<p class="ql-block">图文拍摄编辑:老饕</p><p class="ql-block">美 篇 号:60958921</p> <p class="ql-block">七律·游罗布人村寨</p><p class="ql-block ql-indent-1">瀚海黄沙接远天,</p><p class="ql-block ql-indent-1">驼铃摇碎暮云烟。</p><p class="ql-block ql-indent-1">长河润养千年木,</p><p class="ql-block ql-indent-1">大漠深藏一脉泉。</p><p class="ql-block ql-indent-1">芦屋围篱栖岁月,</p><p class="ql-block ql-indent-1">卡盆逐浪记流年。</p><p class="ql-block ql-indent-1">罗布百岁垂纶客,</p><p class="ql-block ql-indent-1">坐看斜阳落鬓边。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> 游侠儿:老饕</p><p class="ql-block">罗布人村寨(骈赋)</p><p class="ql-block ql-indent-1">塔河奔涌,穿大漠以蜿蜒;沙海苍茫,绕孤村而静卧。胡杨千载,守岁月之沧桑;神女一泓,映云天之澄澈。</p><p class="ql-block ql-indent-1">此乃罗布之秘境,西域之桃源;避尘嚣于世外,寄幽怀于水泽。</p><p class="ql-block ql-indent-1">观其寨门古朴,鱼骨为梁;屋舍简陋,胡杨作椽。不种五谷,唯凭舟楫以谋生;不牧牛羊,独赖鱼虾而度岁。</p><p class="ql-block ql-indent-1">卡盆轻荡,划破碧波之痕;渔网高张,网住时光之味。红柳烤鱼,香飘十里之遥;基尼斯坑,焰暖八方之胃。</p><p class="ql-block ql-indent-1">至若驼铃远逝,丝路遗踪;木卡姆声,非遗绝艺。太阳图腾,昭光明之信仰;</p><p class="ql-block ql-indent-1">尖顶白帽,显古朴之风仪。百岁阿翁,雕木碗以寄情;慈祥阿婆,倚柴门而含睇。沙丘为屏,护此一方净土;塔河为带,系此万缕情思。</p> <p class="ql-block">水成了绿洲褪成沙漠的红线,当地人称这里为“阿不旦”,意思是“水草丰美、适宜居住”的地方。这名字透着罗布人的豁达和倔强。</p> <p class="ql-block">“炭烤鱼”,罗布人是新疆最古老的土著之一。史书记载他们“不种五谷,不牧牲畜,唯以小舟捕鱼为食”。</p> <p class="ql-block">热浪裹挟着沙砾扑打脸颊,仿佛在提醒老饕:“你正站在塔克拉玛干沙漠的边缘。”</p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">嗟乎!适者生存,罗布人乃大漠之活化石;天人合一,村寨者乃丝路之真传奇。水绕沙环,绘天地之妙笔;</p><p class="ql-block ql-indent-1">人鱼共舞,谱生命之新诗。虽历迁徙之艰,犹存阿不旦之愿;纵经岁月之变,不改淡泊之姿。美哉斯寨,世外桃源;壮哉斯人,大漠传奇!</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block">《罗布人源流考》</p><p class="ql-block ql-indent-1">【罗布人者,西域大漠之遗民也。世居塔里木河下游,依水而栖,与世隔绝。其俗尚渔猎,不事耕牧,以舟楫为车马,以鱼虾为稻粱,诚大漠之活化石,丝路之真传奇也。今考其源流、风俗及种族之变迁,以探其究竟。】</p><p class="ql-block">一、 源流探微</p><p class="ql-block ql-indent-1">罗布人之称,盖源于罗布泊。昔罗布泊广袤无垠,为西域巨泽,罗布人依泽而居,故得此名。</p><p class="ql-block ql-indent-1">其先祖可溯至汉唐之世,或为古楼兰之遗民,或为塞种、羌人之支系。史载楼兰国后更名鄯善,随塔里木河改道,泽国渐涸,部族遂迁徙于下游水泽之地,避尘嚣于世外,历千载而独存。</p><p class="ql-block">二、 风俗文化</p><p class="ql-block ql-indent-1">罗布人之俗,迥异于他族。其居以胡杨为椽,红柳为篱,简陋古朴。</p><p class="ql-block ql-indent-1">生计唯凭舟楫,以“卡盆”(独木舟)渡水,张网捕鱼,不种五谷,不牧牛羊。食则以红柳烤鱼为珍馐,味极鲜美。其信仰多奉自然,崇拜太阳图腾,视胡杨为神木。</p><p class="ql-block ql-indent-1">又有木卡姆之遗韵,歌声苍凉悲壮,诉尽大漠之沧桑。其人淡泊宁静,百岁寿星常见,盖因心无挂碍,顺应天道故也。</p> <p class="ql-block">罗布泊日渐干涸,族群沿着塔里木河一路迁徙,最终在这片沙漠边缘找到了新的栖息地。</p> <p class="ql-block">他们是罗布泊沧海桑田的见证人,被称为“最后的楼兰后裔”。</p> <p class="ql-block">罗布人有一句老话:万载沙漠,千年胡杨,百岁罗布人。</p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block">三、 种族融合</p><p class="ql-block ql-indent-1">罗布人虽自称一族,然其血脉实乃多民族交融之果。