雪山女孩

沐炜

<p class="ql-block">云锁群峰积雪浮,斜晖漫染玉峰头。</p> <p class="ql-block">凌风立向荒坡上,漫挽云鬟意自流。</p> <p class="ql-block">轻舒云鬓迎霞立,静倚天光与世违。</p><p class="ql-block">心向雪山无一事,不妨沉醉待烟归。</p> <p class="ql-block">心随远水看云静,身近苍山悟语深。</p><p class="ql-block">阅尽千年风雪事,只留清骨对遥岑。</p> <p class="ql-block">晴空万里净无埃,雪岭横空入望来。</p><p class="ql-block">朱衣曳地临风立,白骨衔怀对野开。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">心随云气通灵岳,身与尘寰结静缘。</p><p class="ql-block">莫问此中何所念,青山元自在心田。</p> <p class="ql-block">前身合是山中客,此际偏忘世外嚣。</p><p class="ql-block">立尽斜阳无别语,只将心事付迢遥。</p> <p class="ql-block">一枕云山忘岁月,半身毛褐带风霜。</p><p class="ql-block">心随落日归峰去,梦绕琼瑶是故乡。</p>