《金陵惜别·广陵纵游——读李白二十六岁江东漫游诗篇》2026.7.26

传香

<p class="ql-block">沿着长江读李白(七)</p><p class="ql-block"> ——金陵惜别,广陵纵游</p> <p class="ql-block">金陵惜别·广陵纵游</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">——读李白二十六岁江东漫游诗篇</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">辑首小引</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">开元十四年,李白二十六岁。自荆楚泛舟东下,驻足金陵。秦淮灯火、长干风月,留住了仗剑远游的诗人。金陵城中,诗酒酬宾,与相逢友人依依话别,而后扬帆启程,奔赴广陵扬州。</p><p class="ql-block">少年胸中满怀热忱,笃信相交贵在赤诚。金陵的缱绻离别,是繁华乐章的序曲;广陵的纵意遨游,即将上演一场盛大却终将梦醒的人间游历。这一组诗作,描摹江干市井、渡口归帆、酒肆离觞,写尽金陵至扬州一路江行见闻,藏着青年李白未经世事磋磨的浪漫与天真。</p> <p class="ql-block">一、长干行</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">妾发初覆额,折花门前剧。</p><p class="ql-block">郎骑竹马来,绕床弄青梅。</p><p class="ql-block">同居长干里,两小无嫌猜。</p><p class="ql-block">十四为君妇,羞颜未尝开。</p><p class="ql-block">低头向暗壁,千唤不一回。</p><p class="ql-block">十五始展眉,愿同尘与灰。</p><p class="ql-block">常存抱柱信,岂上望夫台。</p><p class="ql-block">十六君远行,瞿塘滟滪堆。</p><p class="ql-block">五月不可触,猿声天上哀。</p><p class="ql-block">门前迟行迹,一一生绿苔。</p><p class="ql-block">苔深不能扫,落叶秋风早。</p><p class="ql-block">八月蝴蝶黄,双飞西园草。</p><p class="ql-block">感此伤妾心,坐愁红颜老。</p><p class="ql-block">早晚下三巴,预将书报家。</p><p class="ql-block">相迎不道远,直至长风沙。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">简析</p><p class="ql-block">李白客居金陵,听闻长干里商贾人家的离合故事,落笔写下这首千古名篇。长干地处秦淮河畔,商旅云集。诗歌借商妇口吻,诉说青梅竹马的相守,与离别之后无尽的思念。诗人驻足金陵,体察市井人间悲欢,不再只着眼山川胜景。人间聚散的情愫悄然入心,也预示着往后他在广陵,将要亲身体会聚散无常。</p> <p class="ql-block">二、对酒</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">松子栖金华,安期入蓬海。</p><p class="ql-block">此人古之仙,羽化竟何在。</p><p class="ql-block">浮生速流电,倏忽变光彩。</p><p class="ql-block">天地无凋换,容颜有迁改。</p><p class="ql-block">对酒不肯饮,含情欲谁待。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">简析</p><p class="ql-block">流连金陵之时,把酒抒怀。遥想古时仙人安期生,纵然传说羽化登仙,而今踪迹难寻。光阴如闪电倏忽而过,天地恒久,人的青春容颜却转瞬消逝。应当及时行乐,莫负眼前杯酒。</p><p class="ql-block">此诗正是李白此时心境的写照:年少意气,渴望把握当下。向往纵情游乐,也埋下奔赴广陵、挥金宴游的心绪,补足了金陵篇章里及时行乐、向往繁华的心境。</p> <p class="ql-block">三、金陵酒肆留别</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">风吹柳花满店香,吴姬压酒劝客尝。</p><p class="ql-block">金陵子弟来相送,欲行不行各尽觞。</p><p class="ql-block">请君试问东流水,别意与之谁短长。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">简析</p><p class="ql-block">即将离开金陵,友人于酒肆设宴饯行。柳絮纷飞,酒香四溢,金陵一众青年友人举杯相送。诗人将要扬帆远行,众人依依不舍。离情绵绵,恰似眼前奔流不息的长江。</p><p class="ql-block">这是整组诗篇的转折点,一场离别宴,收束金陵岁月。江水滔滔向东,前路便是广陵,满怀憧憬向着江东繁华而去。</p> <p class="ql-block">四、夜下征虏亭</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">船下广陵去,月明征虏亭。</p><p class="ql-block">山花如绣颊,江火似流萤。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">简析</p><p class="ql-block">辞别金陵,舟船连夜驶向扬州。月色笼罩征虏古亭,两岸山花娇艳,江上渔船灯火点点,如同漫天飞萤。短短二十字,勾勒出月夜江行绝美的画卷。舟中诗人眺望夜色江景,满怀期待奔赴广陵,前路一片明媚。</p> <p class="ql-block">五、估客行</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">海客乘天风,将船远行役。</p><p class="ql-block">譬如云中鸟,一去无踪迹。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">简析</p><p class="ql-block">江上商旅往来,远航出海,如同云间飞鸟,漂泊不定、来去无踪。李白行于江上,看着往来奔波的商贾,生出漂泊之感。自己亦是天涯游子,前路漫漫。繁华广陵就在前方,可游子漂泊的底色,早已暗藏心底。</p> <p class="ql-block">六、广陵赠别</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">玉瓶沽美酒,数里送君还。</p><p class="ql-block">系马垂杨下,衔杯大道间。</p><p class="ql-block">天边看绿水,海上见青山。</p><p class="ql-block">兴罢各分袂,何须醉别颜。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">简析</p><p class="ql-block">抵达广陵之后,送别友人。美酒饯行,杨柳系马,举杯话别。放眼远望碧水青山,胸襟开阔。诗人劝慰友人,相逢尽兴,离别不必伤感。</p><p class="ql-block">此时的李白尚处在畅游江东的欢愉之中,洒脱豁达。只是此刻的他尚不知晓,广陵一场繁华大梦,很快便会迎来曲终人散。</p> <p class="ql-block">本辑小结</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">从金陵秦淮长干里,一路泛舟抵达广陵。</p><p class="ql-block">赏市井风月,把酒感叹流光;与友人挥泪惜别,月夜扬帆东下。这一段旅程,是青年李白最肆意烂漫的时光。金陵的离愁、江上的清景、对繁华的向往交织在一起。</p><p class="ql-block">这份热忱与慷慨,驱使他抵达扬州之后广交宾客、轻财好施。而这场江东漫游的喜乐,也即将在广陵慢慢迎来转折,等待他的,是世态炎凉一场深刻的历练。</p> <p class="ql-block">下一篇</p><p class="ql-block">沿着长江读李白(八) </p><p class="ql-block"> ——吴越寻幽,维扬感秋</p>