<p class="ql-block">台风困不住的诗意</p><p class="ql-block"> ——“巴威”捎来的两地诗文</p><p class="ql-block"> 七月流火,台风"巴威"裹挟风雨呼啸而至,困顿家中,窗外雨幕如帘。正当百无聊赖之际,手机屏幕接连亮起——南宁莫永清(蓉倩)先生与丽水诗人马小娅,竟不约而同地从荷塘边发来了新作诗文。一时间,台风的沉闷被诗情驱散,满室荷香仿佛随风而至。</p><p class="ql-block"> 马小娅的两首小诗,以轻盈笔触勾勒出一幅乡野荷塘图。"四袂轻舒游碧叶,荷风十里景初裁",诗句灵动如画,荷叶舒展、清风徐来,乡野相逢的温馨跃然纸上。"鹅浮三五只悠哉,碧水层岩巧意裁",鹅戏碧水、石径溪桥,旧韵新景交织入眸,一派悠然自得的田园意趣,读来令人心旷神怡。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 蓉倩先生的散文《雨后荷塘分外妖娆》则更为细腻深沉。他写骤雨初歇后的邕城荷塘,粉荷傲立碧波,残姿摇曳间尽显从容。多重曝光下莲叶化作水墨版画,水珠凝花、翠竹疏影与荷塘相融,刚柔并济。尤其那句"零落从来不是凋零,风雨反倒淬炼风姿",道出荷之风骨,更暗含人面对灾害应有的坚韧与豁达。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 台风虽猛,终有过境之时;风雨虽急,挡不住人心向暖。正如那池中荷花,任凭风吹雨打,依然亭亭而立、傲然绽放。人亦如此——自然的考验从来不是终点,而是淬炼意志的熔炉。只要心中有诗、眼里有光,再大的风雨也是生活的点缀。“巴威”带来的不只是风雨,更捎来了两地文人以荷为媒的情谊,也见证了我们笑对风雨、从容前行的力量。风雨终会过去,而诗意与希望,永远盛开在前方。</p> <p class="ql-block">荷塘四友</p><p class="ql-block"> 诗/马小娅 </p><p class="ql-block">四袂轻舒游碧叶,</p><p class="ql-block">荷风十里景初裁。</p><p class="ql-block">相逢乡野留佳影,</p><p class="ql-block">惊艳时光入画来。</p> <p class="ql-block">溪邨鹅趣</p><p class="ql-block"> 作者/马小娅</p><p class="ql-block">鹅浮三五只悠哉,</p><p class="ql-block">碧水层岩巧意裁。</p><p class="ql-block">石径溪桥皆旧韵,</p><p class="ql-block">一帧乡景入眸来。</p> <p class="ql-block">一剪梅·路湾神树</p><p class="ql-block"> 诗/马小娅</p><p class="ql-block">老干苍龙旧梦同。</p><p class="ql-block">半揽烟红,</p><p class="ql-block">半隐尘踪。</p><p class="ql-block">清风簌簌唤幼童。</p><p class="ql-block">非是仙翁,</p><p class="ql-block">胜似家翁。</p><p class="ql-block">几世钟灵佑水湾。</p><p class="ql-block">烟火悲欢,</p><p class="ql-block">饱沐乡风。</p><p class="ql-block">沧桑傲屹倚长空,</p><p class="ql-block">守着乡情,</p><p class="ql-block">佑着村童。</p><p class="ql-block">[马小娅为出版路湾晋樟书籍写的诗,作于丽水赴沪的高铁上]</p> <p class="ql-block">荷塘在青田章村。</p><p class="ql-block">为路湾晋樟而作</p><p class="ql-block"> 作者/马小娅</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">古树神龛联句悟道/</p><p class="ql-block">虬枝寂寂倚云根,</p><p class="ql-block">联句斑斑诉旧轩。</p><p class="ql-block">千载乾坤凝笔韵,</p><p class="ql-block">一龛岁月铸诗魂。</p><p class="ql-block">细参墨迹寻樟脉,</p><p class="ql-block">慢抚苔痕辨晋门。</p><p class="ql-block">莫道残碑无至味,</p><p class="ql-block">谒联能解梦中言。</p><p class="ql-block">[注:今莲都路湾村的晋樟下的神龛石碑上赫然有一副楹联:“樟蕴乾坤千年灵气,水涵日月七彩神光”。此联系丽水市诗词楹联学会执行会长虞克有先生创作]</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晋樟园一瞥</p><p class="ql-block">虬柯劲干云空破,</p><p class="ql-block">古拙俱瞻繁绿擎。</p><p class="ql-block">仙落泪珠生岸树,</p><p class="ql-block">日邻江水望农耕。