<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">昵称:百灵鸟</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">篇号:4211802</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">美图:致谢网络</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">序曰:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">岁在癸卯,节逢七夕。余夜步于都市之衢,见灯火侵天,蔽掩星河;车马填街,喧腾彻夜。花肆之玫瑰倍价,饴铺之巧果争沽。虽满目繁华,而古意索然。乃登楼远眺,不见银汉之界,惟闻市声之沸。因感今昔之异,作赋以记。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">赋曰:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">夫七月初七,天地交感之辰也。昔者牵牛织女,隔河相望,岁得一会。乌鹊填桥,良宵苦短;金风玉露,佳期如梦。故古之人于是夜也,设香案,陈瓜果,望银河而乞巧,对明月而盟心。其情也真,其意也厚。然今夕何夕,所见惟霓虹闪烁,所闻惟笑语喧阗。玫瑰盈市,价增数倍;礼盒堆案,色炫千般。红男绿女,执手而行,然目多游移,语多轻漫。虽有七夕之名,已失七夕之实。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">余独立高楼,凭栏而望。但见车灯如流,穿城不息;人潮似海,逐浪而驰。消息瞬达,万里若咫尺之近;相逢易得,终日无片言之诚。忆昔杜牧之诗云:“天阶夜色凉如水,卧看牵牛织女星。”今之高楼蔽月,何处可卧看?秦少游词曰:“金风玉露一相逢,便胜却人间无数。”今之朝朝暮暮,反觉情味索然。岂非物愈丰而心愈匮,见愈频而情愈疏耶?</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">歌曰:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">霓虹蔽天月不明,市声沸耳鹊不鸣。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">玫瑰虽艳心已冷,谁向银河问旧盟?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">秦词杜句空自好,今人但知买与争。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">一夜繁华散作雾,明朝依旧各营营。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">又赋曰:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">余既为此叹,忽忆儿时七夕。乡间无灯,惟月在天;庭中设案,祖母焚香。嘱余默祷,乞得巧心。其时银河灿然,历历可指。牛女二星,隔水相望,虽不能语,而意已传。祖母曰:“今夜鹊桥成,凡间有情人,心诚则通。”余幼不解,今始知其言之有味。盖鹊桥非天之有,实心之所构。心通则万里可越,心塞则对坐如隔。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">然观今人之度此夕,舍本逐末,买椟还珠。以金玉为信,以珍馐为欢,以喧哗为热闹,以堆砌为深情。不知七夕之真意,在于一心之诚,不在于外物之丰;在于相知之深,不在于相见之频。彼织女投梭,经年不辍,岂为今夕之华筵?牛郎荷担,千里独行,岂慕都市之锦茵?其所重者,不过一念之贞、一诺之重耳。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">又歌曰:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">古者七夕月下盟,一炷清香一片诚。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">今者七夕街上行,满眼繁华满心轻。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">鹊桥不架星河上,却在人间接真诚。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">若得心通无远近,日日皆是好佳期。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">再赋曰:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">于是余步下高楼,行于市井。见花店门前,人潮汹涌;餐馆之内,觥筹交错。有男子持玫瑰而单膝下跪,有女子捧礼盒而笑容灿烂。然余细观其目,多见期许,少见深情;多见计算,少见笃定。嗟乎!七夕已沦为表演之场,浪漫竟成炫耀之资。昔日之乞巧,今变作乞物;昔日之盟心,今化作盟约。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">然余犹有信焉。盖红尘深处,必有存古意者。或有一对老者,携手于巷陌之间,不持花,不言爱,但相视一笑,便足千秋。或有一双情侣,对坐于窗前,不购物,不拍照,但共饮一茶,便胜繁华。彼等不以七夕为节,而以日日为七夕;不以鹊桥为渡,而以心桥为通。此乃七夕之真精神,虽都市掩了星光,而此心如星不灭。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">再歌曰:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">灯火虽繁心可静,市声虽杂情可清。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">不须玫瑰千万朵,但得一人共此生。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">朝朝暮暮寻常事,柴米油盐亦有声。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">七夕本是人间爱,何必远向银河寻?</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">乱曰:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">七夕之夕,天上有星;心中有意,便是鹊鸣。牛女相望,一年一逢;今人相对,日日可盟。然物欲易障,真情难明;繁华为表,质朴为精。愿天下有情者,知七夕之重不在物,而在心;不在今夜,而在平生。得一人心,白首不离;守一世情,终始如一。如此,则岁岁今宵,皆可仰望星河;朝朝暮暮,皆是金风玉露之期。</span></p> <p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">终乱曰:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">星河虽隐,心河自明;鹊桥不架,心桥已成。日日相见,亦如隔水;岁岁分离,未必离情。但存真气,何惧孤清?愿世间爱,皆如初盟。不假外物,惟凭至诚。繁华易散,平淡永恒。七夕之夜,以此自铭。</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">跋:</span></p><p class="ql-block ql-indent-1"><span style="font-size:20px;">右赋成于七夕之夜,余独坐灯下,感今思昔而作。忆少时读古诗词,慕牛女之情深,羡杜秦之句工。及长,历市井之繁华,见七夕之渐变,乃知世易时移,情随境转。然余终不信深情已绝,但藏于质朴之处耳。故作此赋,明写今夕之异,实怀千古之同。愿读此赋者,不为霓虹所惑,不为喧哗所动,于平常日子里,守住自家心头的鹊桥。时夜半,月出云隙,清辉入户,搁笔。</span></p>