<p class="ql-block">朗诵:阿梅 美篇号:68454770</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 《 晚 晴 》</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 唐•李商隐</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 深居俯夹城,春去夏犹清。</p><p class="ql-block"> 天意怜幽草,人间重晚晴。</p><p class="ql-block"> 并添高阁迥,微注小窗明。</p><p class="ql-block"> 越鸟巢干后,归飞体更轻。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【译文】一个人深居简出过着清幽的日子,俯瞰夹城,春天已去,夏季清朗。小草饱受雨水的浸淹,终于得到上天的怜爱,雨过天晴了。登上高阁,凭栏远眺,天高地迥,夕阳冉冉的余晖透过窗棂。越鸟的窝巢已被晒干,它们的体态也恢复轻盈了。</p> <p class="ql-block"><b style="font-size:22px;"> 《 江 村 》</b></p><p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 唐•杜甫</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">清江一曲抱村流,长夏江村事事幽。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">自去自来梁上燕,相亲相近水中鸥。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">老妻画纸为棋局,稚子敲针作钓钩。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">但有故人供禄米,微躯此外更何求?</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(237, 35, 8);">【译文】一道弯弯曲曲的清清江水环绕村子流过,漫长的夏日中江边的小村所有事物都显得那么幽静。梁上有自由自在来去的燕子,水中有亲亲昵昵的鸥鸟。我的老伴在纸上画出格子充当棋盘,我的小孩把针敲弯当做钓钩。只要我的老朋友给我提供生活来源,除我这一身之外还有什么需求呢?</span></p> <p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 《游开元精舍》</b></p><p class="ql-block"><b> 唐•韦应物</b></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 夏衣始轻体,游步爱僧居。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 果园新雨后,香台照日初。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 绿阴生昼静,孤花表春馀。</span></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);"> 符竹方为累,形迹一来疏。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="color:rgb(22, 126, 251);">【译文】初夏时节,诗人在一个雨过天晴的日子里到过去经常来的开元精舍游玩。看到果园、香台格外清新。浓郁的树阴显得这里的白天非常宁静,孤零零的花朵表明春天已经过去。由于寺院周围长起了很多竹子挡住了视线。使诗人觉得这个过去经常来的地方有些陌生。</span></p>