青裳映瓷赋华篇

吴老师

<p class="ql-block">《青裳映瓷赋华篇》</p><p class="ql-block"> (排律诗歌)</p><p class="ql-block">天青烟雨入毫端,素影娉婷立画栏。</p><p class="ql-block">罗袖轻舒云影漫,青花初绽玉光寒。</p><p class="ql-block">宋瓷冰骨传千载,汉袂仙姿动九峦。</p><p class="ql-block">素坯勾勒春山远,锦带飘摇晓露漙。</p><p class="ql-block">汝色匀凝衣袂软,蓝纹淡染鬓云宽。</p><p class="ql-block">瓶中梅韵藏幽意,裙底莲香绕曲栏。</p><p class="ql-block">素手轻拈瓷盏润,纤腰缓曳佩环珊。</p><p class="ql-block">宣纹暗合衣纹转,釉彩长随裙彩攒。</p><p class="ql-block">烟雨江南留旧梦,衣冠华夏续新翰。</p><p class="ql-block">冰瓷曾见宋时月,罗绮仍留汉时兰。</p><p class="ql-block">翠黛轻描如釉色,明眸斜睇似波湍。</p><p class="ql-block">云肩叠作莲瓣样,瓷碗雕成玉蕊团。</p><p class="ql-block">缓步生尘香细细,低眉含笑意漫漫。</p><p class="ql-block">青笺题就诗痕浅,白瓷盛来酒气阑。</p><p class="ql-block">古韵交融成雅趣,清辉相映出奇观。</p><p class="ql-block">衣垂素练风初软,器敛寒光境更安。</p><p class="ql-block">蓝缕轻摇惊白鹭,青瓷静对忘尘鞍。</p><p class="ql-block">裙拖湘水波纹细,瓶插霜枝花影单。</p><p class="ql-block">汉女风姿何绰约,官窑气韵自岿岍。</p><p class="ql-block">针针线线凝清思,片片胎胎寄静欢。</p><p class="ql-block">月照阶前裳影动,风穿廊下瓷声残。</p><p class="ql-block">天青色里寻归梦,玉镜光中识旧冠。</p><p class="ql-block">一缕香魂牵古意,万般清韵入新弹。</p><p class="ql-block">芳姿不与群芳竞,雅态还同雅器看。</p><p class="ql-block">共守华夏千年韵,长留清美在人间。</p><p class="ql-block">一作者:吴老师2026年8月16日。</p>