初为古印欧语系之塞种与土著羌人混合,后经汉唐屯田、丝路往来,渐染汉风。元明以降,回鹘西迁,伊斯兰文化渐入,罗布人遂多改信伊斯兰教,语言亦渐突厥化,然其底层仍保留诸多古羌与印欧之遗俗。</p><p class="ql-block ql-indent-1">清代林则徐戍边,曾抚其民,汉文化之影响益深。故罗布人者,实乃塞种、羌、汉、回鹘诸族血脉与文化交融之结晶,见证西域民族迁徙融合之宏大历史。</p><p class="ql-block">四、 结语</p><p class="ql-block ql-indent-1">嗟乎!沧海桑田,罗布泊虽已干涸,然罗布人依塔里木河而存,其坚韧不拔之精神,令人叹服。</p><p class="ql-block ql-indent-1">其文化如大漠胡杨,历经风沙而不倒。今之学者,当深究其源流,保护其遗存,使此大漠奇葩,永耀中华文明之林。</p><p class="ql-block">《沁园春·罗布人》</p><p class="ql-block ql-indent-1">大漠孤烟,塔水长流,胡杨蔽天。</p><p class="ql-block ql-indent-1">看沙丘如浪,围篱作障;神湖似镜,倒映云烟。</p><p class="ql-block ql-indent-1">卡盆轻摇,鱼叉高擎,不种桑麻不牧田。</p><p class="ql-block ql-indent-1">斜阳里,有红柳烤鱼,香漫村边。</p><p class="ql-block ql-indent-1">千年岁月悠然,叹活化石、桃源在世间。</p><p class="ql-block ql-indent-1">赏木卡姆曲,非遗绝唱;太阳图腾,信仰如磐。</p><p class="ql-block ql-indent-1">百岁阿翁,慈祥阿婆,淡泊光阴自坦然。</p><p class="ql-block ql-indent-1">驼铃远,但沙环水绕,梦驻阿不旦。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> 游侠儿:老饕</p> <p class="ql-block">一个民族跟着河走,河到哪里,家就到哪里。</p> <p class="ql-block">胡杨千年不死,死后千年不倒,倒后千年不朽——它用三千年光阴,把“故事”讲得荡气回肠。</p> <p class="ql-block">这些用胡杨木和红柳枝搭建的屋子简朴而坚固,罗布人称这种木屋为“萨托玛”——选中海子边的一棵大树,以树冠为顶,四角竖起胡杨树干,外围用红柳条扎成篱笆墙。</p> <p class="ql-block">《七律·“阿不旦”》</p><p class="ql-block ql-indent-1">瀚海黄沙接远天,</p><p class="ql-block ql-indent-1">驼铃摇碎暮云烟。</p><p class="ql-block ql-indent-1">长河润养千年木,</p><p class="ql-block ql-indent-1">大漠深藏一脉泉。</p><p class="ql-block ql-indent-1">芦屋围篱栖岁月,</p><p class="ql-block ql-indent-1">卡盆逐浪记流年。</p><p class="ql-block ql-indent-1">罗布百岁垂纶客,</p><p class="ql-block ql-indent-1">坐看斜阳落鬓边。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> 游侠儿:老饕</p> <p class="ql-block">《鹧鸪天·罗布人的修真》</p><p class="ql-block ql-indent-1">塔水悠悠绕古村,胡杨千载立黄昏。</p><p class="ql-block ql-indent-1">沙丘起伏驼铃远,芦屋参差木作门。</p><p class="ql-block ql-indent-1">鱼作食,水为邻,卡盆一叶渡晨昏。</p><p class="ql-block ql-indent-1">人间自有长生诀,不在仙山在朴真。</p> <p class="ql-block">《西江月·胡杨林未遇秋色》</p><p class="ql-block ql-indent-1">碧玉偏余翠色,金风未染虬枝。</p><p class="ql-block ql-indent-1">胡天六月客来早,辜负丹青妙笔。</p><p class="ql-block ql-indent-1">莫道未遇金黄,且看芦苇新姿。</p><p class="ql-block ql-indent-1">千年不死待何时,雨旱由他自持。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> 游侠儿:老饕</p> <p class="ql-block">他们逐水而居,哪里有“海子”,哪里就是家园。</p> <p class="ql-block">塔里木河在村寨不远处静静流过。站在河边往南看,就是一望无际的塔克拉玛干沙漠。</p> <p class="ql-block">一边是干涸的沙漠,一边是清澈的塔里木河与神女湖,水中还有鱼儿和黑天鹅游弋。这奇异的反差让人恍惚。</p> <p class="ql-block">【独孤求败】</p><p class="ql-block">“渺沧海之一粟,哀吾生之须臾。”</p> <p class="ql-block"> 游侠儿:老饕 </p><p class="ql-block"> 邀约阅读评论</p>