block">生我养我、一生坚韧多病的母亲</p><p class="ql-block">最终也枕着这片黄土长眠</p><p class="ql-block">在自留地葬埋三年</p><p class="ql-block">从此,母亲长眠的自留地</p><p class="ql-block">便成了我心头,最重的一抔思念。</p><p class="ql-block">注①人至暮年,情钟桑梓。每逢归里,必趋母茔。今岁处暑,返家探父,适逢秋雨潇潇。伫立扑鸽屲下,见慈母长眠于旧时自留地间,遂芟除荒草,坟头长叹。踯躅于田埂,念昔日音容,不禁悲从中来,聊赋拙句,以寄哀思。</p>