一抹徐风诗词之(五十七)

一抹徐风

<p class="ql-block">跟着老师学楹联,出句(梅锐仁)老师,对句(徐凤娟)</p> <p class="ql-block">(一)</p><p class="ql-block">当持明镜凡尘察,莫向深渊坠此身,露沾衣,风满袖;</p><p class="ql-block">常咏清诗俗念休,每随逸韵通胜景,山迭翠,水分流。</p> <p class="ql-block">(二)</p><p class="ql-block">星汉淡无色,玉镜独空浮,西东依旧照清愁,春慵恰似春塘水;</p><p class="ql-block">岁华深有痕,瑶琴长自冷,南北不堪闻怨笛,秋恨浑如秋夜长。</p> <p class="ql-block">(三)</p><p class="ql-block">曲江酒冷人归晚,笑指城门说我家,碧柳垂波,鸣蝉噪树;</p><p class="ql-block">斋阁更残客坐深,闲敲棋子消长夜,苍苔满径,凉月沾襟。</p> <p class="ql-block">(四)</p><p class="ql-block">晓镜但愁云鬓改,夜吟应觉月光寒,隐隐川原,凄凉独自甚情绪?</p><p class="ql-block">残灯犹照泪痕深,旧事忍随秋雨冷,昏昏院落,寥落怎堪闻笛声?</p> <p class="ql-block">(五)</p><p class="ql-block">松影下,散诞更无拘,一醉任风吹,但得心闲无个事;</p><p class="ql-block">柳阴边,逍遥自有处,半醒听鸟唤,休言梦好有多时。</p> <p class="ql-block">(六)</p><p class="ql-block">人生天地常如客,何独乡关定是家,江风索我吟,岭月悬空洒;</p><p class="ql-block">笔写春秋不只诗,由来景物真同画,山色为君醉,泉声伴鹤归。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">​</p>