莲花说

孤山牧云客

<p class="ql-block">一池静水,藏下一朵睡莲的岁月。</p> <p class="ql-block">  它不追赶朝阳,静待天光缓缓垂落水面。</p> <p class="ql-block">沉于淤泥,却不肯把心事埋进浑浊。</p><p class="ql-block">​</p> <p class="ql-block">根在幽暗深处,向着微光默默扎根。</p><p class="ql-block">​</p> <p class="ql-block">夜色未褪,花苞尚敛,紧闭一身沉默。</p> <p class="ql-block">  露珠栖于尖角,悬着昨夜未散尽的月色。</p> <p class="ql-block">第一缕晨光轻触,瓣尖微微松动。</p><p class="ql-block">​</p> <p class="ql-block">一层薄瓣舒展,试探人间的温柔光影。</p> <p class="ql-block">再展一瓣,破开长久封存的沉寂。</p> <p class="ql-block">半开之时,犹抱浅影,藏住半分矜持。</p> <p class="ql-block">风掠过水面,涟漪摇晃初绽的容颜。</p><p class="ql-block">​</p> <p class="ql-block">水面倒影,与花两两相望,互为山河。</p> <p class="ql-block">花蕊渐露,慢慢袒露内心滚烫的温柔。</p> <p class="ql-block">完全盛放,坦然接纳天光,不卑不亢。</p> <p class="ql-block">花开正午,光影在花瓣之间缓缓游走。</p> <p class="ql-block">蝴蝶暂歇花间,借一池安宁片刻停留。</p> <p class="ql-block">水波轻晃,花身随涟漪轻轻起伏沉浮。</p> <p class="ql-block">  日光渐烈,它依旧从容,不慌亦不躁。</p> <p class="ql-block">白云浮于天际,影子落在睡莲肩头。</p><p class="ql-block">​</p> <p class="ql-block">时至午后,花瓣边缘悄悄向内收拢。</p><p class="ql-block">​</p> <p class="ql-block">一寸一寸敛起繁华,褪去白日张扬。</p> <p class="ql-block">菡萏含苞敛尽心事,藏起半生温柔。</p> <p class="ql-block">荷叶承住碎光,水珠辗转,晃碎一池云天。</p> <p class="ql-block">荷不言盛衰,静看流年,得失自安然。</p> <p class="ql-block">淤泥为根,却携一身清骨,不染尘喧。</p><p class="ql-block">​</p> <p class="ql-block">​一池清塘,荷风漫过盛夏的眉眼。</p> <p class="ql-block">繁花舒展,粉瓣轻扬,慢揽人间朝暮。</p> <p class="ql-block">清风掠过荷塘,暗香悄然渡向岸边。</p> <p class="ql-block">尖尖新荷破水而出,静待南风赴约。</p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">繁华终有凋零时,枯荷亦藏岁月深意。</p><p class="ql-block">​</p> <p class="ql-block">雨落荷间,花叶轻摇,洗尽俗世烦忧。</p>