新疆之旅:赛里木湖

老饕

<p class="ql-block">图文拍摄编辑:老饕</p><p class="ql-block">美 篇 号:60958921</p> <p class="ql-block ql-indent-1">《戍边老兵·与赛里木湖的私语》</p><p class="ql-block ql-indent-1">解甲工读五十秋,</p><p class="ql-block ql-indent-1">净湖如鉴意难休。</p><p class="ql-block ql-indent-1">雪岭倒悬澄玉镜,</p><p class="ql-block ql-indent-1">云烟开处画中舟。</p><p class="ql-block ql-indent-1">三台旧驿风犹在,</p><p class="ql-block ql-indent-1">点将高台迹尚留。</p><p class="ql-block ql-indent-1">莫道西来无剩水,</p><p class="ql-block ql-indent-1">一珠蓝泪润神州。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> 游侠儿:老饕</p><p class="ql-block ql-indent-1">西域之北,天山之麓,有巨浸焉,名曰赛里木。</p><p class="ql-block ql-indent-1">其地高寒,去海千仞,网传“大西洋最后一滴眼泪”。虽远隔重洋,独钟灵秀,余文友五人尝闻其名而神往之。今终组团往游其胜,“三一居士”私心暗喜,一张老脸发出欢快的猪叫声。</p><p class="ql-block ql-indent-1">【注:一棋局、一秃笔、外加一张无坚不摧的嘴。号:“三一居士”,字:皮牙子(馕)】</p><p class="ql-block ql-indent-1">一路向西,小车像一片流云,在天山褶皱深处蜿蜒攀升。出伊犁河谷、越重峦、度险隘、辗转翻过山梁。</p><p class="ql-block ql-indent-1">一片蓝便毫无征兆地撞进眼帘,但见群山环抱中。一泓碧水,湛然如镜,横亘于苍穹之下。</p><p class="ql-block ql-indent-1">其色非蓝非碧,乃天光云影与雪山精魄之所凝,澄澈空玄,明丽不可方物。</p><p class="ql-block ql-indent-1">呵呵……初见赛里木湖真容,对老饕真是一场视觉与灵魂的双重沦陷。</p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">时维七月,塞外草长莺飞,而湖畔野花犹如彩笔点点,撒落苍苔,与湖光相映,清绝尘寰——浑不似人间颜色。</p><p class="ql-block ql-indent-1">当地人叫它“赛里木淖尔”,蒙古语意为“山脊梁上的湖”。</p><p class="ql-block ql-indent-1">“基督光”透过云层,湖面泛起细碎鳞光。当地人称“赛湖跃金”。远处雪山倒映水中,山影与云影交织沉浮,分不清哪是天哪是湖。</p><p class="ql-block ql-indent-1">古往今来,无数文人墨客曾在此驻足。元代长春真人丘处机路过此地,曾写下“日出下观沧海近,月明上与天河通”的千古绝唱;清代洪亮吉赞其为“不染一尘”的西方净海。</p><p class="ql-block ql-indent-1">就连当年西征的成吉思汗,也勒马湖岸,让千年的金戈铁马之声,化作今日点将台上呼啸的风声。历史的沧桑与自然的永恒在此交汇,让这份蓝多了几分悲悯与深沉。</p><p class="ql-block ql-indent-1">五千年过去,湖还是那面镜子,照过古人,也照着我们自己。</p><p class="ql-block ql-indent-1">车循湖岸徐行,但见四围峰峦叠嶂,云杉森森,如屏如障,卫此灵渊。风起则万顷琉璃,碎作银鳞;风定则一鉴平铺,倒涵星斗。水鸟时掠波而过,天鹅鸣声清越,破空山之寂寥。</p><p class="ql-block ql-indent-1">有牧人驱牛羊于草甸,毡房点点,炊烟袅袅,恍若桃园之民,不知魏晋。</p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">湖水不是那种单一的蓝,它是大自然最慷慨的调色盘。近岸处,是通透的浅碧,清澈得能数清湖底每一颗圆润的鹅卵石;视线渐远,它化作纯粹的碧蓝,继而沉淀为宁静的深蓝,直至与天际相接的地方,融成了一块巨大而深邃的蓝宝石。