七言古风:邃壑幽吟

秋野山人(崔春营)

<p class="ql-block">【邃壑幽吟】</p><p class="ql-block">文/崔春营</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">层岩屹立倚苍岑,万木葳蕤覆远林。</p><p class="ql-block">峭壁中分开巨窦,玄门深杳隐幽阴。</p><p class="ql-block">藤萝漫缀崖头翠,野卉轻凝石畔金。</p><p class="ql-block">一径斜通苍壑底,千重暗壑入云深。</p><p class="ql-block"> 遥窥洞口凝寒霭,静听渊底水鸣琴。</p><p class="ql-block">太古洪涛磨石壁,经年雾霭锁山心。</p><p class="ql-block">谁挥鬼斧凿丘麓,造化神功自古今。</p><p class="ql-block">不见尘嚣来此处,唯余风响振幽襟。</p><p class="ql-block"> 昔传灵物潜岩窟,常有云烟出邃嵚。</p><p class="ql-block">险径难攀游客少,荒苔自老岁华侵。</p><p class="ql-block">抬头仰睹青山合,俯首惊看黑渊沉。</p><p class="ql-block">莫向重渊穷秘境,一藏天地自清吟。</p><p class="ql-block"> 山光长伴岩扉静,岁岁风霜任浅深。</p><p class="ql-block">世事奔波人扰扰,此洞萧然无古今。</p><p class="ql-block"> </p>