<p class="ql-block">㈠《七律·咏玉》(平水韵)</p><p class="ql-block">文/龙记</p><p class="ql-block">昆冈韫璞抱寒光,</p><p class="ql-block">不琢终为顽石苍。</p><p class="ql-block">镂玉方堪成大器,</p><p class="ql-block">修身须历世多霜。</p><p class="ql-block">闲拈笔砚怀幽漠,</p><p class="ql-block">遥望层峦雪满岗。</p><p class="ql-block">烟罩蓝田源远溯,</p><p class="ql-block">千年风骨劫余彰。</p> <p class="ql-block">㈡《七律·怀古咏玉》</p><p class="ql-block">文/龙记</p><p class="ql-block">昆冈夜雨坠星芒,</p><p class="ql-block">赤水沉沙抱月章。</p><p class="ql-block">娲炼元精凝秀质,</p><p class="ql-block">卞怀瑰宝泣遐荒。</p><p class="ql-block">岂同丘壑凡顽品,</p><p class="ql-block">独聚山川至粹光。</p><p class="ql-block">燕坐挥毫追远绪,</p><p class="ql-block">遥瞻寒雪玉田苍。</p> <p class="ql-block">㈢《满庭芳·琢玉修身》(晏几道体·词林正韵)</p><p class="ql-block">文/龙记(广东)</p><p class="ql-block">璞石蒙灰,顽琼藏垢,未经雕琢含浑。</p><p class="ql-block">砂磨飞转,切凿细磋勤。</p><p class="ql-block">剔净浮瑕瘀迹,千重砺、洗尽凡纷。</p><p class="ql-block">刀锋竞,镂筋精刻,炼出本来真。</p><p class="ql-block">平生多隐忍,披霜抱晦,默寂安贫。</p><p class="ql-block">待一朝,开光透亮无尘。</p><p class="ql-block">纵使百灾万难,风骨傲、温润坚纯。</p><p class="ql-block">初心在,清辉自现,不负苦修身。</p> 【网图/鸣谢】