</p><p class="ql-block ql-indent-1">阳光倾洒时,湖面仿佛被揉碎了一把钻石,璀璨流转;而当云层低垂,它又沉郁成一块巨大的青金石,深不见底,带着一种透明的威严,鄙视着世间所有的浮躁与喧嚣。</p><p class="ql-block ql-indent-1">赛里木湖的浪漫,藏在它瞬息万变的脾气里。正午时分,它像一块巨大的蓝丝绸,轻柔地抖动在大西洋送来的最后一抹西风里;</p><p class="ql-block ql-indent-1">待到日斜,阳光从云缝中挤出来,给湖面镀上一层金红,一半是燃烧的火,一半是沉郁的蓝,两种颜色在浪尖上缠绵,最终晕染成温柔的粉紫。</p><p class="ql-block ql-indent-1">在这里,你甚至能听见风与水的私语。站在浅水滩,弯腰掬起一捧湖水,那源自雪山融水的冰凉瞬间穿透指尖,直抵心底。</p><p class="ql-block ql-indent-1">这是高原冷水湖特有的问候,也是它与你之间最隐秘的肌肤之亲。</p><p class="ql-block ql-indent-1">这片湖的浪漫,还在于它承载的厚重与孤寂。七千万年的地质变迁,西风带着水汽跨越欧亚大陆,却因无法翻越天山的高度而在此怅然落下,汇聚成这汪碧水。</p><p class="ql-block ql-indent-1">“大西洋的最后一滴眼泪”——这名字浪漫得近乎忧伤。</p><p class="ql-block ql-indent-1">它不因困境而气馁,不因寂寞而放弃。哈萨克族长诗里,赛里木湖是一对殉情恋人泪水汇成的。</p><p class="ql-block ql-indent-1">蒙古族传说中,姑娘切丹被魔鬼掳走,青年雪得克赶来时伊人已逝,纵身跃入深潭。自此泪水化作万顷碧波。</p><p class="ql-block ql-indent-1">其实湖水更像是一首写在高原上的情诗,每一滴都浸透了极致的纯净与深情。</p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">伸手探进湖水,忽觉得每一道波纹触摸都是上帝给予的吻。</p><p class="ql-block ql-indent-1">资料考证此湖始乃地裂山崩,冰川融汇而成,历千万祀而不息。观其形胜,诚非人力所能为。</p><p class="ql-block ql-indent-1">昔张骞凿空,班超定远,皆曾经行此域,驼铃古道,商旅络绎,胡汉交融,文轨同文。今虽烽燧寂然,而湖山无恙,犹存汉唐风骨。</p><p class="ql-block ql-indent-1">民族融合的脚步同样没有绕过这片湖,自秦汉以降,匈奴、乌孙、突厥、回鹘等民族已在湖畔逐水草而居。</p><p class="ql-block ql-indent-1">唐代这里是丝绸之路新北道的必经之地。1219年成吉思汗率20万大军西征,曾在湖西北筑起点将台。清代设军台于湖东,因是第三台,得名“三台海子”。</p><p class="ql-block ql-indent-1">林则徐被贬伊犁途中经过赛里木湖,写下的《三台海子》一诗最为著名:“里海波涛接远天,三台形胜自年年。”</p><p class="ql-block ql-indent-1">如今点将台286级台阶仍在,登高纵览,湖山依旧,当年的金戈铁马早已沉入湖底,只余轻风过耳。</p><p class="ql-block ql-indent-1">赛里木湖一直蓝着,蓝得不卑不亢。数百万年它都这样蓝着——地壳运动没能让它浑浊,战马嘶鸣没能让它喧嚣,情人的眼泪没能让它忧伤。</p><p class="ql-block ql-indent-1">它只是蓝着,用一湖不动声色的澄明,接纳一切,也消融一切。</p><p class="ql-block ql-indent-1">遥望云光垂野,倒映湖心,恍若身浮玉宇,与天地精神相往来。忆戍边老兵,曾在此枕戈待旦,望月思乡,其慷慨悲歌,或与松涛同咽,湖月同明。</p> <p class="ql-block ql-indent-1"><br></p><p class="ql-block ql-indent-1">草甸的哈萨克族毡房里升起了炊烟,奶茶的香气混着湖水的清冽飘散在风中。牧民拨动油亮的冬不拉,悠扬的琴声与湖水的轻拍声交织在一起。</p><p class="ql-block ql-indent-1">风吹草低,牛羊成群,草原上野花盛开。忽然!毡房内闪出一个靓影,眼见她红靴白裙,绣帽翠羽,微风拂衣,飘然欲举、有童话世界里的清丽出尘之姿……。</p><p class="ql-block ql-indent-1">天地有大美而不言,非亲历者不能得其真味也。