</p><p class="ql-block">千家素果虔诚供,</p><p class="ql-block">万缕红幡祈愿呈。</p><p class="ql-block">忽见村童攀绝顶,</p><p class="ql-block">闲栖一树白鹇惊。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">路湾村晋樟</p><p class="ql-block">虬龙蓄势潜溪岸,</p><p class="ql-block">久睹寒林碧野融。 </p><p class="ql-block">小坞停舟吟宋韵,</p><p class="ql-block">绿波题句识遗风。 </p><p class="ql-block">千年烟雨任吞吐,</p><p class="ql-block">一脉灵根自始终。 </p><p class="ql-block">唯羡人间嘉木耸,</p><p class="ql-block">满腔诚意晋樟崇。</p><p class="ql-block">[注;宋人赵汝迕著有《栝溪停舟》一诗,言及溪边古树]</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">晋樟的传说</p><p class="ql-block">神木擎天立,</p><p class="ql-block">虬枝蔽日斜。</p><p class="ql-block">倭奴窥村夜,</p><p class="ql-block">姐妹洞中遮。</p><p class="ql-block">蛇女白光显,</p><p class="ql-block">山贼惊惧爬。</p><p class="ql-block">苍桑风雨沐,</p><p class="ql-block">灵祗尽天涯。</p><p class="ql-block">[注:这是真实的故事,住在丽水通惠门的一孪生姐妹曾在路湾古樟树洞内成功躲过战乱时期的日本飞机轰炸;又传:古樟树洞中栖居着一条千年白蛇仙,曾有盗匪夜间砍树炼药,白蛇仙就现出原形吓跑盗贼]</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">晋樟园遐思</p><p class="ql-block">虬龙盘翠欲擎天,</p><p class="ql-block">阅尽沧桑守故园。</p><p class="ql-block">晋雨唐风凝劲骨,</p><p class="ql-block">晨烟暮霭掩孤村。</p><p class="ql-block">邻溪惯听银涛怒,</p><p class="ql-block">立世犹看绿叶繁。</p><p class="ql-block">莫问当年谁手植,</p><p class="ql-block">眼前风物即桃源。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">江城子·古樟认亲</p><p class="ql-block"> 虬髯盘踞立村旁。</p><p class="ql-block">晋时樟,</p><p class="ql-block">汉时王。</p><p class="ql-block">沐雨千年,</p><p class="ql-block">阅尽世炎凉。</p><p class="ql-block">百姓焚香三跪拜,</p><p class="ql-block">干娘认,</p><p class="ql-block">佑安康。 </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">梦中风影叩轩窗。</p><p class="ql-block">响叮当,</p><p class="ql-block">嗑家常。</p><p class="ql-block">道是前缘,</p><p class="ql-block">说与小儿郎,</p><p class="ql-block">从此家门添故事,</p><p class="ql-block">春共绿,</p><p class="ql-block">夏阴凉。</p><p class="ql-block">[注:当地民间自古有认古树为“干爹干娘”的习俗,认为长寿的古树能为孩子们驱邪、避凶、趋吉。这棵1600余年的“浙江第一樟”—晋樟,更是成为无数路湾村民的“认亲”对象,该树为路湾村的“大家长”和“守护神”,能护佑一方平安]</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 江城子·与古树共生</p><p class="ql-block"> 樟荫千载护村庄,</p><p class="ql-block">绿阴张,</p><p class="ql-block">鸟栖忙。</p><p class="ql-block">岸土插枝,</p><p class="ql-block">独木已成苍。</p><p class="ql-block">几代乡愁凭此寄,</p><p class="ql-block">承雨露,</p><p class="ql-block">历风霜。 </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 捐资护绿共担当,</p><p class="ql-block">复残桩,</p><p class="ql-block">救危亡。</p><p class="ql-block">民约村规,</p><p class="ql-block">香韵绕山冈。</p><p class="ql-block">留得青魂传后世,</p><p class="ql-block">人树契,</p><p class="ql-block">永流芳。</p><p class="ql-block">[注:瓯商,即温州商人。约在2006年,温州商人高价求购古树,村民们予以坚决抵制外来商业开发]</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> 一剪梅·老树心语</p><p class="ql-block"> 圣木凝霜立晚风,</p><p class="ql-block">枝也摇空,</p><p class="ql-block">影也摇空。</p><p class="ql-block">幽人低语问穷通,</p><p class="ql-block">生也从容,</p><p class="ql-block">死也从容? </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 暗把流光写入淙,</p><p class="ql-block">你映溪中,</p><p class="ql-block">我映溪中,</p><p class="ql-block">倾声问树树无声,</p><p class="ql-block">共与婵娟,</p><p class="ql-block">可否携同。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">声声慢·晋樟问源</p><p class="ql-block">风风雨雨,</p><p class="ql-block">郁郁苍苍,</p><p class="ql-block">巍巍岸耸绿树。</p><p class="ql-block">汲取精华千载,</p><p class="ql-block">有如神助。</p><p class="ql-block">何时草野茁长?</p><p class="ql-block">两晋时,</p><p class="ql-block">已彰风度。</p><p class="ql-block">历劫难,</p><p class="ql-block">又逢春,</p><p class="ql-block">执意荫延今古。 </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">试问当年风釆,</p><p class="ql-block">可识得,</p><p class="ql-block">而今有谁堪语。</p><p class="ql-block">浴火重生,</p><p class="ql-block">满目旧痕独伫。</p><p class="ql-block">欣看鼎新世象,</p><p class="ql-block">显生机,</p><p class="ql-block">翠接碧宇。</p><p class="ql-block">泽后嗣,</p><p class="ql-block">总有赖生态保护。</p> <p class="ql-block">章村之晨。</p> <p class="ql-block">雨后荷塘</p><p class="ql-block">分外妖娆</p><p class="ql-block"> ——盛夏邕城荷塘探幽</p><p class="ql-block"> 文/蓉倩</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> 盛夏邕城,骤雨初歇,燥热尽被清风洗去。</p><p class="ql-block"> 烟雨拂过荷塘,洗尽花叶尘埃,为夏日莲景晕开一抹清润温柔。</p><p class="ql-block"> 几经风雨洗礼,些许荷瓣零落浮于碧波,几茎荷枝微微弯折,自带随性天然的疏落之美。朵朵粉荷傲骨未减,亭亭立于碧水之间,花色清丽鲜亮,于残姿摇曳里悠然舒展,风骨动人。借助多重曝光拍摄,莲叶轮廓层层交织,叶脉纹理分明,化作一帧素雅的水墨版画。</p><p class="ql-block"> 水珠凝驻花瓣,莲蓬伴花开落,花果同框相映成趣,晶莹水珠衬着柔艳荷花,格外灵动动人。塘畔翠竹婆娑,疏影轻落塘中,竹之刚劲、荷之温婉彼此相融。</p><p class="ql-block"> 零落从来不是凋零,风雨反倒淬炼风姿。褪去刻意娇妍,洗去浮华造作,一池荷塘尽显从容本真,悄悄藏下邕城盛夏独有的清幽诗意。</p><p class="ql-block"> /丙午七月初,摄于邕城</p> <p class="ql-block">盈缩之期,</p><p class="ql-block">不但在天;</p><p class="ql-block">养怡之福,</p><p class="ql-block">可得永年……</p> <p class="ql-block">荷塘之晨(一)</p> <p class="ql-block">荷塘之晨(二)</p>