原野无言,心越千年 一一简评西门吹雪的《原野》

大海(广大)

<p class="ql-block">原野无言,心越千年</p><p class="ql-block">一一简评西门吹雪的《原野》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">李海庆(大海广大)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 西门吹雪写的《原野》这首诗诗以四季流转铺展原野全貌,四句一节,分写春、夏、秋、冬,末段收束抒怀,结构规整,脉络清晰。</p><p class="ql-block"> 春日菜花金、桃林红,以“燃”写繁花盛放,动感浓烈;夏日烈阳浓荫、湖波蝉鸣,冷暖动静相映,山野生机扑面而来;秋山红叶、白芦飞鸿,搭配漫野稻香,画面开阔恬淡;冬霜枯草、寒风吹叶,万物蛰伏,静蓄生机,四季景致各有风骨。</p><p class="ql-block"> 写景炼字颇有巧思,“泼墨荫”“叶逸翩”等比喻灵动,视听结合,山野层次分明。尾联由景入情,天地无言、人立片刻便心神穿越千年,把原野厚重苍茫的氛围感写透,物我相融,颇有古风的味道,余味悠长。</p><p class="ql-block"> 全诗前四段写景,只为铺垫,最后四句才道.出藏在原野里的辽阔哲思,是全诗的灵魂所在。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">2026-7-14-</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">附原玉</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">原野</p><p class="ql-block">西门吹雪(四川)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">山下菜花田</p><p class="ql-block">野外桃林满</p><p class="ql-block">春风吹又吹</p><p class="ql-block">金花红卉燃</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">阳光炽似火</p><p class="ql-block">树冠泼墨荫</p><p class="ql-block">湖面清波漾</p><p class="ql-block">蝉鸣倍清新</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">清秋万山红</p><p class="ql-block">水远芦洲白</p><p class="ql-block">云淡飞鸿远</p><p class="ql-block">稻香秋无涛</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">枯草清霜染</p><p class="ql-block">寒风叶逸翩</p><p class="ql-block">虫蛇皆隐迹</p><p class="ql-block">荒野待春天</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">天地长悠悠</p><p class="ql-block">原野自无言</p><p class="ql-block">我来立片刻</p><p class="ql-block">心已越千年</p>