</p><p class="ql-block ql-indent-1">世间有些风景一旦见过,便会刻进骨血。这滴蓝色的眼泪,不仅抚平了大漠深处的荒凉,更在某个不经意的瞬间,会从记忆深处涌出,用它的清冽与干净,提醒着我们:</p><p class="ql-block ql-indent-1">在这喧嚣的人世间,曾有一片净土,值得你用半生去回味与守望。</p><p class="ql-block ql-indent-1">嗟乎!山河不改,人事代谢,唯此湖千秋澄澈,映照古今。</p><p class="ql-block ql-indent-1">遂濡笔以记,庶几后人知西域有此神境,非徒传说云尔。</p><p class="ql-block ql-indent-1">《满江红·赛里木湖》</p><p class="ql-block ql-indent-1">万仞天山,横空裂、瑶池坠玉。</p><p class="ql-block ql-indent-1">凝望处、雪峰衔镜,云涛泼绿。</p><p class="ql-block ql-indent-1">地火千年熔作魄,西风万里倾成醁。</p><p class="ql-block ql-indent-1">问何年、大漠捧明珠,惊寰目?</p><p class="ql-block ql-indent-1">乌孙月,犹可掬;</p><p class="ql-block ql-indent-1">唐驿柳,空相续。</p><p class="ql-block ql-indent-1">叹点将台畔,几回残镞。</p><p class="ql-block ql-indent-1">今古兴亡沉水底,往来舟楫浮天旭。</p><p class="ql-block ql-indent-1">正斜阳、染透牧人歌,苍茫逐。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> 游侠儿:老饕</p><p class="ql-block ql-indent-1"><br></p> <p class="ql-block">《赛湖·放飞自我》</p><p class="ql-block ql-indent-1">天山西脊卧琉璃,</p><p class="ql-block ql-indent-1">万顷澄波浸雪衣。</p><p class="ql-block ql-indent-1">风过草甸云影碎,</p><p class="ql-block ql-indent-1">一泓绝艳世间稀。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> 游侠儿:老饕</p> <p class="ql-block">《赛里木湖-独奏〈梁祝〉》</p><p class="ql-block ql-indent-1">湖比明镜草如毡,</p><p class="ql-block ql-indent-1">白发徐扶白玉弦。</p><p class="ql-block ql-indent-1">指底晴波忽骤雨,</p><p class="ql-block ql-indent-1">一双彩蝶落裙边。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> 游侠儿:老饕</p> <p class="ql-block"> 【横着放大欣赏】</p><p class="ql-block">《蝶恋花·净湖<span style="font-size:18px;">·</span>虎妻奏梁祝》</p><p class="ql-block ql-indent-1">碧透琉璃天映水。</p><p class="ql-block ql-indent-1">草甸如茵,漫把琴囊启。</p><p class="ql-block ql-indent-1">弓起湖风生旖旎,</p><p class="ql-block ql-indent-1">弦间忽坠双飞翅。</p><p class="ql-block ql-indent-1">旧谱重翻霜满指。</p><p class="ql-block ql-indent-1">不是当年,却有当年意。</p><p class="ql-block ql-indent-1">白首红妆相对醉,</p><p class="ql-block ql-indent-1">蝶魂散入烟波里。</p><p class="ql-block ql-indent-1"> 游侠儿:老饕</p> <p class="ql-block">  恢弘的果子沟大桥</p><p class="ql-block"> 游侠儿:老饕</p><p class="ql-block"> 邀约阅览评论</p>