<p class="ql-block">1《心灯》</p><p class="ql-block">我想,</p><p class="ql-block">人人心中,</p><p class="ql-block">都有一盏灯,</p><p class="ql-block">那是</p><p class="ql-block">种子发芽的地方,</p><p class="ql-block">那是</p><p class="ql-block">爱的渊泉,</p><p class="ql-block">那是</p><p class="ql-block">丰羽的巢房,</p><p class="ql-block">那是</p><p class="ql-block">远方的思念,</p><p class="ql-block">那是</p><p class="ql-block">梦中的缠绵。</p><p class="ql-block">一一墨言</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">AI解句说图:</span></p><p class="ql-block">这盏灯就藏在我们心底最软的角落,哪怕日子磨得人发慌,只要抬眼瞥见那点暖光,脚下就又有了往前挪的力气,像春枝上攒着的花骨朵,等着风一吹就慢慢绽开。</p> <p class="ql-block">扇面上晕着浅淡的春烟,粉艳的花顺着枝桠探出来,墨色的老墙安安静静卧在花影里,像把整个初春的软意都兜在了这方扇面之上,连落下来的细碎白点,都像是春风随手撒下的星子,衬得满纸都是活泛的生气。</p> <p class="ql-block">2《成才两字》</p><p class="ql-block"> "书山有路勤为径 ,</p><p class="ql-block">学海无涯苦作舟。”</p><p class="ql-block">出自于唐宋八大之首的韩愈之手。</p><p class="ql-block">一语传千年,</p><p class="ql-block">价值无古今</p><p class="ql-block">渗透代代人。</p><p class="ql-block">成才两个字:</p><p class="ql-block">一字为勤,</p><p class="ql-block">一字为苦。</p><p class="ql-block">一一墨言</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">AI解句说图</b></p><p class="ql-block">就像寒枝上要熬过霜雪才能攒出满枝花苞,哪有人平白就能站到想去的高处,勤是一步步踩实的脚印,苦是磨完最后一层薄茧才长出来的硬骨,两个字凑在一起,才撑得起“成才”这沉甸甸的分量。</p> <p class="ql-block">落雪的天地安安静静,墨色枝桠上托着点点素白的花,像把整段冬夜的清寂都揉进了扇面里,细碎的雪粒漫在纸面上,连枝桠的每一道转折,都藏着熬过冬寒才肯舒展的韧劲。</p> <p class="ql-block">3《闲言》</p><p class="ql-block">任何大道理,</p><p class="ql-block">一遇到五味杂陈的,</p><p class="ql-block">现实生活,</p><p class="ql-block">就脆弱的不堪一击。</p><p class="ql-block">现实是左右情绪的真神,</p><p class="ql-block">道理只不过是一些文人们的,</p><p class="ql-block">闲下之言。</p><p class="ql-block"> 一一墨言</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:22px;">AI解句说图:</b></p><p class="ql-block">我们总爱捧着书里的大道理往日子里套,到头来才发现,锅里温着的粥,檐下挂着的风,手边没做完的活,这些摸得着的烟火,才是真真切切攥在手里的生活。</p> <p class="ql-block">圆月浮在浅淡的天色里,枝桠斜斜伸出来,缀着几点疏花,细碎的白点像落不完的轻雪,整幅扇面浸在安安静静的月色里,把那些藏在日常里的松弛和释然,都悄悄铺在了纸面上。</p>