🌈原创散文诗070🌸一山莲意 ℓ 一村温良

王忠兴

<p class="ql-block">文:王忠兴</p><p class="ql-block">图:王忠兴</p><p class="ql-block">美篇号:27121130</p> <p class="ql-block">1. 石巷迎晴光,独行赴山行。</p> <p class="ql-block">2. 榴果满枝梢,秋意悄悄来。</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">🌈一山莲意 🌸 一村温良</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"></b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">有些相逢,始于雾色,终于心安。</p><p class="ql-block">百村行路久了方才懂得,山海是风景,人情是归途。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">六月末的那场崂山迷雾,仿佛还氤氲在眼底。</p><p class="ql-block">初入南宅科,天地朦胧,烟岚漫山。</p><p class="ql-block">薄雾缠绕红瓦石墙,笼罩着欲落未落的细雨,轻轻拥住静谧的东莲花山。</p><p class="ql-block">那一日,山隐、村静、人温柔,让我初次记住了这方清雅山居。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">乡人有言:东莲花,西牡丹。</p><p class="ql-block">一山藏双韵,一村落清欢,是南宅科独有的山水风骨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">立秋后,我今天再度踏访这片村落。</p><p class="ql-block">时光悄然更迭,巷口榴花褪尽芳菲,累累青果挂满枝头。</p><p class="ql-block">一季盛放,终换一季沉淀,恰似人间岁岁年年的安然生长。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">重走村巷,旧温如故。</p><p class="ql-block">初访时偶遇的邻家大姐,一句朴实叮嘱犹在耳畔:山上有蛇,行路小心。</p><p class="ql-block">最朴素的话语,最真诚的善意,是乡土最动人的温度。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">今日登临山道入口,又逢村中长者守候。</p><p class="ql-block">听闻我欲探访莲花山,他再三叮咛,嘱我慎行、嘱我稳妥、莫贪登顶。</p><p class="ql-block">山野无言,人心有暖。</p><p class="ql-block">我将乡亲的惦念轻轻收纳,带着一村善意,缓步向山而行。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山路徐徐抬升,山风漫拂衣襟,也吹开了岁月的乡愁。</p><p class="ql-block">立此崂山青山,念起远方故乡。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">我仿佛看到了慈祥的母亲,老屋蒲扇轻轻摇。</p><p class="ql-block">花甲之年的我,依旧被母亲反复叮咛:别太辛苦,好好善待自己。</p><p class="ql-block">人间最深的爱,从不轰轰烈烈,只是岁岁如常的牵挂。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">又忆父亲沉静的目光,默默守望,全然相信。</p><p class="ql-block">相信我踏山行路,皆能从容;遇见风雨,皆可自愈。</p><p class="ql-block">父母的期许,是我走遍百村山河,最稳、最暖的底气。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">风过石墙,思绪归乡。</p><p class="ql-block">老槐摇曳,小河潺潺,石桥静默。</p><p class="ql-block">童年戏水的天真时光,纯粹热烈,温柔铺垫我一生行路的底色。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">南宅科村口三棵水杉亭亭而立,栉风沐雨,静默守村。</p><p class="ql-block">朝暮更替,四季流转,它见证村落烟火,也目送每一位远行者的来去。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">拾级山腰,豁然见山形如莲。</p><p class="ql-block">舒缓温婉,清逸灵秀,浑然一朵天然绽放的青山莲花。</p><p class="ql-block">不张扬,不凌厉,自有一山清雅风骨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">村居依山排布,红瓦错落,户户温润。</p><p class="ql-block">“忠厚传家,读书继世”,楹联随风轻曳。</p><p class="ql-block">神茶、郁垒静守门庭,千年民俗藏于寻常巷陌,护佑一村安宁。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">晴光铺落山野,红瓦灼灼,连片如海。</p><p class="ql-block">东揽莲峰秀气,西含牡丹苍翠。</p><p class="ql-block">田野舒展,青苗茁壮,大地在秋日里酝酿丰盈与希望。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">最动人的风景,不在奇峰,而在人间勤恳。</p><p class="ql-block">无水坡地之上,农人躬身耕耘,汗水入土,无声滋养岁月安稳。</p><p class="ql-block">世间最厚重的誓言,是土地不负耕耘,凡人不负晨昏。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">山风轻至,一只蜻蜓款款栖落身前。</p><p class="ql-block">羽翼剔透,身姿轻柔,静立于山野清风里。</p><p class="ql-block">我默然驻足,轻摄一瞬美好,不忍惊扰山野生灵的自在安宁。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">行至路尽草木深处,我欣然止步。</p><p class="ql-block">不贪高处风光,不负乡人叮咛。</p><p class="ql-block">最美的风景,从来是适可而止的遇见,是心怀善意的敬畏。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">我伫立山腰,久久凝望莲峰群山。</p><p class="ql-block">一山清岚入怀,一村烟火入心。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">原来百村之行,</p><p class="ql-block">阅尽山河,终是阅尽人情;</p><p class="ql-block">走遍山海,终究遇见温柔。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雾是初逢,晴是重逢,</p><p class="ql-block">山是风骨,人是温暖。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一程南宅科,</p><p class="ql-block">揽一山莲意,得一村温良,</p><p class="ql-block">不负秋风,不负人间。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">丙午年初秋 记于崂山沙子口·南宅科村</p> <p class="ql-block">3. 庭院藏繁花,青山作院墙。</p> <p class="ql-block">4. 竹影绕木门,闲居岁月柔。</p> <p class="ql-block">5. 奇石倚青山,俯瞰南宅科。</p> <p class="ql-block">6. 薄雾笼峰峦,山野藏清幽。</p> <p class="ql-block">7. 莲山奇峰立,云雾绕层林。</p> <p class="ql-block">8. 蜻蜓栖野草,山野遇清欢。</p> <p class="ql-block">9. 红瓦连山海,烟火满村居。</p>