巍巍太乙耸青霄,绝顶时逢采药樵《咏终南山》律诗3首

松间逸客

<p class="ql-block"> 《七律·咏终南山》</p><p class="ql-block"> 松间逸客</p><p class="ql-block">巍巍太乙耸青霄,绝顶时逢采药樵。</p><p class="ql-block">静倚松阴闻磬晚,闲观石径月轮摇。</p><p class="ql-block">风回万壑传空响,人返孤窗对影寥。</p><p class="ql-block">欲问幽栖何处是,寒烟漠漠锁溪桥。</p> <p class="ql-block"> 《七律·咏秦岭》</p><p class="ql-block"> 松间逸客</p><p class="ql-block">千里纵横万仞山,祖龙一脉出云端。</p><p class="ql-block">分流南北九州润,俯仰乾坤四海宽。</p><p class="ql-block">汉阙唐宫湮宿雨,周风秦韵付危栏。</p><p class="ql-block">春秋兴废凭谁问?且看长安落日寒。</p> <p class="ql-block">   《五律·终南山》</p><p class="ql-block"> 松间逸客</p><p class="ql-block"> 秦峰倚碧霄,绝顶近仙樵。</p><p class="ql-block"> 云外钟声晚,松间月影摇。</p><p class="ql-block"> 风来千壑应,人去一灯寥。</p><p class="ql-block"> 欲问山中事,寒烟锁石桥。</p>