《赠卫八处士》 杜甫

国学经典

<p class="ql-block">《赠卫八处士》</p><p class="ql-block"> 杜甫</p><p class="ql-block">原文</p><p class="ql-block"><b>人生不相见,动如参与商。</b></p><p class="ql-block"><b>今夕复何夕,共此灯烛光。</b></p><p class="ql-block"><b>少壮能几时?鬓发各已苍!</b></p><p class="ql-block"><b>访旧半为鬼,惊呼热中肠。</b></p><p class="ql-block"><b>焉知二十载,重上君子堂。</b></p><p class="ql-block"><b>昔别君未婚,儿女忽成行。</b></p><p class="ql-block"><b>怡然敬父执,问我来何方。</b></p><p class="ql-block"><b>问答乃未已,儿女罗酒浆。</b></p><p class="ql-block"><b>夜雨剪春韭,新炊间黄粱。</b></p><p class="ql-block"><b>主称会面难,一举累十觞。</b></p><p class="ql-block"><b>十觞亦不醉,感子故意长。</b></p><p class="ql-block"><b>明日隔山岳,世事两茫茫。</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">白话译文</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">世间好友常常难以相见,就像天上此出彼没的参星、商星,永远无法碰面。</p><p class="ql-block">今夜是何等难得的夜晚,我们能一同坐在烛光之下相聚。</p><p class="ql-block">青春年少的时光能有多久?如今我们两人双鬓都已花白!</p><p class="ql-block">打听旧日相识的友人,大半都已离世,我失声惊叹,心中悲痛滚烫。</p><p class="ql-block">哪里能想到,时隔二十年,我还能再次踏进你的家门。</p><p class="ql-block">当年分别时你尚且没有成婚,如今你的儿女已经站满一堂。</p><p class="ql-block">孩子们和和气气,恭敬对待父亲的老友,纷纷问我从什么地方赶来。</p><p class="ql-block">彼此问答还没有结束,孩子们就端来了美酒佳肴。</p><p class="ql-block">冒着夜雨去割来新鲜春韭,新煮的米饭掺着香甜黄粱。</p><p class="ql-block">主人感慨一次相见太过难得,一杯接一杯连干十杯酒。</p><p class="ql-block">喝下十杯酒我也不觉醉意,只因感念你长久不变的旧情。</p><p class="ql-block">明天一别,重重山川将你我阻隔,往后世事茫茫,不知何时才能重逢。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">词句注释</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 参与商:两颗星宿,一东一西,此升彼落,永不相见,喻离别难逢。</p><p class="ql-block">2. 处士:隐居不做官的读书人。</p><p class="ql-block">3. 父执:父亲的老友。</p><p class="ql-block">4. 间黄粱:米饭中掺黄米,古时家常美味。</p><p class="ql-block">5. 觞:酒杯。</p><p class="ql-block">6. 故意:旧日情谊、故人心意。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">赏析(结合上文《杜甫埋伏在中年等我》)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 叙事朴素,字字写实</p><p class="ql-block">全诗没有华丽辞藻,全程记录老友久别重逢的家常场景:初见惊叹、儿女问好、雨夜备菜、把酒谈心、感叹别离,全是普通人的生活细节,平淡却直击人心。</p><p class="ql-block">2. 藏着中年人的沧桑</p><p class="ql-block">少年读只觉平淡,人到中年历经离别、亲人逝去、岁月催老,才能读懂几层心酸:青春转瞬消逝、故人半数离世、二十年光阴一晃而过、相逢短暂转眼又要分离。</p><p class="ql-block">3. 温情底色是悲悯</p><p class="ql-block">纵然满是岁月悲凉,诗中依旧有温暖:友人热情款待、晚辈温柔有礼、多年情谊不曾变淡。杜甫写尽人间离别苦楚,却从未丢掉人间温情,这也是中年人才读懂的厚重。</p><p class="ql-block">4. 呼应文章主旨</p><p class="ql-block">年轻时偏爱李白、王维的洒脱浪漫,看不懂杜甫的沉重;等到历经悲欢离合,再读此诗,才发觉杜甫写的正是自己半生奔波、亲友离散的人生,这便是“杜甫埋伏在中年等我”。</p>