作者原意一点通(续一二八) <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 古 宴 曲</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">雉扇合蓬莱,朝车回紫陌。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">重门集嘶马,言宴金张宅。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">燕娥奉卮酒,低鬟若无力。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">十户手胼胝,凤凰钗一只。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">高楼齐下视,日照罗衣色。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">笑指负薪人,不信生中国。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本诗通过贫富对照来揭穿统治者之穷奢极欲。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 蓬莱,蓬莱宫。是唐代大明宫的正殿,建于唐高宗龙朔二年(六六二年)。 明车,官员上朝所乘之车。 紫陌,指京城长安的街道。 金张宅,泛指富贵人家。 金日䃅(mì dī),匈奴休屠王太子,汉武帝时归汉,官侍中。昭帝即位,与霍光共同辅政。 张安世,酷吏张汤之子,汉武帝时为尚书令,昭帝时封富平侯,宣帝时拜大司马。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">卮(zhī),酒杯。 胼胝,皮肤上老茧。 中国,国中,即京都长安。 末句尤深刻: 这些只知享乐的豪富,从高楼向下望见那肩挑柴薪的穷人,竟不相信他们也是生在长安的人。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 边游录戌卒言</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">二十属卢龙,三十防沙漠。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">平生爱功业,不觉从军恶。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今来客鬓改,知学弯弓错。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">赤肉痛金疮,他人成卫霍。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">目断望君门,君门苦寥廓。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本诗为代言诗,叙述一个戍卒转战边地,遍体鳞伤而有功不录之怨恨悲愤。 卢龙,唐时北部边境方镇后,其统属屡变,辖区约当今北京周围至长城以南一带。 金疮,刀箭所致伤口。 寥廓,高远。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 古 征 战</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">高峰凌青冥,深穴万丈坑。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">皇天自山谷,焉得人心平!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">齐鲁足兵甲,燕赵多娉婷。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">仍闻丽水中,日日黄金生。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">苟非夷齐心,岂得无战争!</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本诗揭露统治者是为掠夺财富,满足荒淫无耻的生活而无休止地发动侵略战争。 丽水,《韩非子*内储说上*七术》: “荆南之地,丽水之中生金,人多窃采金。” 丽水一说即云南金沙江。 老天造物本不一样齐,人心又怎么会平!统治者皆无伯夷、叔齐的廉让之心,当他们看到齐鲁的富强,燕赵之美女以及丽水的黄金,怎能不垂涎欲滴去发动战争呢? 夷齐,伯夷叔齐,殷末周初孤竹君之二子。孤竹君死,二人互相推让,不肯受位。他们又反对武王伐纣,因此耻食周粟,在首阳山采薇为生结果饿死。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 子 从 军</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">男作乡中丁,女作乡男妇。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">南村与北里,日日见父母。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">岂似从军儿,一去便白首。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">何当铸剑戟,尽得丁男力。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本诗以双亲口吻,将乡中丁与从军儿作对比,作者写出了人民对连年征战之厌恶和对合家欢聚、安居乐业的渴望。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 拟 古 讽</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">洛阳大道旁,甲第何深邃。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">南亩无一廛,东园有馀地。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">春溪化桃李,秋沼生荷芰。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">草木本无情,此时如有为。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">旱苗当垄死,流水资嘉致。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">余心甘至愚,不会皇天意。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本诗以高官显爵之花园繁华与农民田中禾苗旱死来对比。揭穿达官贵人之豪奢贪婪与农民的艰辛无奈。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 戍 卒 伤 春</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">连年戍边塞,过却芳菲节。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">东风气力尽,不减阴山雪。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">萧条柳一株,南技叶微发。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">为带故乡情,依依藉攀折。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">晚风吹碛沙,夜泪啼乡月。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">凌烟阁上人,未必皆忠烈。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本诗写长期戍守边塞之士卒,在春来时萌生思乡之情。对那些以无数士卒的生命换取自己功业之将军进行了辛辣讽刺。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 陇 头 水</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">行人何徬徨,陇头水呜咽。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">寒沙战鬼愁,白骨风霜切。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">薄日朦胧秋,怨气阴云结。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">杀成边将名,名著生灵灭。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 陇头水,乐府旧题,属横吹曲。王维、翁绶均有《陇头吟》,咏边塞征战事。诗意谓一将功成万骨枯。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 对 花</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">花开蝶满枝,花落蝶还稀。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">唯有旧巢燕,主人贫亦归。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本篇又作武瓘诗,题为《感事》。然多以为应是于濆诗,时离晚唐较近,当有所据,作于其为是。 作者以蝶燕作对比讽刺了世态人情。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 青 楼 曲</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">青楼临大道,一上一回老。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">所思终不来,极目伤春草。</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 青楼曲,唐时新乐府,由诗人王昌龄首创。 本诗描写倡女所思不见,青春渐老之苦闷。 言惟见一片春草而伤心。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 于濆,字子漪,籍贯生平不详。他曾举咸通二年(八六一年)裴延鲁榜进士,当过泗州判官。从他现存作品得知他到过西北边塞、太行山。并先后去过江苏、河南一带游历,还在河北尧山寓居了一些时间。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 他所作诗,能从各个不同方面揭示社会矛盾,反映民间疾苦,内容充实,思想深刻,是难得的晚唐诗人。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 《全唐诗》存于濆诗一卷凡四十五首。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p>