天人菊花赋并附 一枝花词一首

夕阳无限好99

<p class="ql-block">【一枝花】咏天人菊</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">浅晕凝霞绮,柔瓣衔清露。</p><p class="ql-block">丹心存素抱,艳不借尘污。</p><p class="ql-block">寄迹郊墟,懒逐名园趣,</p><p class="ql-block">风前舒丽羽。</p><p class="ql-block">纵骄阳漫卷自在嫣然,</p><p class="ql-block">抱天趣安然伴芳草住。</p><p class="ql-block">文/夕阳无限好99</p><p class="ql-block">2026.7.22</p> <p class="ql-block">天人菊花赋</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">炎序铺茵,芳丛吐曜。有花名天人菊,托根郊野,焕彩晴皋。翠叶纷披,展柔条以承露;繁英错落,舒锦瓣而凌飚。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">观其形也:外缘鎏金,凝旭光之潋滟;中裳绛赤,染丹霞之秾妖。丹紫盘心,簇繁丝如攒绣;层轮叠萼,张霞扇以逍遥。半染胭脂,半融蜜蜡,色不借乎人工,艳自生于天造。残苞圆褐,犹存待放之姿;嫩蕊初萌,暗蓄争妍之调。杂茸草以相萦,伴野卉而同韶。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">察其性焉:不耽华囿,安于荒径。耐骄阳而不萎,历燥风而弥劲。无桃李之趋时,谢兰芷之幽静。寻常丘垅,便可安身;淡淡烟光,足供清兴。纵无雕栏护持,自具蓬勃之英气;未藉骚客题咏,独守天然之真性。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">若夫晴日临原,群芳竞秀。天人菊迤逦成丛,灼灼连畴。彩瓣迎曦,若仙娥舒袂;芳姿映碧,如锦绮横丘。蜂蝶循香而往复,烟云绕丛以悠游。远瞻则霞铺绿野,近赏则色豁清眸。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">感其风骨,遂作铭曰:</p><p class="ql-block">禀天地之灵粹,弃亭榭之羁囚。</p><p class="ql-block">金绯焕兮明野陌,劲节立兮傲炎秋。</p><p class="ql-block">名承天人,得自然之逸韵;</p><p class="ql-block">荣随朝暮,守淡泊之清猷。</p><p class="ql-block">何须移植玉堂,博取世人瞻慕;</p><p class="ql-block">自在郊原生长,长留艳色于平畴!</p><p class="ql-block"> 文/夕阳无限好99</p><p class="ql-block">2026.7.22</p>